Εξαιρετικά ενδιαφέροντα είναι τα ευρήματα της μελέτης του Λοιμωξιολόγου και Καθηγητή κ. Σωτήρη Τσιόδρα και του Επίκουρου Καθηγητή Δημόσιας Υγείας από το Πανεπιστήμιο Κύπρου Θεόδωρου Λύτρα, που εξετάζουν τους παράγοντες που επηρεάζουν την θνητότητα των ασθενών COVID στα νοσοκομεία.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η θνητότητα ήταν σημαντικά αυξημένη όταν υπήρχαν πάνω από 400 διασωληνωμένοι ασθενείς. Η νοσηλεία εκτός ΜΕΘ ή μακριά από την περιοχή της Αττικής συνδεόταν επίσης με σημαντικά αυξημένη θνητότητα.
Συνοπτικά, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, οι θάνατοι από κορονοϊό συνδέθηκαν με 3 συνθήκες:
- με τον μεγάλο αριθμό διασωληνωμένων ασθενών COVID
- με τη διασωλήνωση εκτός ΜΕΘ
- με την περιφέρεια που νοσηλεύεται κάποιος
Πόσοι διασωληνωμένοι πέθαναν εκτός ΜΕΘ
Κατά τη διάρκεια της μελέτης (1η Σεπτεμβρίου 2020 έως και τις 6 Μαϊου 2021), δύο επιδημικά κύματα παρατηρήθηκαν στην Ελλάδα. Το πρώτο έφτασε την κορύφωσή του, τον Νοέμβριο του 2020 στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα ενώ το 2ο σχετίστηκε με την μετάλλαξη Άλφα (βρετανική) και επηρέασε την Αθήνα και ολόκληρη τη χώρα.
Στη μελέτη αναλύθηκαν 6.282 περιπτώσεις που διασωληνώθηκαν εκ των οποίων οι 3.988 πέθαναν (63,5%). Οι περισσότεροι ασθενείς ξόδεψαν μέρος ή όλη την παραμονή τους στο νοσοκομείο σε Μονάδα Εντατικής Θερπαίας (5.971/6282). Μόλις το 5% των ανθρώπων που διασωληνώθηκαν, δεν μπήκαν στις ΜΕΘ.
Ανάμεσα σε αυτούς που δεν εισήχθησαν σε ΜΕΘ, 275 (88,4%) πέθαναν σε σύγκριση με τους 3.713 (62,2%) που εισήχθησαν σε ΜΕΘ.
Ποιοι παράγοντες αυξάνουν τη θνητότητα στους διασωληνωμένους
Βρέθηκε ότι η αύξηση της θνητότητας συνδέεται με την αύξηση των διασωληνωμένων ασθενών πάνω από τους 400. Επίσης, το να είσαι διασωληνωμένος έξω από ΜΕΘ συνδέθηκε σημαντικά με τη θνητότητα, όπως και η ηλικία άνω των 60 ετών. Επιπλέον, η αυξημένη θνητότητα συνδέθηκε και με τη διασωλήνωση έξω από την περιοχή της Αττικής, όπως στη Θεσσαλονίκη και άλλες περιοχές της χώρας.
Δε βρέθηκε καμία σύνδεση με το φύλο αλλά υπήρχε μικρή αρνητική τάση χρόνου, που δείχνει μία σταδιακά χαμηλότερη θνητότητα, καθώς προχωρούσε η πανδημίας.
Με βάση τα προηγούμενα, από τους 3.988 θανάτους, οι 947 αποδίδονται στον μεγάλο αριθμό διασωληνωμένων ασθενών COVID (≥200), οι 133 στο ότι βρίσκονταν εκτός ΜΕΘ και οι 656 στο ότι νοσηλεύονταν μακριά από την Αττική. Ένα σύνολο 1.535 θανάτων αποδίδονται σε αυτούς τους 3 παράγοντες συνολικά.
Ας σημειωθεί ότι δεν υπήρχε καμία σχέση ανάμεσα στην ηλικία του ασθενή και το συνολικό αριθμό διασωληνωμένων, κάτι που αποδεικνύει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για επιλογή ασθενών όταν γεμίζουν με ασθενείς τα νοσοκομεία. Αντίθετα, οι ασθενείς που δεν εισήχθησαν ποτέ σε ΜΕΘ ήταν πιο μεγάλοι κατά μέσο όρο (ενδιάμεση ηλικία 73 έτη έναντι 68 έτη). Επίσης, οι ασθενείς στη Θεσσαλονίκη ήταν ελαφρώς νεότεροι από εκείνους στην Αττική και σε άλλες περιοχές (ενδιάμεση ηλικία 67 έτη έναντι 69 έτη).
Τσιόδρας και Λυτρας προτείνουν μεγαλύτερες επενδύσεις στο ΕΣΥ
Στα συμπεράσματα της μελέτης, οι συγγραφείς τονίζουν ότι η ενδονοσοκομειακή θνητότητα επηρεάζεται αρνητικά από το υψηλό αριθμό ασθενών όχι μόνο όταν το σύστημα πιέζεται στα όρια του αλλά ακόμα και σε ενδιαμεσα σημεία πίεσης. Γι αυτό υπογραμμίζουν την ανάγκη πιο εκτεταμένης επένδυσης στην υγειονομική φροντίδα πέρα από τις μίνιμουμ ανάγκες της πανδημίας
Παράλληλα, υποστηρίζουν ότι η ανάλυσης φανέρωσε τις τοπικές διαφορές, καθώς η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν σημαντικά χαμηλότερη για τους νοσηλευόμενους στην Αττική σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Αυτό υπογραμμίζει τη χρόνια άνιση τοπική διανομή των πηγών ιατρικής περίθαλψης στην Ελλάδα, με τα κρεβάτια, τον εξοπλισμό και τους εκπαιδευμένους υγειονομικούς να συγκεντρώνονται στις μητροπολιτικές περιοχές.
Οι συγγραφείς της μελέτης συστήνουν προσοχή στην ερμηνεία της μελέτης καθώς υπάρχει η πιθανότητα η επιλογή ασθενών (προτεραιότητα σε όσους έχουν περισσότερο ανάγκη και χειρότερη πρόγνωση) να επηρέασε τα αποτελέσματα της έρευνας. Ωστόσο, υποστηρίζουν ότι έλλειψη συσχέτισης ανάμεσα στο συνολικό αριθμό ασθενών και την ηλικία των καινούριων διασωληνωμένων ασθενών, σημαίνει ότι όσοι χρειάζονταν βοήθεια, την έλαβαν.
