Μία νέα έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Personality and Social Psychology Bulletin διερευνά τους λόγους που επιλέγουμε να παραμείνουμε ή να εγκαταλείψουμε τις σχέσεις μας. Οι ερευνητές διεξήγαγαν τρεις ξεχωριστές μελέτες χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικές μεθοδολογίες για να διερευνήσουν τις αποφάσεις τύπου «μένω ή φεύγω». Στην πρώτη ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να φανταστούν υπό ποιες συνθήκες θα συνέχιζαν ή θα τελείωναν τις τωρινές σχέσεις τους, ενώ στη δεύτερη παρακολούθησαν τις πραγματικές εμπειρίες ζευγαριών, σε μια περίοδο οκτώ μηνών.
Κατά την εξέταση των υποθετικών λόγων για την παραμονή ή την αποχώρηση από τις τωρινές σχέσεις τους, οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι θα συνέχιζαν τις σχέσεις τους αν λάμβαναν ικανοποίηση από αυτές, αν ήταν ερωτευμένοι και αν είχαν έναν ισχυρό φιλικό δεσμό με τους συντρόφους τους.
Αντίθετα, υποστήριξαν ότι θα εγκατέλειπαν τις σχέσεις τους, αν οι σύντροφοι τους δεν εκπλήρωναν τις προσωπικές τους ανάγκες ή αν δεν ήταν ερωτευμένοι. Οι ερευνητές διέκριναν διάφορους παράγοντες που φαίνεται να επηρεάζουν σημαντικά τις αποφάσεις μας να διατηρήσουμε ή να διακόψουμε μια σχέση, οι οποίοι δεν ήταν προφανείς σε όσους συμμετείχαν στην έρευνα.
Η αναπόφευκτη παραμονή
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μόνο το 20% των ζευγαριών χώρισε, κατά τη διάρκεια της οκτάμηνης περιόδου υπό εξέταση. Αυτό το εύρημα μπορεί να υποδεικνύει ότι τα ζευγάρια σε αυτό το δείγμα ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένα από τις σχέσεις τους. Ή, όπως υποστηρίζουν οι μελετητές, τα άτομα αυτά μπορεί να είχαν επιλέξει να παραμείνουν στις σχέσεις τους επειδή αυτό είναι μια «αυτόματη προεπιλογή», σε αντίθεση με την εγκατάλειψη της σχέσης η οποία απαιτεί μια σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά.
Οι συγγραφείς εξηγούν: Οι άνθρωποι που απλά ξυπνούν και περνούν την ημέρα τους ως συνήθως, στο τέλος της μέρας, θα παραμείνουν στη σχέση τους. Η παραμονή στη σχέση μπορεί να προκύψει λόγω αδράνειας, ενώ η εγκατάλειψη απαιτεί μεγάλη προσπάθεια. Οι λόγοι για να «εγκαταλείψουμε» μια σχέση μπορεί να είναι πολύ ισχυροί ή έντονοι από τους λόγους για να παραμείνουμε σε αυτή.
Ανάμεικτα συναισθήματα
Ένας άλλος λόγος που μπορεί να επιλέξουμε να παραμείνουμε σε μια σχέση, ακόμα και όταν αισθανόμαστε ανικανοποίητοι, είναι ότι όταν αποφασίζουμε να βάλουμε τέλος στη σχέση, συχνά, βιώνουμε ανάμεικτα συναισθήματα. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι βιώνουμε ταυτόχρονα κίνητρα τόσο για να διατηρήσουμε όσο και για να διακόψουμε τη σχέση.
Για παράδειγμα, ακόμα και όταν αισθανόμαστε ότι οι σύντροφοί μας δεν ικανοποιούν τις ανάγκες μας, μπορεί ακόμη να νιώθουμε αγάπη για αυτούς. Αυτά τα αμφίθυμα συναισθήματα σε συνδυασμό με την προεπιλεγμένη απόφαση της παραμονής, καθιστούν πιθανό να χρειαστούμε ισχυρότερους λόγους για να εγκαταλείψουμε μια σχέση απ’ ό, τι για να παραμείνουμε σε αυτή.
Ασυμφωνία μεταξύ σκέψεων και συμπεριφορών
Κατά το υποθετικό μέρος της μελέτης, οι ερωτηθέντες ανέφεραν ότι πίστευαν πως θα έβαζαν τέλος στις σχέσεις τους εάν δεν ικανοποιούνταν οι προσωπικές ή οι σχεσιακές ανάγκες τους ή αν δεν ένιωθαν ερωτευμένοι. Ωστόσο, όπως συνηθίζεται στην ψυχολογική έρευνα, η συγκεκριμένη μελέτη δείχνει ότι δεν προβλέπουμε πάντα σωστά τη συμπεριφορά μας.
Οι ερευνητές βρήκαν ότι οι λόγοι που ανέφεραν οι ερωτηθέντες αναφορικά με τον υποθετικό τερματισμό της σχέσης δε συνάδουν με τους λόγους για τους οποίους πράγματι θα εγκατέλειπαν τη σχέση τους.
Στο διαχρονικό τμήμα της μελέτης, κατά τη διάρκεια των οκτώ μηνών, τα μη παντρεμένα ζευγάρια προερχόμενα από μια ποικιλία εθνοτικών υποβάθρων έδωσαν συνολικά οκτώ προσωπικές συνεντεύξεις. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι από τις μεταβλητές που εξέτασαν, η μόνη που προέβλεπε το χωρισμό ενός ζευγαριού, ήταν η ύπαρξη ενός εναλλακτικού συντρόφου.
Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι ενώ στην πρώτη και δεύτερη μελέτη ο βασικός λόγος εγκατάλειψης της σχέσης για τους ερωτηθέντες ήταν κάτι που έλειπε από αυτή, όπως η ικανοποίηση αναγκών ή ο έρωτας, στην τρίτη μελέτη ο μόνος σημαντικός θετικός δείκτης πρόβλεψης της διάλυσης της σχέσης ήταν η ύπαρξη ενός τρίτου προσώπου.
Εσωτερικοί και εξωτερικοί παράγοντες στη σχέση
Όταν οι συμμετέχοντες σκέφτονταν τους λόγους που πίστευαν ότι θα τους ωθούσαν να παραμείνουν ή να φύγουν από τις σχέσεις τους, ήταν πιθανότερο να αναφέρουν παράγοντες εντός της σχέσης, όπως η ικανοποίηση ή έλλειψη ικανοποίησης, η αγάπη ή η απουσία αγάπης κ.λπ.
Ενώ οι συγγραφείς παρατήρησαν ότι οι λόγοι των ζευγαριών για να παραμείνουν στη σχέση σχετίζονταν με παράγοντες μέσα στη σχέση, όπως η αγάπη, η φιλία και η ικανοποίηση, στην πραγματικότητα, οι αποφάσεις τους να εγκαταλείψουν τις σχέσεις τους ήταν πιο έντονα συνδεδεμένες με εξωτερικούς παράγοντες όπως οι εναλλακτικοί σύντροφοι.
Όπως προαναφέρθηκε, οι λόγοι για την εγκατάλειψη της σχέσης ίσως να πρέπει να είναι ισχυρότεροι από τους λόγους για να παραμείνει κάποιος σε αυτή, προκειμένου να παρακινηθεί και να αλλάξει τη σχεσιακή του κατάσταση.
ΠΗΓΗ: psychologynow
