Ξυπνάτε και αισθάνεστε αδιάθετοι, αλλά μπροστά σας υπάρχει μια απαιτητική ημέρα στη δουλειά. Τι κάνετε; Αν η απάντηση είναι «πηγαίνω κανονικά» ή «συνδέομαι από το σπίτι», δεν είστε οι μόνοι.
Έρευνες δείχνουν ότι ένας στους τρεις έως έναν στους δύο εργαζομένους στο Ηνωμένο Βασίλειο συνεχίζει να εργάζεται ενώ είναι άρρωστος, ένα φαινόμενο που οι ειδικοί αποκαλούν presenteeism («παρουσιασμός»).
Η στάση απέναντι στις αναρρωτικές άδειες επηρεάζεται τόσο από την προσωπικότητα του εργαζομένου όσο και από την κουλτούρα στον χώρο εργασίας.
Οι νεότεροι εργαζόμενοι παίρνουν λιγότερες αναρρωτικές
«Η νεότερη γενιά χαρακτηρίζεται ως “υπερευαίσθητη”, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια», λέει ο ψυχολόγος του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, καθηγητής Sir Cary Cooper.
Σύμφωνα με στοιχεία της βρετανικής στατιστικής υπηρεσίας (Office for National Statistics), οι εργαζόμενοι ηλικίας 16 έως 24 ετών πήραν κατά μέσο όρο 2,4 ημέρες αναρρωτικής άδειας, έναντι 6,2 ημερών για όσους ήταν 50 έως 64 ετών.
Να σημειωθεί ότι πρόσφατη ευρωπαική έρευνα έδειξε ότι στην χώρα μας οι εργαζόμενοι δηλώνουν μόλις 0,2 εβδομάδες άδειας για ασθένεια τον χρόνο, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 2,62 εβδομάδες.
Ο Sir Cary αποδίδει τη διαφορά τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη Βρετανία, μεταξύ άλλων, στο ότι οι νεότεροι εργάζονται συχνότερα σε θέσεις με λιγότερη εργασιακή ασφάλεια, ενώ αντιμετωπίζουν λιγότερο συχνά χρόνια προβλήματα υγείας και αρθρώσεων.
Παράλληλα, όπως σημειώνει, οι νεότερες γενιές έχουν υψηλότερες προσδοκίες από τους εργοδότες σε θέματα ευημερίας και είναι περισσότερο διατεθειμένες να αντιμετωπίζουν την ψυχική υγεία ως μέρος της συνολικής υγείας.
Τι δείχνει η στάση μας για εμάς
Η σχέση ενός ανθρώπου με την εργασία του μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την απόφασή του να πάρει αναρρωτική άδεια. Για ορισμένους, η εργασία αποτελεί βασικό κομμάτι της ταυτότητάς τους.
«Αυτοί οι άνθρωποι αισθάνονται έντονη ανάγκη να συνεχίσουν να εμφανίζονται στη δουλειά», εξηγεί η ψυχολόγος Dr Audrey Tang, σημειώνοντας ότι το φαινόμενο παρατηρείται ιδιαίτερα σε επαγγέλματα φροντίδας, όπως η ιατρική, η νοσηλευτική και η εκπαίδευση.
Άλλοι εργαζόμενοι φοβούνται ότι θα θεωρηθούν αδύναμοι ή τεμπέληδες, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται στα πρώτα στάδια της επαγγελματικής τους πορείας.
Τι δείχνει για τον χώρο εργασίας
Η εργασιακή κουλτούρα παίζει επίσης σημαντικό ρόλο, σύμφωνα με την ψυχολόγο Dr Tara Quinn-Cirillo.
Όταν οι ομάδες είναι υποστελεχωμένες και δεν υπάρχει αντικατάσταση, οι εργαζόμενοι μπορεί να αισθάνονται ενοχές επειδή γνωρίζουν ότι η απουσία τους θα επιβαρύνει τους συναδέλφους τους.
«Ο ρόλος της ενοχής και της ντροπής είναι σημαντικός σε έναν τοξικό οργανισμό που δίνει προτεραιότητα στην παραγωγικότητα αντί για την υγεία και την ευημερία», λέει.
Αντίθετα, σε ένα υγιές εργασιακό περιβάλλον θα πρέπει να υπάρχουν ανοιχτές και ειλικρινείς συζητήσεις για την υγεία και τις αναρρωτικές άδειες.
Πότε είμαστε πολύ άρρωστοι για να εργαστούμε
Για ορισμένες ασθένειες υπάρχουν σαφείς ενδείξεις. «Αν κάνετε εμετό, έχετε διάρροια ή πυρετό, θα πρέπει να παραμείνετε στο σπίτι για 48 και 24 ώρες αντίστοιχα μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων», λέει η Tang.
Για συμπτώματα όπως το κρυολόγημα και ο βήχας, η απόφαση είναι πιο σύνθετη, ενώ μετά την πανδημία έχει γίνει γενικά πιο αποδεκτή η εργασία από το σπίτι.
Η ψυχική υγεία, ωστόσο, δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τη σωματική. «Αν είστε άρρωστοι και δεν μπορείτε να εργαστείτε, είστε άρρωστοι και δεν μπορείτε να εργαστείτε», τονίζει η Tang.
Η δρ. Quinn-Cirillo επισημαίνει επίσης ότι ο τρόπος που διαχειριζόμαστε τη σχέση της υγείας μας με τη δουλειά μας μπορεί να βγει στην επιφάνεια από αδιαθεσίες και να χτυπήσει καμπανάκια.
Προτείνει λοιπόν να εξετάζουμε και τη δυνατότητά μας να φροντίσουμε τον εαυτό μας: επηρεάζεται ο ύπνος μας; Μπορούμε να αποσυνδεθούμε από τη δουλειά; Έχουμε χρόνο να ξεκουραστούμε;
Αν η απάντηση είναι «όχι», ίσως το σώμα και το μυαλό μας χρειάζονται ακριβώς αυτό που συχνά παραμελούμε: ξεκούραση.
Πηγή: BBC
