Τα μωρά που μεγαλώνουν με σκύλο έχουν κατά το ήμισυ λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν παιδικό άσθμα, αλλά η παρουσία γάτας δεν έχει καμία επίδραση, σύμφωνα με μια μελέτη.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα σκόνης από τα σπίτια 1.050 μωρών ηλικίας τριών έως τεσσάρων μηνών και τα παρακολούθησαν μέχρι την ηλικία των πέντε ετών.Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, στο 6,6% διαγνώστηκε άσθμα.
Η ανάλυση αποκάλυψε ότι τα μωρά που εκτέθηκαν σε υψηλότερα επίπεδα του αλλεργιογόνου Can f1, το οποίο εκκρίνεται από το δέρμα και το σάλιο των σκύλων, είχαν 48% χαμηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν την πνευμονική πάθηση, σε σύγκριση με άλλα μωρά.
Φάνηκε επίσης ότι είχαν καλύτερη πνευμονική λειτουργία, όπως μετρήθηκε με ένα τεστ για να διαπιστωθεί πόσο αέρα μπορούσαν να εκπνεύσουν σε ένα δευτερόλεπτο μετά από μια βαθιά εισπνοή.
Αυτό το προστατευτικό αποτέλεσμα ήταν ακόμη ισχυρότερο μεταξύ των παιδιών που είχαν υψηλότερο γενετικό κίνδυνο για χειρότερη πνευμονική λειτουργία, σύμφωνα με ερευνητές από το Νοσοκομείο για Άρρωστα Παιδιά στο Τορόντο, Καναδάς.
Ωστόσο, δεν βρέθηκε προστατευτικό αποτέλεσμα μεταξύ των παιδιών που εκτέθηκαν σε σκόνη με αλλεργιογόνα γάτας ή βακτηριακή ενδοτοξίνη, ένα μόριο στην επιφάνεια των βακτηρίων.
Ο συγγραφέας της μελέτης, Δρ Jacob McCoy, ο οποίος παρουσίασε τα ευρήματά του στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Εταιρείας στο Άμστερνταμ, δήλωσε: «Σε αυτή τη μελέτη, εξετάσαμε αλλεργιογόνα κατοικίδιων ζώων από σκύλους και γάτες.
Διαπιστώσαμε ότι, ενώ τα αλλεργιογόνα των γατών δεν έδειξαν καμία συσχέτιση, η έκθεση στα αλλεργιογόνα των σκύλων συνδέθηκε με βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας και μείωση του κινδύνου άσθματος.
Το μικροβίωμα στη μύτη
Δεν γνωρίζουμε γιατί συμβαίνει αυτό, ωστόσο γνωρίζουμε ότι όταν ένα άτομο γίνει ευαίσθητο στα αλλεργιογόνα των σκύλων, τα συμπτώματα του άσθματος μπορεί να επιδεινωθούν.
Αυτό υποδηλώνει ότι η έγκαιρη έκθεση στα αλλεργιογόνα των σκύλων θα μπορούσε να αποτρέψει την ευαισθητοποίηση, ίσως αλλάζοντας το μικροβίωμα της μύτης – το μείγμα μικροβίων που ζουν μέσα στη μύτη – ή μέσω κάποιας επίδρασης στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν τον πιθανό προστατευτικό ρόλο των αλλεργιογόνων των σκύλων, αλλά πρέπει να κάνουμε περισσότερη έρευνα για να κατανοήσουμε τη σχέση μεταξύ της έκθεσης στα αλλεργιογόνα των σκύλων σε νεαρή ηλικία, της λειτουργίας των πνευμόνων και του άσθματος κατά την πρώιμη παιδική ηλικία».
Πρόσθεσε: «Το άσθμα είναι μια πολύ συχνή χρόνια αναπνευστική ασθένεια στα παιδιά, με τα υψηλότερα ποσοστά να παρατηρούνται στα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής», είπε.
«Προκαλείται από πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ γενετικών παραγόντων και του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων, των αλλεργιών και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Τα παιδιά περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους σε εσωτερικούς χώρους, οπότε σε αυτή την έρευνα θέλαμε να μελετήσουμε τα αλλεργιογόνα στο σπίτι.
Αυτά αποτελούν έναν σημαντικό παράγοντα κινδύνου που θα μπορούσαμε ενδεχομένως να αλλάξουμε για να μειώσουμε το άσθμα».
