Πολλές φορές μια υπουργική οδηγία εξοργίζει μέρος των γιατρών ενός νοσοκομείου. Αυτή τη φορά η κυβέρνηση της ΝΔ ξεπέρασε τον εαυτό της. Όλοι, μα όλοι, μηδενός εξαιρουμένου νοσοκομειακού γιατρού (από συντονιστές διευθυντές μέχρι ειδικευόμενους που προσλήφθηκαν χθες), αντιδρούν στο μέτρο της ηλεκτρονικής παραγγελίας φαρμάκων για τους νοσηλευόμενους ασθενείς.
Με το μέτρο αυτό, ο γιατρός καλείται να καταχωρεί ηλεκτρονικά τα φάρμακα κάθε ασθενούς και κάθε αλλαγή της αγωγής. Πέρα όμως από τη θεραπευτική απόφαση, φορτώνεται και τη διαδικασία παραγγελίας των σκευασμάτων από το νοσοκομειακό φαρμακείο! Αναρωτιέται κανείς αν οι εμπνευστές του έχουν την παραμικρή επαφή με την καθημερινότητα των κλινικών και των νοσοκομειακών γιατρών.
Επικίνδυνες συνέπειες και καθυστερήσεις στη θεραπεία
Για παράδειγμα, ένας Παθολόγος με 50 ασθενείς την ευθύνη του, ράντζα και «διασπορές» σε ολόκληρο το νοσοκομείο, πρέπει να διακόπτει την επίσκεψη για να αναζητά υπολογιστή -που συχνά «καίει κάρβουνο»- και να πληκτρολογήσει την αγωγή ή τις αλλαγές της. Στον επόμενο ασθενή, τα ίδια. Η επίσκεψη στους ασθενείς γίνεται ατελείωτη διαδρομή ανάμεσα στο κρεβάτι και στο πληκτρολόγιο. Αντίστοιχα, σε όλες τις ειδικότητες. Οι ειδικευόμενοι γιατροί φεύγουν νύχτα από το νοσοκομείο. Όπως έλεγε ένας συνάδελφος: «Δεν περισσεύει χρόνος. Δε μας αφήνουν να κάνουμε ιατρική».
Από τις πρώτες ημέρες εφαρμογής, οι συνέπειες είναι σοβαρότατες. Ενδεικτικά:
- Αναισθησιολογική κλινική μεγάλου νοσοκομείου δεν αναγνωρίζεται από το σύστημα ως νοσηλευτικός σταθμός και δεν μπορεί να παραλάβει απαραίτητα φάρμακα για τη χορήγηση αναισθησίας και τη θεραπεία ασθενών με χρόνιο πόνο
- Κατά τη διάρκεια της γενικής εφημερίας, ο εφημερεύον γιατρός- μέσα στην τεράστια προσέλευση- πρέπει να συνταγογραφεί για τους εισαχθέντες ασθενείς και όταν αυτό δεν είναι χρονικά δυνατό θεραπεία ξεκινάει την επόμενη μέρα
- Για ασθενείς αγνώστων στοιχείων ή χωρίς ΑΜΚΑ, η διαδικασία παραγγελίας μπλοκάρει
- Φάρμακα φτάνουν στις κλινικές μία ή δύο ημέρες μετά την παραγγελία τους
- Οι κλινικές δεν διαθέτουν αποθέματα φαρμάκων ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες μέχρι να εκτελεστεί η παραγγελία
Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης πανηγύρισε για την εφαρμογή του μέτρου και για τις εκατοντάδες χιλιάδες ηλεκτρονικές καταχωρίσεις. Δεν λέει πόσες φορές διακόπηκε η επίσκεψη, πόση υπερεργασία χρειάστηκε ούτε αν τα φάρμακα έφτασαν εγκαίρως. Ευχαριστεί μάλιστα και τους γιατρούς που το εφάρμοσαν. Μα το μέτρο ήταν υποχρεωτικό! Αν δεν το εφάρμοζες ο ασθενής θα έμενε χωρίς φάρμακα. Κανείς δεν το εφάρμοσε επειδή το αποδέχεται.
Πρωτοφανής μεταφορά διοικητικών ευθυνών στους γιατρούς
Ο γιατρός αποφασίζει τη θεραπεία, η νοσηλευτική υπηρεσία τη χορηγεί και η διοίκηση οφείλει να εξασφαλίζει τα φάρμακα. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Με το νέο μέτρο, όμως, επιχειρούν να θολώσουν αυτή τη σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων και να μετατρέψουν την ευθύνη Υπουργείου και κάθε Διοίκησης για την επάρκεια των φαρμάκων σε ατομική ευθύνη του θεράποντος.
Μη διανοηθούν να μας φορτώσουν τις ελλείψεις και τις καθυστερήσεις. Η κατάσταση του ασθενούς μπορεί να αλλάζει από ώρα σε ώρα. Δεν θα ψάχνουμε υπολογιστή την ώρα που κρίνονται ζωές. Εξασφαλίστε τα φάρμακα όλο το εικοσιτετράωρο, στο επείγον και όταν το σύστημα δεν λειτουργεί. Λύστε το!
Ψηφιακή «πρόοδος» και το άλλοθι της «διαφάνειας»
Τέτοιοι μηχανισμοί μπορούν να γίνουν εργαλεία περικοπών, ιδιαίτερα αν συνδεθούν με τα πακέτα αποζημίωσης των DRGs: εξετάσεις και θεραπείες να κρίνονται με βάση το αν «χωρούν» στο κόστος. Κλινικές -μικρά λογιστήρια.
Ψηφιακή πρόοδος θα ήταν ένας λειτουργικός φάκελος ασθενούς, με την πορεία της νόσου, τις ιατρικές αποφάσεις, τις εξετάσεις και τις θεραπείες. Ποια «ψηφιακή επανάσταση», όμως, όταν τα μισά νοσοκομεία της χώρας δεν διαθέτουν λειτουργικό ασύρματο δίκτυο ούτε καν τάμπλετ; Όταν κάθε νοσοκομείο χρησιμοποιεί διαφορετικό πληροφοριακό σύστημα και, παρά τα εκατομμύρια που δαπανώνται για την εγκατάσταση και τη συντήρησή τους, τα περισσότερα παραμένουν δυσλειτουργικά;
Αυτό που επιβάλλει η κυβέρνηση είναι πολλά κλικ, λιγότερη ιατρική και ατελείωτες εργατοώρες με στόχο τον έλεγχο της φαρμακευτικής δαπάνης, φορτώνοντας στους γιατρούς αλλότρια καθήκοντα. Τους αφήνει εκτεθειμένους αν ο ασθενής δεν λάβει εγκαίρως την αγωγή του και αφήνει ύπουλα να εννοηθεί ότι πλέον υπάρχει «διαφάνεια». Ας αναζητήσουν την αδιαφάνεια στους προμηθευτές κα τις Διοικήσεις, στους ιδιωτικούς ομίλους υγείας και στους τσαρλατάνους εμπόρους της μακροζωίας.
Αναρωτιέται κανείς: Πώς γίνεται η τεχνολογία που υποτίθεται ότι «απελευθερώνει» να καθηλώνει γιατρούς και νοσηλευτές μπροστά στην οθόνη, μακριά από τον ασθενή; Η απάντηση βρίσκεται στους στόχους που υπηρετεί.
«Ζητάμε την κατάργηση του μέτρου»
Η ΕΙΝΑΠ ανέδειξε το πρόβλημα ήδη από τις 5 Οκτωβρίου. Έστειλε δύο φορές ανακοίνωση της στο Υπουργείο Υγείας και στις Διοικήσεις των νοσοκομείων. Ζητάμε την κατάργηση του μέτρου, έχουμε καλέσει τους συναδέλφους να μην το εφαρμόσουν. Αρκετοί το πράττουν, έχουν μαζευτεί χιλιάδες υπογραφές καταδίκης. Προχωράμε και στη νομική προσβολή του αφού η σχετική ΚΥΑ στερείται της απαιτούμενης νομοθετικής εξουσιοδότησης.
Διεκδικούμε προσλήψεις, χρηματοδότηση, γραμματειακή υποστήριξη και διαθέσιμα φάρμακα όλο το εικοσιτετράωρο. Οι ασθενείς χρειάζονται τον γιατρό δίπλα τους και τη θεραπεία τους στην ώρα της. Πάρτε το πίσω. Η αντίθεση είναι καθολική.
