Η νοσος των Λεγεωνάριων είναι για μια οξεία νόσο του αναπνευστικού που οφείλεται σε λοίμωξη από βακτήρια του γένους Λεγεωνέλλα ή Λεγιονέλλα (Legionella).

Έχει θνησιμότητα που μπορεί να φτάσει μέχρι το 15%, ενώ σε νοσηλευόμενους σε νοσοκομεία μπορεί να φτάσει μέχρι το 50% αν τα αντιβιοτικά αργήσουν να χορηγηθούν.

Που κρύβεται το βακτήριο

Το βακτηρίδιο της Λεγιονέλλας βρίσκεται σε μικρές συγκεντρώσεις μέσα στους φυσικούς υδάτινους πόρους όπως λίμνες ή ποτάμια. Οι αποικίες αυτές συνήθως δεν απειλούν την δημόσια υγεία. Ωστόσο, η διαδικασία συλλογής και διανομής του νερού μέσω των δικτύων σωληνώσεων ή σε κλειστές δεξαμενές λόγου χάρη, σε οποιονδήποτε χώρο δηλαδή το νερό μπορεί να παραμείνει στάσιμο χωρίς ροή, είναι συνθήκες που επιτρέπουν στον πολλαπλασιασμό του βακτηρίου σε επίπεδα επικίνδυνα για την υγεία.

Χαρακτηριστικά περιβάλλοντα που ευνοούν την ανάπτυξη του είναι:

• Σε ντεπόζιτα και δεξαμενές ζεστού και κρύου νερού.
• Σε σωλήνες με ελάχιστη ή καθόλου ροή νερού π.χ τα μη κατειλημμένα δωμάτια σε ξενοδοχειακές μονάδες.
• Στα ιζήματα και ακαθαρσίες των εσωτερικών επιφανειών σωλήνων και δεξαμενών .
• Στις ίνες καουτσούκ και τις φυσικές ίνες σε αντιτριβικούς δακτυλίους και διατάξεις στεγάνωσης
• Σε θερμαντήρες νερού και δεξαμενές ζεστού νερού.
• Στις εναποθέσεις αλάτων και τις διαβρώσεις σε σωλήνες, ντους και βρύσες.

Πιθανές πηγές μόλυνσης είναι:

• Συστήματα παροχής κρύου – ζεστού νερού (ντούς)
  
• Πύργοι ψύξης συστημάτων κλιματισμού
  
• Δεξαμενές αποθήκευσης νερού
  
• Θερμές ιαματικές πηγές
  
• Ιαματικά λουτρά
  
• Κολυμβητικές δεξαμενές (ιδίως εκείνες όπου το νερό είναι ζεστό και διακινείται)
  
• Σιντριβάνια
  
• Υγραντήρες ατμόσφαιρας και αναπνευστικές συσκευές που λειτουργούν με νερό βρύσης

Οι συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη του βακτηρίου

Η Λεγιονέλλα αναπτύσσεται σε θερμοκρασία 20 έως περίπου 50 βαθμών Κελσίου. Για να πολλαπλασιαστεί χρειάζεται ένα “σταθερό” περιβάλλον για αυτό συνήθως εντοπίζεται σε χώρους που το νερό λιμνάζει. Το βιοφίλμ, η “γλίτσα” που συχνά παρατηρούμε σε σημεία που έρχονται σε επαφή με νερό που δεν έχει ροή όπως το εσωτερικό παλαιών σωληνώσεων, είναι στην ουσία μια αποικία άλλων μικροοργανισμών που αποτελούν την τροφή του βακτηρίου της Λεγιονέλλας.

Πώς μεταδίδεται

Ο άνθρωπος προσβάλλεται μέσω της εισπνοής, όταν νερό που είναι μολυσμένο διασκορπίζεται στον αέρα υπό μορφή σταγονιδίων (αεροζόλ, ντους). Το βακτηρίδιο “ταξιδεύει” μέσω του αναπνευστικού συστήματος προκαλώντας οξεία βακτηριακή λοίμωξη του αναπνευστικού.

Η νόσος δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Ποια είναι τα συμπτώματα της νόσου

Η περίοδος επώασης της νόσου κυμαίνεται από 2 έως 10 ημέρες. Αρχικά εμφανίζεται αίσθημα καταβολής, κόπωσης και ακολουθεί μια σύντομη περίοδος με συμπτώματα γριπώδους συνδρομής.

Άλλα συμπτώματα είναι:

• Βήχας, αρχικά ξηρός και κατόπιν παραγωγικός
  
• Υψηλός πυρετός, συνήθως άνω των 39 βαθμών Κελσίου
  
• Μυϊκός πόνος
  
• Ρίγη
  
• Ναυτία και εμετός ή άλλες διαταραχές του γαστρεντερικού όπως διάρροια
  
• Πονοκέφαλος
  
• Σύγχυση ή λήθαργος
  
• Βραδυκαρδία

Σε κάποιες περιπτώσεις ο ασθενής ενδέχεται να παρουσιάσει δύσπνοια ή αναπνευστική ανεπάρκεια, ιδιαίτερα επί εδάφους άλλης νόσου που προϋπάρχει.

Η νόσος μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές όπως αναπνευστική ανεπάρκεια ή σηπτική καταπληξία και πολυοργανική ανεπάρκεια.
Πιο ευάλωτοι σε επιπλοκές είναι ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς, νεογνά και ηλικιωμένοι, όσοι πάσχουν από χρόνιες παθήσεις του πνεύμονα.
Αλλά και οι καπνιστές τονίζουν οι γιατροί που συστήνουν να προσφύγουμε άμεσα σε γιατρό σε περίπτωση που εμφανιστούν κάποια από τα πιθανά συμπτώματα που παραπέμπουν στη νόσο ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.