Αυτή η φαρμακευτική ουσία που θεραπεύει τη στυτική δυσλειτουργία αλλά και την πνευμονική υπέρταση όπως φαίνεται, μάλλον είναι ένα επίσης ισχυρό όπλο που υπάρχει ήδη στο «χαρτοφυλάκιο» του FDA η οποία περιλαμβάνει 1600 εγκεκριμένα φάρμακα και είναι πολλά υποσχόμενη και για τη μάχη κατά του Αλτσχάιμερ. Η αποκάλυψη ήρθε μετά από μελέτη που έδειξε ότι η λήψη του φαρμάκου αυτού μειώνει τις πιθανότητες ανάπτυξης ασθένειας σε βάθος έξι χρόνων σε ποσοστό που αγγίζει το 69%.
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Γονιδιωματικής Ιατρικής του Cleveland εξέτασαν μια βάση δεδομένων που περιλαμβάνει πάνω από 7 χιλιάδες ασθενείς και παρατήρησαν ότι τα φάρμακα για την στυτική δυσλειτουργία λειτουργούν πολύ καλύτερα σε σύγκριση με τα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση και τον διαβήτη, όπως είναι η λοσαρτάνη και η μετφορμίνη σε αυτή την περίπτωση.
Σημειώνεται ότι όπως υπολογίζεται η ασθένεια του Αλτσχάιμερ, η πιο γνωστή μορφή άνοιας θα αυξηθεί κατά 14 χιλιάδες στις ΗΠΑ μέχρι το 2050. Χωρίς να υπάρχει θεραπεία που να εξαλείφει το πρόβλημα αυτή τη στιγμή, οι επιστήμονες στρέφονται στις ήδη υπάρχουσες θεραπείες, οι οποίες μπορεί να έχουν διπλά οφέλη και να σώσουν τόσο χρήματα όσο χρόνο από την παρασκευή ενός νέου φαρμάκου.
Η ομάδα από το Cleveland με τον γιατρό Feixiong Cheng, πιστεύει ότι η κατανόηση των υποτύπων (ή ενδοφαινότυποι) των νευροεκφυλιστικών ασθενειών όπως το Αλτσχάιμερ θα βοηθήσει στην αποκάλυψη των ερεθισμάτων αυτών των καταστάσεων. Αυτό θα μπορούσε επίσης να δείξει σε τι πρέπει να στοχεύσουν οι επιστήμονες ώστε να ανακαλύψουν τα φάρμακα που θα αντιμετωπίσουν ακριβώς αυτές τις αδυναμίες.
Όπως έχουν εντοπίσει οι επιστήμονες, το Αλτσχάιμερ έχει δύο κύρια χαρακτηριστικά. Το πρώτο έχει να κάνει με τη συσσώρευση βήτα αμυλοειδών και πρωτεϊνών στον εγκέφαλο. Το δεύτερο σχετίζεται με εκείνες τις συσσωρεύσεις που μετατρέπονται σε αμυλοειδείς πλάκες και νευροϊνιδιακούς σωρούς. Για την ώρα δεν υπάρχει φάρμακο εγκεκριμένο από τον FDA που να μάχεται αυτά τα δύο προβλήματα μαζί. Η διάδραση μεταξύ του αμυλοειδούς και της πρωτεΐνης Τ είναι σύμφωνα με νεότερες μελέτες ο λόγος πίσω από το πρόβλημα.
Χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο δίκτυο καταγραφής γονιδίων, η ομάδα μελέτησε εκατοντάδες εγκεκριμένα φάρμακα από τον FDA ώστε να εντοπίσει αυτό που θα μπορούσε να στοχεύει τόσο αμυελοειδές όσο της πρωτεΐνες Τ. «Η σινεδαφίλη μπορεί να βελτιώσει την γνωστική ικανότητα και την μνήμη σε προκλινικά μοντέλα, και παρουσιάζεται ως το καλύτερο δυνατό φάρμακο» αναφέρει ο γιατρός Cheng.
Οι ερευνητές επίσης εξέτασαν τη σύνδεση μεταξύ της ασθένειας του Αλτσχάιμερ και της σινεδαφίλης ανάμεσα στους χρήστες και στους μη χρήστες για έξι χρόνια. Σε σύγκριση με άλλα φάρμακα η συνεδαφίλη μειώνει την επικινδυνότητα του Αλτσχάιμερ κατά 63% σε σύγκριση με την μετφορμίνη, κατά 64% σε σύγκριση με την τη λήψη γλιμεπιρίδης ενώ παράλληλα είναι προτιμότερη η λήψη του από άποψη επικινδυνότητας κατά 65% σε σύγκριση με την διλτιαζέμη.
Επίσης, σε σύγκριση με όσους δεν έλαβαν το φάρμακο αυτό, εκείνοι που το έλαβαν είχαν 69% μείωση της επικινδυνότητας εμφάνισης άνοιας.
Η ομάδα δημιούργησε επίσης ομοίωμα εγκεφαλικών κυττάρων που χρησιμοποιεί βλαστοκύτταρα για να δει πώς η σιλδεναφίλη επηρεάζει την εμφάνιση άνοιας, Η ομάδα πιστεύει ότι τα ευρήματα της έρευνας αυτής θα βοηθήσουν και σε άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως το Πάρκινσον.
Απόδοση από το https://www.studyfinds.org
