Μια καλή προπόνηση μπορεί να σας κάνει να νιώσετε γεμάτοι ενέργεια, αναζωογονημένοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσετε την υπόλοιπη μέρα. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που δεν μπορούν να νιώσουν ευεξία μετά από μια δυνατή προπόνηση γιατί το σώμα τους εκδηλώνει περίεργες αντιδράσεις που μπορεί να είναι οδυνηρές και κάποιες φορές τρομακτικές.
Ο , καθηγητής Ανατομίας του Lancaster University σε άρθρο του στο The Conversation, αναλύει μερικές από τις πιο περίεργες και ευτυχώς όχι πολύ συχνές "παρενέργειες" της γυμναστικής.
1. Μεταλλική γεύση
Μερικοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι όταν ασκούνται, έχουν μια μεταλλική γεύση στο στόμα τους. Αυτό προκαλείται από την αύξηση του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης που συμβαίνει όταν ασκούμαστε. Για παρατεταμένες περιόδους, αυτή η αυξημένη πίεση μπορεί να προκαλέσει ρήξη των μικρών, ευαίσθητων αιμοφόρων αγγείων στη μύτη μας.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει είτε σε ρινορραγία, είτε να τρέξει προς τα πίσω στο λαιμό σας, όπου θα γευτείτε το αίμα. Ο σίδηρος στο αίμα είναι αυτό που προκαλεί τη μεταλλική γεύση.
Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η μεταλλική γεύση μπορεί επίσης να προκληθεί από ρήξη μικρών αιμοφόρων αγγείων στους πνεύμονες. Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται συχνότερα σε επαγγελματίες ποδηλάτες και μαραθωνοδρόμους, πιθανώς λόγω της παρατεταμένης καταπόνησης που υφίστανται οι πνεύμονές τους.
2. Αιμορραγία από τον πρωκτό και τις θηλές
Η άσκηση μπορεί επίσης να προκαλέσει αιμορραγία από άλλα απροσδόκητα σημεία.
Για παράδειγμα, το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία από τον πρωκτό. Αυτό προκαλείται από αλλαγές στον τρόπο κατανομής της ροής του αίματος στο σώμα κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Σε κατάσταση ηρεμίας, ο γαστρεντερικός σωλήνας λαμβάνει περίπου το 25% του αίματος από την καρδιά. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της άσκησης, αυτό μειώνεται κατά περίπου 80%, καθώς περισσότερο αίμα μεταφέρεται στους μυς, την καρδιά και τους πνεύμονες. Αυτό προκαλεί βραχυπρόθεσμη έλλειψη οξυγόνου στους γαστρεντερικούς ιστούς.
Όταν όμως η ροή του αίματος επανέρχεται στο φυσιολογικό μετά από ένα τρέξιμο, η αυξημένη ροή μπορεί να βλάψει τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία του γαστρεντερικού σωλήνα. Αυτό προκαλεί αιμορραγία από τον πρωκτό, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή.
Οι θηλές είναι ένα άλλο ευαίσθητο σημείο που μπορεί να αιμορραγήσει μετά από ένα τρέξιμο λόγω της τριβής με τα ρούχα. Όσο περισσότερο τρέχετε κάθε εβδομάδα, τόσο πιο πιθανό είναι να το αντιμετωπίσετε. Σχεδόν το 40% των ατόμων που τρέχουν περισσότερα από 65 χιλιόμετρα την εβδομάδα αναφέρουν ότι έχουν εκδηλώσει την «θηλή του δρομέα».
Το κρύο επιδεινώνει το πρόβλημα, καθώς οι θηλές σκληραίνουν, προκαλώντας μεγαλύτερο ερεθισμό και συγκέντρωση της πίεσης σε ένα σημείο. Ο ιδρώτας μπορεί επίσης να επιδεινώσει το πρόβλημα, καθώς μειώνει το προστατευτικό φράγμα στην επιφάνεια του δέρματος.
Ευτυχώς, αυτό μπορεί εύκολα να προληφθεί. Λίγη βαζελίνη, για παράδειγμα, μπορεί να σας βοηθήσει να αποφύγετε τον ερεθισμό κατά τη διάρκεια του τρεξίματος.
3. Εξανθήματα
Όταν ασκούμαστε, ιδρώνουμε. Αυτός είναι ο φυσικός τρόπος του σώματός μας να ρίχνει θερμοκρασία.
Ωστόσο, τα νεκρά κύτταρα του δέρματος, η βρωμιά και τα μικρόβια μπορούν να προκαλέσουν την παγίδευση αυτού του ιδρώτα στους πόρους κάτω από την επιφάνεια του δέρματος. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θερμικό εξάνθημα – μια αίσθηση κνησμού, τσιμπήματος ή καύσου στο δέρμα.
Αυτό το εξάνθημα συνήθως εξαφανίζεται από μόνο του. Μπορεί να προληφθεί φορώντας πιο φαρδιά ρούχα κατά τη διάρκεια της προπόνησης, άσκηση σε πιο δροσερό περιβάλλον ή εφαρμόζοντας δροσερές κομπρέσες στο δέρμα μετά την προπόνηση.
Η κνίδωση είναι ένα άλλο εξάνθημα που μπορεί να εμφανιστεί – επίσης προκαλούμενο από τη ζέστη ή την άσκηση. Η κνίδωση είναι συνήθως πιο επώδυνη και προκαλεί περισσότερο κνησμό από το θερμικό εξάνθημα και συχνά απαιτεί αντιισταμινικά για τη μείωση των συμπτωμάτων. Προκαλείται από την απελευθέρωση ισταμίνης (μια χημική ουσία του ανοσοποιητικού συστήματος) όταν το σώμα εκτίθεται στον παράγοντα που την προκαλεί.
4. Μαυρισμένα νύχια των ποδιών
Αν και αυτή η πάθηση ονομάζεται συνήθως «νύχι του δρομέα», δεν αφορά αποκλειστικά όσους τρέχουν. Οποιοδήποτε άθλημα – συμπεριλαμβανομένου του τένις και του χορού– όπου υπάρχει επαναλαμβανόμενη κρουση και πίεση στα δάχτυλα των ποδιών μπορεί να προκαλέσει μαύρισμα και ακόμη και πτώση των νυχιών.
Φορώντας κατάλληλα παπούτσια που αποτρέπουν το τρίψιμο και το σφίξιμο των δακτύλων των ποδιών, μειώνεται ο κίνδυνος εμφάνισης αυτής της κατάστασης.
5. Καταρροή
Η γρήγορη αναπνοή που κάνουμε κατά τη διάρκεια της προπόνησης μπορεί να αυξήσει τον αριθμό των ερεθιστικών ουσιών, των υπολειμμάτων και των μικροβίων που εισέρχονται στο σώμα μέσω της μύτης.
Σε απάντηση, το σώμα αρχίζει να παράγει περισσότερα ρινικά υγρά για να τα απομακρύνει και να αποτρέψει την ξήρανση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη καταρροή – ένα σημάδι ότι οι αμυντικοί μηχανισμοί του σώματος βρίσκονται σε συναγερμό.
Η ρινίτιδα που προκαλείται από την άσκηση είναι εξαιρετικά συχνή στους κολυμβητές και σε όσους ασκούνται σε κρύο αέρα – όπως οι σκιέρ αντοχής. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτά τα περιβάλλοντα είναι πολύ επιβαρυντικά για τους βλεννογόνους.
6. Κόκκινα μάτια
Η άρση βαρών ή η υπερβολική προσπάθεια κατά τη διάρκεια της προπόνησης μπορεί να προκαλέσει δομικές βλάβες στα μάτια.
Όταν καταβάλλουμε προσπάθεια, η αρτηριακή μας πίεση αυξάνεται – και αυτή η πίεση μπορεί να προκαλέσει ρήξη των μικρών αγγείων στο λευκό των ματιών. Αυτό ονομάζεται υποεπιπεφυκοτική αιμορραγία.
Το αποτέλεσμα είναι μια μικρή κηλίδα αίματος στο λευκό του ματιού. Ευτυχώς, η πάθηση δεν είναι επώδυνη και συνήθως δεν επηρεάζει την όραση. Συνήθως θεραπεύεται σε μερικές εβδομάδες.
7. Οργασμός
Και περνάμε τώρα σε κάτι που φαντάζει λιγότερο δυσάρεστο.
Για μερικούς ανθρώπους, η άσκηση μπορεί να προκαλέσει σεξουαλική ευχαρίστηση – έναν οργασμό που προκαλείται από την άσκηση που είναι γνωστός στην διεθνή ορολογία ως coregasm. Ενώ οι ασκήσεις για τους κοιλιακούς και τους μυς κορμού είναι συνηθισμένοι παράγοντες που τον προκαλούν, δεν είναι οι μόνες ασκήσεις που μπορούν να τον προκαλέσουν. Μερικοί άνθρωποι έχουν αναφέρει ότι τον έχουν βιώσει ενώ κάνουν ποδήλατο, σηκώνουν βάρη, τρέχουν, κάνουν γιόγκα ή ακόμα και περπατούν.
Οι γυναίκες τείνουν να τον βιώνουν περισσότερο από τους άνδρες, αλλά δεν είναι γνωστό πόσο πιο συνηθισμένος είναι, καθώς οι μελέτες είναι περιορισμένες.
Η μοναδική ανατομία ενός ατόμου, καθώς και η φυσική, σωματική και ψυχική κατάστασή του, πιθανότατα παίζουν ρόλο στο αν θα συμβεί ή όχι ένας κοργασμός. Οι νευροδιαβιβαστές της ευεξίας που απελευθερώνονται από την άσκηση (όπως οι ενδορφίνες) αναγνωρίζονται επίσης ως «επιταχυντές οργασμού», οπότε πιθανότατα παίζουν επίσης κάποιο ρόλο.
