Στην «πρώτη γραμμή» της μάχης κατά του κορονοϊού βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ειδικά, όμως, οι γυναίκες γιατροί και νοσηλευτές αποδείχθηκαν η «ομάδα κρούσης» νοσοκομείων όπως το ΣΩΤΗΡΙΑ, μας εξήγησε ο Άγγελος Πεφάνης, Παθολόγος -Λοιμωξιολόγος και Διευθυντής της Κλινικής Παθολογίας Λοιμώξεων του νοσοκομείου.

Μπορεί, λοιπόν, για τον κ. Πεφάνη, ο πρώτος μήνας της «μάχης», να ήταν ίσως η χειρότερη περίοδος της επαγγελματικής του ζωής, «που είναι και μεγάλη, είμαι γιατρός πάνω από 40 χρόνια», όπως μας ανέφερε, έδειξε όμως και τους πραγματικούς χαρακτήρες των ανθρώπων και ανέδειξε την διαχρονική προσφορά των γυναικών ιατρών και νοσηλευτριών, που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά του Covid-19.

«Σε αυτήν τη φάση, επειδή στις κρίσεις βλέπεις και τους χαρακτήρες των ανθρώπων, υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι μας απογοήτευσαν, αλλά υπήρχαν και άνθρωποι, οι οποίοι μας έκαναν, έτσι ευτυχείς. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη κλινική, η οποία αποτελείται κατά 80% από γυναίκες, ήταν μπροστά και ήταν νέες γυναίκες, οι οποίες ευτυχώς οι γυναίκες πάσχουν λιγότερο από τους άνδρες και μπορούσαμε να τις χρησιμοποιήσουμε σαν την ομάδα κρούσης.

Στην εν λόγω κλινική οι γυναίκες είναι η πλειονότητα του προσωπικού. «Πέρα από τις νοσηλεύτριες που είναι κατά βάση γυναίκες, μιλάμε για τους γιατρούς. Εφημερία το βράδυ κάνουν ειδικευόμενες από 25 μέχρι 30 χρονών», μας ανέφερε.

«Υπήρχαν ημέρες που διασωληνώσαμε και 2 αρρώστους την ίδια μέρα»

Για την Κατερίνα, Αργυράκη, παθολόγο – λοιμωξιολόγο, Επιμελήτρια Α ΕΣΥ στο «Σωτηρία», μια από τις γυναίκες της «ομάδας κρούσης» της κλινικής, η τήρηση των κανόνων κοινωνικής αποστασιοποίησης είναι που βοήθησε γιατρούς και ασθενείς.

«Εσείς μας έχετε προστατέψει κι εμάς και τους ασθενείς, είναι πολύ σημαντικό αυτό που έχουν καταφέρει οι άνθρωποι έξω, τηρώντας τις οδηγίες. Είναι πολύτιμο και πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να αλλάξουν οι οδηγίες», υπογράμμισε. Αυτοί οι μήνες ήταν γεμάτοι δύσκολες στιγμές, μας ανέφερε από το γραφείο που έχει μετατραπεί σε χώρο ξεκούρασης των γιατρών, με δύο ράντζα.

«Είδαμε πολλά. Το πιο δύσκολο απ’ όλα ήταν να βλέπεις ασθενείς που ήρθαν περιπατητικοί, χωρίς την ανάγκη οξυγόνου γιατί απλώς είχαν πυρετό ή αισθάνονταν λίγο άσχημα, στο πρώτο 24ώρο να χρειάζονται διασωλήνωση. Υπήρχαν ημέρες που διασωληνώσαμε και 2 αρρώστους την ίδια μέρα», ανέφερε.

Η αρχή ήταν και η δυσκολότερη. «Στην αρχή της λειτουργίας μας ως Covid-19 νοσοκομείο είχαμε πολλούς ασθενείς με πολύ αυξημένες ανάγκες ταυτόχρονα. Ήταν δύσκολα. Είχαμε 27 κλίνες ενός απλού νοσηλευτικού τμήματος, όλες γεμάτες ταυτόχρονα με βαρέως πάσχοντες. Όλοι τους είχαν ανάγκη χορήγησης μεγάλων συγκεντρώσεων οξυγόνου», σημείωσε.

«Πολλοί από εμάς, γιατροί και νοσηλευτές, έχουμε ξεχάσει τα σπίτια μας. Εφημερεύουμε μέρα παρά μέρα. Το νοσοκομείο έχει γίνει το σπίτι μας», μας ανέφερε.

Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι όλες οι ημέρες ίδιες, τόνισε και αναφέρθηκε στην περίπτωση του 43χρονου που κατάφερε, μετά από ένα μήνα νοσηλείας να βγει από τη ΜΕΘ και από το Νοσοκομείο και να επιστρέψει σπίτι του. «Σήμερα δώσαμε εξιτήριο, ενώ και 5 ασθενείς μας αποσηλωνώθηκαν και βγήκαν από τις ΜΕΘ τις τελευταίες ημέρες. Μετά το Πάσχα θα μπορούν να επιστρέψουν σπίτι τους», μας ανέφερε, χαμογελώντας μέσα από τη μάσκα της.

«Μέχρι στιγμής τα χουμε καταφέρει καλά, με τα μέσα και τους τρόπους που είχαμε. Τα έχουμε πάει πολύ καλά σε αυτό τον δύσκολο αγώνα, κι ο κόσμος έξω σέβεται την δική μας προσπάθεια, είναι αλληλέγγυος μαζί μας», υπογραμμίζει, αλλά το στοίχημα για την ίδια είναι αυτός ο σεβασμός κι η αλληλεγγύη να διατηρηθούν. «Η πίστη στο δημόσιο σύστημα υγείας κι η ενίσχυση του πρέπει να παραμείνουν και την επόμενη ημέρα».

«Κανείς μας δεν κοιμάται τα βράδια»

Στη ΜΕΘ η πνευμονολόγος- εντατικολόγος Σοφία Πουρίκη, αναφέρει ότι στην αρχή η Μονάδα ήταν «στο κόκκινο», γεμάτη από νοσηλευόμενους και με έντονη ανάγκη για προσωπικό. Σταδιακά άρχισε να στρώνει η κατάσταση. «Στην καλή εικόνα συνετέλεσαν τα μέτρα που πήραν οι ιθύνοντες αλλά σε μεγάλο βαθμό η προσπάθεια όλων εσάς εκεί έξω, η πολύτιμη κοινωνική απομόνωση. Εμείς με τη σειρά μας, δουλεύουμε πάνω από τις δυνάμεις μας αλλά αντέχουμε. Θέλουμε το αποτέλεσμα. Αυτό μετράει μόνο». «Πρέπει να παίρνουμε αποφάσεις σε αστραπιαίο χρόνο» λέει χαρακτηριστικά. Μητέρα δύο παιδιών με σύζυγο επίσης ιατρό, καρδιολόγο στο νοσοκομείο της Θήβας. « Τα παιδιά μας τα έχουν οι γονείς μου. Μας λείπουν τα παιδάκια μας, αλλά είναι ο μόνος τρόπος που έχουμε για να τηρήσουμε την κοινωνική απομόνωση και να τα προφυλάξουμε» μας λέει.

Διαβάστε εδώ : Το News4Health στην Εντατική του ΣΩΤΗΡΙΑ : «Περιμένουμε να ανοίξουν τα μάτια τους - κανείς δεν κοιμάται τα βράδια» (pics - vid)

«Το πρώτο περιστατικό το πήραμε 14 Μαρτίου. Όταν ξεκινήσαμε, φανταζόμασταν ότι θα δεχόμαστε ασθενείς τρίτης ηλικίας που έχουν υποκείμενα νοσήματα, κι ήρθε αμέσως η πραγματικότητα και μας διέψευσε» μας λέει λίγο αργότερα η Φωτεινή Αντωνιάδη, προϊσταμένη του τμήματος των νοσηλευτών στην ΜΕΘ. Η Αλεξία Μαρία, αναπληρώτρια διευθύντρια νοσηλεύτρια στην ίδια ΜΕΘ, αναφέρεται στο στρες που «τρυπώνει» παρά τη μακρά εμπειρία.

«Κανείς μας δεν κοιμάται τα βράδια, τουλάχιστον όχι ολόκληρο το βράδυ. Αυτό είναι το κοινό θέμα συζήτησης». «Ξυπνάω στις 3 ή στις 4 πρωί και δεν μπορώ να κοιμηθώ μέχρι να έρθω στο νοσοκομείο», μας λέει η κ. Μαρία, με την κ. Αντωνιάδη να συμφωνεί. «Είναι το στρες που παραμένει υψηλό, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε τις ώρες της δουλειάς», συμπεραίνουν από κοινού.