Η άσκηση μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική με την ψυχοθεραπεία και ενδεχομένως ακόμη και με τα αντικαταθλιπτικά στη θεραπεία της κατάθλιψης, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λάνκασαϊρ, εξετάζοντας 73 μελέτες, διαπίστωσαν ότι η άσκηση προσφέρει μέτρια οφέλη στη μείωση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης σε σύγκριση με την απουσία θεραπείας ή τη χορήγηση εικονικού φαρμάκου.

Η άσκηση βρέθηκε να είναι εξίσου ευεργετική με την ψυχοθεραπεία, σύμφωνα με τη μελέτη, η οποία βασίστηκε σε 10 κλινικές δοκιμές.

Δείχνει επίσης ότι είναι συγκρίσιμη με τα αντικαταθλιπτικά, αν και οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι τα στοιχεία αυτά είναι περιορισμένα και χαμηλής βεβαιότητας.

Τα μακροπρόθεσμα οφέλη της άσκησης για την κατάθλιψη παραμένουν επίσης ασαφή, καθώς οι περισσότερες μελέτες παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας.

Ο καθηγητής Andrew Clegg, κύριος συγγραφέας της ανασκόπησης Cochrane, δήλωσε: «Τα ευρήματά μας δείχνουβ ότι η άσκηση φαίνεται να είναι μια ασφαλής και προσιτή επιλογή για τη διαχείριση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης. Αυτό δείχνει ότι η άσκηση λειτουργεί καλά για μερικούς ανθρώπους, αλλά όχι για όλους, και είναι σημαντικό να βρεθούν προσεγγίσεις που τα άτομα είναι πρόθυμα και ικανά να διατηρήσουν».

Η κατάλληλη άσκηση

Η ανασκόπηση διαπίστωσε δε ότι η άσκηση ελαφριάς έως μέτριας έντασης μπορεί να είναι καλύτερη για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης από την έντονη άσκηση.

Τα άτομα είδαν επίσης τα καλύτερα αποτελέσματα όταν ολοκλήρωσαν μεταξύ 13 και 36 συνεδριών άσκησης.

Όσοι συνδύασαν την άσκηση με βάρη και αντίσταση με αερόβια άσκηση φάνηκαν επίσης να έχουν καλύτερα αποτελέσματα από όσους έκαναν μόνο αερόβια άσκηση, όπως τρέξιμο ή ποδηλασία.

Ορισμένες μορφές άσκησης, όπως η γιόγκα και το στρέτσινγκ, δεν συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση.

Παραδείγματα μέτριας δραστηριότητας μπορεί να περιλαμβάνουν πολύ γρήγορο περπάτημα , βαριά καθαριότητα όπως πλύσιμο παραθύρων ή σφουγγάρισμα, ποδηλασία ή μπάντμιντον.

Η έντονη δραστηριότητα περιλαμβάνει πεζοπορία, τζόκινγκ, φτυάρισμα, γρήγορο ποδήλατο, μπάσκετ ή τένις.

Οι περιορισμοί της έρευνας

Ο Δρ Jeff Lambert, αναπληρωτής καθηγητής ψυχολογίας της υγείας στο Πανεπιστήμιο του Bath, χαιρέτισε τη μελέτη, αλλά είπε ότι τα ευρήματά της έχουν περιορισμούς από την ποιότητα των δοκιμών που περιλαμβάνει.

«Πολλές από τις μελέτες για την άσκηση ήταν μικρές και είχαν μεθοδολογικές αδυναμίες, και όταν η ανάλυση περιορίζεται στις πιο αξιόπιστες δοκιμές, το φαινομενικό όφελος της άσκησης για την κατάθλιψη γίνεται μικρότερο, αν και εξακολουθεί να είναι στατιστικά σημαντικό.

«Υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που δείχνουν ότι η άσκηση μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική με την ψυχολογική θεραπεία ή τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, αλλά αυτό το συμπέρασμα βασίζεται σε μικρό αριθμό μελετών και, ως εκ τούτου, συνοδεύεται από σημαντική αβεβαιότητα.

Η ανασκόπηση επίσης δεν μπορεί να μας πει με βεβαιότητα αν η άσκηση είναι πιο αποτελεσματική για την πιο ή λιγότερο σοβαρή κατάθλιψη, αν η αποτελεσματικότητα ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο της άσκησης ή αν οι άνθρωποι πρέπει να αντικαταστήσουν τα φάρμακα ή τη θεραπεία με την άσκηση μόνο.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι η ανασκόπηση αυτή επικεντρώθηκε κυρίως σε δομημένα, συχνά εποπτευόμενα προγράμματα άσκησης, τα οποία τείνουν να προσελκύουν εθελοντές με κίνητρα που είναι πρόθυμοι και ικανοί να συμμετάσχουν.Αυτό περιορίζει το βαθμό στον οποίο τα ευρήματα ισχύουν για τον ευρύτερο πληθυσμό των ατόμων με κατάθλιψη».

Πηγή: Independent