Στην χώρα μας, οι ιατροί επιδεικνύουν αξιοθαύμαστη αντοχή στις δυσκολίες του τελευταίου έτους, δίνοντας με αυτοθυσία τον αγώνα κατά του SARS-CoV-2. Μεταξύ αυτών, ελαφρώς παραπάνω από το 50% είναι γυναίκες.
Οι γυναίκες αποτελούν μόλις το 21% των κατόχων Νόμπελ Φυσιολογίας/Ιατρικής την τελευταία δεκαετία και το 95% αυτών προέρχονται από δυτικές χώρες, γεγονός που δεν μπορεί να εκληφθεί παρά ως μια σύγχρονη αντιφεμινιστική νοοτροπία και πρακτική. Την ίδια ώρα, την τελευταία 10ετία στις Ιατρικές Σχολές της Ελλάδας το 54% και στις Οδοντιατρικές Σχολές το 60% των εισαχθέντων ήταν γυναίκες. Ομοίως, τα ποσοστά και στην υπόλοιπη Ευρώπη δείχνουν ελαφρύ προβάδισμα των γυναικών στις σχολές Ιατρικής.
Η προσφορά των γυναικών στην Επιστήμη είναι ανεκτίμητη ακόμα κι αν κάποιος αναζητήσει πηγές από την Ελληνική Αρχαιότητα, την Αρχαία Αίγυπτο και το Βυζάντιο. Ωστόσο, η προσφορά δεν συμβαδίζει με την αναγνωρισιμότητα και την αναγνώριση λόγω της καταπίεσης που δέχτηκαν διαχρονικά από ανδροκρατούμενες κοινωνίες.
Η πρώτη Ελληνίδα γιατρός της σύγχρονης εποχής είναι η Μαρία Καλοποθάκη που γεννήθηκε το 1859 στην Αθήνα και έζησε τα παιδικά της χρόνια στις ΗΠΑ. Έγινε δεκτή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1886, αφού οι προηγούμενές της σπουδές έλαβαν αναγνώριση και ισοτιμία. Και από τότε για οκτώ χρόνια απήλαυσε ίσων δικαιωμάτων σύμφωνα με τις, όπως αναφέρει η ίδια, «φιλελεύθερες παραδόσεις και την σωστή αίσθηση του δικαίου της γαλλικής νοοτροπίας».
Επέστρεψε στην Αθήνα το 1894, και αφού πέρασε τις προφορικές και γραπτές εξετάσεις στην Ελληνική Ιατρική Σχολή, άρχισε να ασκεί την γενική ιατρική αν και της σύστησαν να κάνει την γυναικολογία ειδικότητά της.
Το πρώτο Νόμπελ σε γυναίκα που σχετίζεται με ιατρικό επίτευγμα αν και αφορά την Επιστήμη της Φυσικής, δόθηκε στην Μαρία Σαλώμη Σκουοντόφσκα-Κιουρί η οποία γεννήθηκε το 1867 και ήταν Πολωνή φυσικός και χημικός. Σε συνεργασία με τον σύζυγό της, Πιερ Κιουρί, ανακάλυψε το ράδιο και μελέτησε τα φαινόμενα της ραδιενέργειας. Ανακάλυψε επίσης το πολώνιο και υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έγινε καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, ενώ τιμήθηκε δυο φορές με το Βραβείο Νόμπελ στη Φυσική (1903) και τη Χημεία (1911). Χωρίς την ανακάλυψή της, δεν θα υπήρχαν οι ακτινογραφίες.
Σήμερα, εκατομμύρια γυναίκες στην Αφρική, την Ασία και κάποιες γωνιές της Νότιας Αμερικής στερούνται του δικαιώματος όχι μόνο των ανώτατων σπουδών αλλά και της βασικής εκπαίδευσης. Ο μονόδρομος είναι η «πρόωρη» ενηλικίωση μέσα σε γάμους χωρίς ισότητα, με ενδοοικογενειακή βία και αδυναμία χειραφέτησης. Αλλά και στον δυτικό κόσμο, ακόμα και μεταξύ γυναικών και ανδρών ανώτατης εκπαίδευσης, δυστυχώς η πανδημία ανέδειξε το χειρότερο πρόσωπο της βίας που είναι η ενδοοικογενειακή με θύματα κυρίως τις γυναίκες.
Ο ΠΙΣ τιμά την Ελληνίδα γυναίκα, συμπολίτη, μητέρα, συνάδελφο και εκφράζει την αμέριστη ευγνωμοσύνη του Ιατρικού Σώματος σε όλους αυτούς τους ρόλους που συμπληρώνουν την εικόνα του φύλου το οποίο ακόμα και σήμερα δέχεται επιθέσεις και ανισότητες.
Οφείλουμε όλοι μαζί, γυναίκες και άνδρες, να στρατευτούμε πίσω από το φετινό μήνυμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας 2021, που αναφέρει: «Οι γυναίκες πρέπει να ξέρουν την θέση τους. Ποια είναι η θέση τους; Είναι θέσεις ευθύνης, στα εργαστήρια, στο διάστημα, στο ειρηνευτικό σώμα. Η θέση της γυναίκας είναι παντού».
