Μια νέα επιστημονική ανακάλυψη από την Ελβετία φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 να απαλλαγούν στο μέλλον από τις καθημερινές ενέσεις ινσουλίνης. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης και τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία της Γενεύης ανέπτυξαν ένα καινοτόμο βιοϋλικό που βοήθησε μεταμοσχευμένα κύτταρα παγκρέατος να λειτουργήσουν αποτελεσματικά σε διαβητικά ποντίκια, διατηρώντας φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου στο αίμα για περισσότερους από τρεις μήνες.

Η νέα τεχνολογία βασίζεται σε μια ειδική υδρογέλη, με την ονομασία Amniogel, η οποία λειτουργεί σαν ένα προστατευτικό και υποστηρικτικό περιβάλλον για τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη. Το υλικό προέρχεται από την ανθρώπινη αμνιακή μεμβράνη — το εσωτερικό στρώμα που περιβάλλει το έμβρυο κατά την κύηση — και φαίνεται να δίνει λύση σε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των μεταμοσχεύσεων παγκρεατικών νησίδων: την επιβίωση των κυττάρων μετά την εμφύτευση.

Ο διαβήτης τύπου 1 προκαλείται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφει τα β-κύτταρα του παγκρέατος, τα οποία είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ινσουλίνης. Έτσι, οι ασθενείς χρειάζονται καθημερινή χορήγηση ινσουλίνης προκειμένου να ρυθμίζουν το σάκχαρό τους. Αν και οι μεταμοσχεύσεις παγκρεατικών νησίδων αποτελούν εδώ και χρόνια μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική προσέγγιση, μέχρι σήμερα αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια, όπως η απόρριψη του μοσχεύματος, η έλλειψη αιμάτωσης και η φλεγμονή.

Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την Ekaterine Berishvili κατάφερε να δημιουργήσει ένα μικροαγγειακό δίκτυο μέσα στο μόσχευμα πριν ακόμη αυτό μεταμοσχευθεί. Με αυτόν τον τρόπο, τα κύτταρα «συνδέονται» γρηγορότερα με την κυκλοφορία του αίματος του οργανισμού, εξασφαλίζοντας καλύτερη επιβίωση και λειτουργία.

«Αυτό δημιουργεί ένα προστατευτικό φυσικό περιβάλλον για τα παγκρεατικά νησίδια και επιτρέπει την προ-αγγείωσή τους πριν από τη μεταμόσχευση», εξήγησε η Berishvili, σημειώνοντας ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη ενός λειτουργικού βιοτεχνητού παγκρέατος.

Στα πειράματα, τα λεπτά δισκοειδή μοσχεύματα διατήρησαν φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου στα πειραματόζωα για τουλάχιστον 100 ημέρες — επίδοση σημαντικά καλύτερη σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους μεταμόσχευσης.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το επόμενο βήμα είναι η δημιουργία μεγαλύτερων μοσχευμάτων, κατάλληλων για χρήση σε ανθρώπους. Παράλληλα, το Amniogel θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και σε άλλες θεραπείες κυτταρικών μεταμοσχεύσεων, ανοίγοντας νέους δρόμους στην αναγεννητική ιατρική.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Trends in Biotechnology και θεωρείται μία από τις πιο ελπιδοφόρες εξελίξεις των τελευταίων ετών στην προσπάθεια αντιμετώπισης του διαβήτη τύπου 1.