Η άνοια θεωρείται ασθένεια της τρίτης ηλικίας. Γενικά, περίπου ένας στους 14 ανθρώπους αναπτύσσει τη νόσο Alzheimer, την πιο κοινή μορφή, μέχρι την ηλικία των 65 ετών. Μέχρι τα 85, προσβάλλει έναν στους τρεις.Αμερικανοί γιατροί ωστόσο προειδοποιούν ότι η νόσος προσβάλλει όλο και πιο νέους ανθρώπους.
Στην πραγματικότητα, ο αριθμός των περιπτώσεων άνοιας σε άτομα κάτω των 65 ετών υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ 1990 και 2021. Και ο κίνδυνος εμφάνισης άνοιας οποιαδήποτε στιγμή μετά την ηλικία των 55 ετών είναι πάνω από 40%, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες.
Λιγότερο γνωστές μορφές της νόσου, όπως η μετωποκροταφική άνοια, που τείνουν να προσβάλλουν ενήλικες ηλικίας μόλις 40 ετών, έχουν επίσης γίνει πιο συχνές τα τελευταία χρόνια.
Νευρολόγοι προειδοποιούν ότι βλέπουν όλο και νεότερους ασθενείς να παραπονιούνται ότι δεν μπορούν πλέον να παρακολουθούν το ημερολόγιο των συναντήσεών τους ή να θυμούνται πού έβαλαν τα κλειδιά τους.
Είπαν ότι μέρος αυτής της αύξησης της άνοιας πρώιμης εμφάνισης μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι νέοι υποβάλλονται σε εξετάσεις νωρίτερα από τους γονείς και τους παππούδες τους, ειδικά αν έχουν οικογενειακό ιστορικό.
Ωστόσο, έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου που ενέχουν οι χρόνιες ασθένειες και άλλοι παράγοντες του τρόπου ζωής που πλήττουν όλο και περισσότερο τους νέους, όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία, η κατάθλιψη και το άγχος.
Ο Adrian Owen, καθηγητής γνωστικής νευροεπιστήμης και απεικόνισης στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο στον Καναδά και επικεφαλής επιστημονικός σύμβουλος στην εταιρεία ανίχνευσης άνοιας Creyos, δήλωσε στο Daily Mail: «Βλέπουμε ανθρώπους νεότερους και βλέπουμε ανθρώπους με διαφορετικούς τύπους άνοιας.
Τα τελευταία 15 ή 20 χρόνια, έχουμε περάσει από την εστίαση αποκλειστικά στην νόσο Αλτσχάιμερ, που ήταν το μόνο θέμα συζήτησης, στην ευρεία αναγνώριση της μετωποκροταφικής άνοιας, της αγγειακής άνοιας, της άνοιας με σωμάτια Lewy και πολλών άλλων τύπων άνοιας, οι οποίοι εκδηλώνονται με ελαφρώς διαφορετικούς τρόπους».
Συμπτώματα στη γκρίζα ζώνη
Η άνοια είναι ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια σειρά προοδευτικών νευρολογικών διαταραχών που επηρεάζουν τη μνήμη, τη σκέψη και τη συμπεριφορά.
Τα κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν απώλεια μνήμης, κακή κρίση, σύγχυση, επανάληψη ερωτήσεων, δυσκολία στην επικοινωνία, μεγαλύτερη διάρκεια για την ολοκλήρωση των καθημερινών εργασιών, παρορμητική συμπεριφορά και προβλήματα κινητικότητας.
Η νόσος του Αλτσχάιμερ, η οποία επηρεάζει περίπου 7 εκατομμύρια Αμερικανούς, είναι η πιο κοινή μορφή και συνήθως επηρεάζει άτομα άνω των 65 ετών, με τον κίνδυνο να αυξάνεται με την ηλικία. Ωστόσο, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, περίπου 200.000 άτομα πάσχουν από πρόωρη εκδήλωση της νόσου Αλτσχάιμερ.
Ο Δρ Joel Salinas, αναπληρωτής καθηγητής νευρολογίας στο NYU Langone της Νέας Υόρκης, δήλωσε στην Daily Mail ότι, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι με άνοια διαγιγνώσκονται μετά την ηλικία των 65 ετών, η νόσος συχνά εκδηλώνεται πολύ νωρίτερα, πριν οι ασθενείς το συνειδητοποιήσουν.
«Γνωρίζουμε ότι αυτές οι παθήσεις αρχίζουν να αναπτύσσονται 10 ή ακόμα και 20 χρόνια πριν καν παρατηρήσετε τα συμπτώματα, και αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται σε ένα συνεχές φάσμα, όπου τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να είναι πραγματικά ανεπαίσθητα.Θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι στην ανίχνευση των συμπτωμάτων που βρίσκονται σε αυτό το ανεπαίσθητο φάσμα».
Και οι δύο γιατροί δήλωσαν στην Daily Mail ότι οι νεότεροι ασθενείς που έρχονται στις κλινικές τους είναι λιγότερο πιθανό να παρουσιάζουν στερεότυπα συμπτώματα, όπως αποπροσανατολισμό ή μη αναγνώριση αγαπημένων τους προσώπων.
Ο Δρ Salinas δήλωσε: «Το άγχος μπορεί να εμφανιστεί νωρίς. Η κοινωνική απομόνωση μπορεί να είναι ένα πρώιμο σύμπτωμα. Νομίζω ότι ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε αν αυτά τα συμπτώματα συνδέονται με γνωστικές διαταραχές που επιδεινώνονται ξαφνικά, όπως δυσκολία στην ανάμνηση, με αποτέλεσμα να αγχώνομαι, ή αν είναι εκδηλώσεις της νόσου στον ίδιο τον εγκέφαλο».
Οι νεότεροι ασθενείς μπορεί επίσης να παρατηρήσουν δυσκολία να οργανώνονται στη δουλειά ή στο σπίτι, κάτι που δείχνει μείωση της λειτουργικής μνήμης. Οι εμμονικές συμπεριφορές είναι επίσης συχνές εκδηλώσεις.
Ο Δρ Salinas ανέφερε επίσης το παράδειγμα ενός συγγραφέα που έχει δυσκολία να βρει μια τυπική λέξη που θα χρησιμοποιούσε σε ένα κείμενο και ότι η δυσκολία αυτή επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.
«Αν δυσκολεύομαι να βρω αυτές τις λέξεις και αυτό επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου, αυτό θα ήταν στην πραγματικότητα ένα προειδοποιητικό σημάδι, όπως το να ξεχνάω τα κλειδιά μου ή να πηγαίνω σε ένα δωμάτιο και να μην θυμάμαι γιατί μπήκα σε αυτό. Αλλά το κλειδί είναι να δούμε αν αυτές οι αλλαγές είναι επίμονες και επιδεινώνονται αργά με την πάροδο του χρόνου, σε διάστημα έξι μηνών έως ενός ή δύο ετών. Τότε θα το θεωρούσα ως κάτι που είναι πραγματικά ένα προειδοποιητικό σημάδι που πρέπει να αντιμετωπιστεί».
Αν και πολλά είναι άγνωστα σχετικά με το γιατί η άνοια επηρεάζει όλο και περισσότερο τους νεότερους Αμερικανούς, οι παράγοντες του τρόπου ζωής πιθανώς παίζουν σημαντικό ρόλο.
Πέρυσι, μια μελέτη της Επιτροπής Lancet διαπίστωσε ότι περίπου το 40% των περιπτώσεων Αλτσχάιμερ θα μπορούσε να συνδεθεί με 14 τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, όπως υψηλή χοληστερόλη, διαβήτης, παχυσαρκία και κατάθλιψη.
Και μια μελέτη που παρουσιάστηκε στο Διεθνές Συνέδριο της Ένωσης Αλτσχάιμερ (AAIC) τον Ιούλιο, σε 2.000 Αμερικανούς που διατρέχουν κίνδυνο άνοιας, διαπίστωσε ότι η αυστηρή διατροφή και τα προγράμματα άσκησης τους βοήθησαν να αποδώσουν σημαντικά καλύτερα στις γνωστικές δοκιμασίες.
Πηγή: Daily Mail
