Η πρόληψη της οστικής απώλειας είναι μια σημαντική ανησυχία για τις γυναίκες στο ταξίδι της εμμηνόπαυσης και κατά την μετεμμηνοπαυσιακή περίοδο, καθώς η εμμηνόπαυση επιταχύνει σημαντικά την απώλεια οστικής μάζας και αυξάνει τον κίνδυνο οστεοπόρωσης.
Έρευνα δείχνει ότι έως και το 20% της οστικής απώλειας μπορεί να συμβεί από την έναρξη της εμμηνόπαυσης και μετά, με μία στις δύο μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες να πάσχουν από οστεοπόρωση ενώ οι περισσότερες θα υποστούν κάταγμα κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Τα κατάγματα προκαλούν πόνο, μειωμένη κινητικότητα και λειτουργικότητα και σχετίζονται με μειωμένη ποιότητα ζωής και αυξημένη θνησιμότητα.
Ποτέ δεν είναι αργά για να λάβετε θεραπεία για την οστεοπόρωση και στην πραγματικότητα, οι γυναίκες της τρίτης ηλικίας είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν καλύτερα στη θεραπεία εάν αυτή χορηγηθεί έγκαιρα.
Ο στόχος της θεραπείας θα πρέπει να είναι η μείωση των καταγμάτων, που σχετίζονται με την οστεοπόρωση και η διατήρηση της καλής υγείας των οστών.
Τι είναι η οστεοπόρωση;
Η οστεοπόρωση, που σημαίνει πορώδη οστά, είναι μια προοδευτική κατάσταση κατά την οποία τα οστά γίνονται δομικά αδύναμα και είναι πιο πιθανό να ραγίσουν ή να σπάσουν. Καθώς οι ορμόνες αλλάζουν για να προσαρμοστούν στις φυσιολογικές αλλαγές της εμμηνόπαυσης, τα επίπεδα οιστρογόνων αρχίζουν να κυμαίνονται και στη συνέχεια πέφτουν.
Δεδομένου ότι τα οιστρογόνα βοηθούν στην πρόληψη της αδυναμίας των οστών επιβραδύνοντας τη φυσική διάσπαση των οστών, η μείωση τους κατά την εμμηνόπαυση επιταχύνει σημαντικά την απώλεια οστικής μάζας.
Η οιστραδιόλη είναι μία από τις τρεις ορμόνες οιστρογόνων που παράγονται φυσικά στο σώμα. Τα αποτελέσματα της οιστραδιόλης φαίνονται ξεκάθαρα σε γυναίκες που βιώνουν εμμηνόπαυση.
Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, οι γυναίκες έχουν φυσικά χαμηλότερα επίπεδα οιστραδιόλης, καθώς οι ωοθήκες δεν την παράγουν πλέον, με αποτέλεσμα οι εμμηνορροϊκοί κύκλοι να σταματήσουν.
Αυτή η αλλαγή συχνά προκαλεί εναλλαγές της διάθεσης, κολπική ξηρότητα, εξάψεις και νυχτερινές εφιδρώσεις - τα συμπτώματα που συνήθως σχετίζονται με την εμμηνόπαυση. Με την πάροδο του χρόνου, τα χαμηλότερα επίπεδα οιστραδιόλης μπορεί να οδηγήσουν σε οστεοπόρωση.
Η βιταμίνη D και το ασβέστιο είναι άλλες βιταμίνες που παίζουν ρόλο στην υγεία των οστών. Η βιταμίνη D επιτρέπει στο σώμα σας να απορροφά το ασβέστιο. Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για τη δημιουργία γερών, υγιών οστών.
Χωρίς αρκετή βιταμίνη D και ασβέστιο, τα οστά μπορεί να μην σχηματιστούν σωστά στην παιδική ηλικία και μπορεί να χάσουν μάζα, να γίνουν αδύναμα και να σπάσουν εύκολα στην ενήλικη ζωή. Ακόμα κι αν λαμβάνετε αρκετό ασβέστιο στη διατροφή σας, το σώμα σας δεν θα απορροφήσει αυτό το ασβέστιο εάν δεν λαμβάνετε αρκετή βιταμίνη D.
Υπάρχουν πολλά φάρμακα και ορμονικές θεραπείες διαθέσιμες για την πρόληψη της περαιτέρω απώλειας οστού και για την τόνωση του σχηματισμού νέων οστών.
Οποιοδήποτε κάταγμα εμφανίζεται μετά την εμμηνόπαυση θα πρέπει να θεωρείται οστεοπορωτικό κάταγμα και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται επιθετικά με ένα από τα διάφορα πιθανά φάρμακα ή θεραπείες.
Οι τρέχουσες θεραπείες είναι πολύ αποτελεσματικές και μειώνουν τον κίνδυνο περαιτέρω βλάβης. Η διάρκεια της θεραπείας ποικίλλει ανάλογα με τους κινδύνους κατάγματος μιας γυναίκας, τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της θεραπείας στην υγεία των οστών και άλλους κινδύνους ή παρενέργειες. Οι θεραπείες θα πρέπει να είναι κοινή απόφαση δική σας και του θεράποντος γιατρού σας.
Ποιες αλλαγές μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των οστών;
Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής που μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των οστών περιλαμβάνουν:
-
Άσκηση: Ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα άσκησης υποστηρίζει τη σωστή συντήρηση του σκελετού, συμπεριλαμβανομένων των ασκήσεων αντίστασης, ισορροπίας και άσκησης βάρους.
-
Ισορροπημένη διατροφή: Τρώτε τροφές πλούσιες σε βιταμίνη D και ασβέστιο.
-
Βγείτε έξω: Η έκθεση στον ήλιο πυροδοτεί την παραγωγή βιταμίνης D.
-
Διαχείριση βάρους: Η πρόληψη της παχυσαρκίας θα βοηθήσει να διατηρηθούν τα οστά δυνατά.
-
Κάπνισμα και αλκοόλ: Η αποφυγή του καπνίσματος και ο περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας.
