Για σχεδόν 3 χρόνια, οι επιστήμονες έκαναν αγώνα δρόμου για να κατανοήσουν τις ανοσοποιητικές απαντήσεις σε ασθενείς που αναπτύσσουν σοβαρή COVID-19. Η προσπάθεια επικεντρώθηκε στην κατανόση του που τελειώνει η υγιής ανοσία και που ξεκινάει η καταστροφική ανοσία.
Δεν έχει περάσει πολύ καιρός από τότε που οι επιστήμονες ξεκίνησαν να εντοπίζουν αντισώματα που στοχεύουν το ίδιο το σώμα των ασθενών παρά τον SARS-CoV-2, τον ιό που προκαλεί την COVID-19. Αυτές οι μελέτες αποκάλυψαν ότι οι ασθενείς με σοβαρή COVID μοιράζονται κάποια χαρακτηριστικά κλειδιά χρόνιων αυτοάνοσων ασθενειών - ασθενειών στις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα των ασθενών επιτίθεται χρόνια στους ιστούς του.
Μία νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, βοήθησε στο να δοθούν περισσότερες απαντήσεις σχετικά με το θέμα. Έτσι, γνωρίζουμε πια ότι σε ασθενείς με σοβαρή COVID, πολλά από τα αναπτυσσόμενα αντισώματα που είναι υπεύθυνα για την εξουδετέρωση της ιικής απειλής στοχεύουν ταυτόχρονα τα όργανα και τους ιστούς του οργανισμού. Επίσης, φάνηκε ότι τα αντισώματα που στοχεύουν τον οργανισμό μπορεί να διατηρηθούν για μήνες ή ακόμα και χρόνια σε αυτούς που υποφέρουν από LONG COVID.
Το ανοσοποιητικό σύστημα κάνει λάθη υπό πίεση
Το ανοσοποιητικό σας σύστημα, ακόμη και στην υγιή του κατάσταση, περιέχει ένα σώμα κυττάρων που είναι πλήρως ικανά να στοχεύσουν και να καταστρέψουν τα δικά σας κύτταρα και ιστούς. Για να αποφευχθεί η αυτοκαταστροφή, το ανοσοποιητικό σύστημα βασίζεται σε μια περίπλοκη σειρά δικλείδων που ονομάζονται συλλογικά αυτο-ανοχή για τον εντοπισμό και την εξάλειψη δυνητικά προδοτικών ανοσοκυττάρων. Ένα από τα πιο σημαντικά βήματα σε αυτή τη διαδικασία συμβαίνει καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα χτίζει το οπλοστάσιό του ενάντια σε μια πιθανή απειλή.
Όταν το ανοσοποιητικό σας σύστημα συναντά για πρώτη φορά ένα παθογόνο ή ακόμα και μια αντιληπτή απειλή - όπως ένα εμβόλιο που μοιάζει με ιό - επιστρατεύει γρήγορα κύτταρα «Β» που έχουν τη δυνατότητα να γίνουν παραγωγοί αντισωμάτων. Στη συνέχεια, οποιοσδήποτε από αυτούς τους «αφελείς» νεοσύλλεκτους Β κυττάρων - αφελής είναι ένας τεχνικός όρος που χρησιμοποιείται στην ανοσολογία - που επιδεικνύουν την ικανότητα να επιτεθούν ικανοποιητικά στον εισβολέα τοποθετούνται σε ένα στρατόπεδο εκκίνησης.
Εδώ, τα κύτταρα εκπαιδεύονται για να αναγνωρίζουν και να καταπολεμούν καλύτερα την απειλή. Η περίοδος εκπαίδευσης είναι έντονη και τα λάθη δεν είναι ανεκτά. Τα Β κύτταρα με οποιαδήποτε διακριτή πιθανότητα για λανθασμένες επιθέσεις εναντίον του ξενιστή τους σκοτώνονται. Ωστόσο, όπως κάθε εκπαιδευτική διαδικασία, αυτή η συσσώρευση και κινητοποίηση απαιτεί χρόνο - συνήθως μία ή δύο εβδομάδες.
Τι συμβαίνει, λοιπόν, όταν η απειλή είναι πιο άμεση – όταν κάποιος κυριολεκτικά παλεύει για τη ζωή του σε μια μονάδα εντατικής θεραπείας; Οι ερευνητές γνωρίζουν τώρα ότι υπό το άγχος της σοβαρής ιογενούς λοίμωξης με SARS-CoV-2, αυτή η διαδικασία προπόνησης καταρρέει. Αντ 'αυτού, αντικαθίσταται από μια αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης στην οποία οι νεοσύλλεκτοι με λίγη εκπαίδευση σπεύδουν στη μάχη.
Τα φιλικά πυρά είναι το ατυχές αποτέλεσμα.
Οι ανοσοποιητικές απαντήσεις υψηλού ρίσκου είναι κυρίως προσωρινές
Σύμφωνα με τη μελέτη, κατά τη μάχη με την σοβαρή COVID, τα ίδια αντισώματα που είναι υπεύθυνα για την καταπολέμηση του ιού τείνουν να στοχεύουν τους ιστούς του ίδιου του ασθενή. Αυτό το αποτέλεσμα συναντάται κυρίως στη σοβαρή λοίμωξη. Οι ερευνητές εντόπισαν κύτταρα που παράγουν αυτά τα άτακτα αντισώματα πολύ λιγότερο συχνά σε ασθενείς με ήπιες μορφές της νόσου, των οποίων οι ανοσοποιητικές απαντήσεις ήταν πιο μετρημένες.
Επομένως, αυτό σημαίνει ότι όποιος νοσεί σοβαρά με COVID, αναπτύσσει μία αυτοάνοση διαταραχή; Ευτυχώς ΟΧΙ.
Ακολουθώντας ασθενείς μετά τη μόλυνσή τους, οι επιστήμονες εντόπισαν ότι μήνες αργότερα, οι πιο ανησυχητικές ενδείξεις είχαν υποχωρήσει. Αυτό είναι λογικό. Η μελέτη αυτών των επειγουσών ανοσοποιητικών απαντήσεων σε ποντίκια επί δεκαετίες έχει δείξει ότι είναι κυρίως βραχυπρόθεσμες.
Τα αυτο-στοχευόμενα αντισώματα είναι υπεύθυνα για τo LONG COVID
Παρόλο που οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν πλήρως από τον ιό, έως και 30% δεν έχουν επιστρέψει στο φυσιολογικό ακόμη και τρεις μήνες μετά την ανάρρωση . Αυτό έχει δημιουργήσει μια ομάδα ασθενών που βιώνουν αυτό που είναι γνωστό ως σύνδρομο LONG COVID.
Με εξουθενωτικά συμπτώματα που μπορεί να περιλαμβάνουν τη μακροχρόνια απώλεια γεύσης, όσφρησης ή και τα δύο, γενική κόπωση, ομίχλη του εγκεφάλου και μια ποικιλία άλλων καταστάσεων, αυτοί οι ασθενείς συνέχισαν να υποφέρουν μετά την αρχική νόσο και δικαίως αναζητούν απαντήσεις .
Ένα προφανές ερώτημα για τους ερευνητές που μελετούν αυτούς τους ασθενείς είναι εάν τα ίδια αυτο-στοχευόμενα αντισώματα που εμφανίζονται στη σοβαρή COVID-19 παραμένουν σε όσους υποφέρουν από μακρά COVID-19. Αυτό συμβαίνει τελικά. Η συγκεκριμένη μελέτη καθιστά σαφές ότι τα νεοαναπτυγμένα αυτο-αντισώματα μπορούν να επιμείνουν για μήνες . Επιπλέον, σε εργασίες που βρίσκονται υπό ανάπτυξη και δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί από ομοτίμους, διαπιστώνεται ότι αυτές οι απαντήσεις δεν περιορίζονται σε όσους αναρρώνουν από σοβαρή ασθένεια και είναι εύκολα αναγνωρίσιμες σε ένα μεγάλο υποσύνολο ασθενών με LONG COVID που είχαν αναρρώσει από πιο ήπια ασθένεια επίσης.
H συγκεκριμένη μελέτη αναμένεται να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες στην αναζήτηση μίας θεραπείας για το σύνδρομο μακροχρόνιων συμπτωμάτων.
ΠΗΓΗ: theconversation
