Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από μηχανικούς και ιατρικούς ερευνητές στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα έδειξε ότι τα ανοσοκύτταρα τα οποία χρησιμοποιούνται στις νέες θεραπείες κατά του καρκίνου μπορούν να ξεπεράσουν τα φυσικά εμπόδια και να βοηθήσουν στον ασθενή να χρησιμοποιήσει το δικό του αμυντικό σύστημα ώστε να δώσει τη δική του μάχη κατά του καρκίνου.
Η έρευνα αυτή θα μπορούσε μάλιστα να βελτιώσει τις θεραπείες κατά του καρκίνου μελλοντικά και να βοηθήσει χιλιάδες ανθρώπους παγκοσμίως.
Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications αναφέρει ότι η ανοσοθεραπεία βοηθά τον οργανισμό να δώσει τη δική του μάχη κατά του καρκίνου χωρίς τη χρήση χημικών και ραδιενέργειας. Τα Τ λεμφοκύτταρα είναι ένα είδος λευκών αιμοσφαιρίων τα οποία είναι πολύ σημαντικά για το αμυντικό μας σύστημα. Τα κυτταροτοξικά Τ κύτταρα (Τ λεμφοκύτταρα) είναι δηλαδή σαν στρατιώτες, οι οποίοι ψάχνουν και καταστρέφουν τα κύτταρα - εισβολείς.
Η ανοσοθεραπεία σε κάποια είδη καρκίνου έχει αποδειχθεί αποτελεσματική, όμως η δουλειά των κυττάρων Τ είναι πολύ πιο δύσκολη σε ότι αφορά τους συμπαγείς όγκους σε σχέση με τα προβλήματα που εντοπίζονται στο αίμα.
«Ο όγκος μοιάζει με ένα εμπόδιο και το T λεμφοκύτταρο πρέπει να το προσπεράσει για να φτάσει στα καρκινικά κύτταρα είπε ο Paolo Provenzano (Πάολο Προβενζάνο) υπεύθυνος της έρευνας και αναπληρωτής καθηγητής βιοϊατρικής μηχανικής στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα, Τμήμα Μηχανικής.
Όπως εξήγησε ο ίδιος χαρακτηριστικά «Τα T λεμφοκύτταρα εισέρχονται στους όγκους, ωστόσο δεν μπορούν να κινηθούν αρκετά καλά με αποτέλεσμα να μην μπορούν να φτάσουν εκεί που πρέπει προτού μείνουν από καύσιμα...».
Κύριος στόχος της έρευνας αυτής είναι λοιπόν να βοηθήσουν τα Τ λεμφοκύτταρα να ξεπεράσουν τα εμπόδια. Αν αυτά τα ανοσοκύτταρα αναγνωρίσουν τα καρκινικά και να φτάσουν σε αυτά, τότε μπορούν να καταστρέψουν τον όγκο.
Η ινώδη μάζα ενός όγκου, είναι τόσο δύσκαμπτη που προκαλεί διπλάσια επιβράδυνση των ανοσοκυττάρων - είναι σαν να να τρέχουν σε άμμο -.
‘Όπως εξήγησε ο Προβενζάνο στην έρευνα αυτή κατάφεραν να αναγνωρίσουν κάποια δομικά χαρακτηριστικά και σημαντικά στοιχεία τα οποία βοηθούν στον συντονισμό των Τ λεμφοκυττάρων, ώστε να τα μετατρέψουν σε πιο αποτελεσματικούς μαχητές κατά του καρκίνου.
«Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική ωστόσο εντοπίσαμε ότι κινούνται δύο φορές πιο γρήγορα όταν περνούν μπροστά από τον όγκο ανεξάρτητα από τα εμπόδια που υπάρχουν στον δρόμο τους» είπε.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν προηγμένες τεχνολογίες επεξεργασίας γονιδίων (ονομάζεται επίσης επεξεργασία γονιδιώματος) ώστε να τροποποιήσουν το DNA των Τ λεμφοκυττάρων, για να είναι σε θέση να ξεπεράσουν τα εμπόδια που θέτει ο όγκος.
Ο απώτερος στόχος είναι να μειώσουν την ταχύτητα των καρκινικών κυττάρων και να αυξήσουν την ταχύτητα των ανοσοκυττάρων. Οι ερευνητές προσπαθούν να δημιουργήσουν κύτταρα τα οποία είναι ικανά να ξεπερνούν διαφορετικά είδη εμποδίων. Αυτά τα κύτταρα πρέπει να συνεργαστούν με τα άλλα θα πρέπει τα ανοσοκύτταρα να ξεπεράσουν όλα τα εμπόδια ώστε να φτάσουν τα καρκινικά κύτταρα.
Για να γίνει αυτό πρέπει να καταλάβουν καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο τα ανοσοκύτταρα και τα καρκινικά κύτταρα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Η έρευνα εστιάζει τον καρκίνο του παγκρέατος ωστόσο η ερευνητική ομάδα φιλοδοξεί η τεχνική αυτή να εξελιχθεί και να χρησιμοποιηθεί στη μάχη κατά πολλών τύπου καρκίνου.
Η χρηματοδότηση της έρευνας έγινε από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) και το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, Τμήμα Ογκολογίας και Φυσικών Επιστημών, το οποίο λαμβάνει χρηματοδότηση από την Αμερικανική Εταιρεία για τον καρκίνο και το Ινστιτούτο Randy Shaver.
Επίσης, το πανεπιστήμιο της Μινεσότα συμμετέχει ενεργά παρέχοντας τεχνογνωσία και εμπειρία. Κάποιοι από τους ερευνητές συνεργάζονται με τον Πανεπιστήμιο της Μινεσότα στο πλαίσιο της επεξεργασίας γονιδιώματος και στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Μηχανικής Ιατρικής.
Πηγή: ScienceDaily
