Η απόφαση αυτή δίνει ελπίδα σε δύο κατηγορίες πασχόντων, τους ασθενείς με προχωρημένο νεφροκυτταρικό καρκίνωμα (RCC) και τους πάσχοντες από το σπάνιο γενετικό σύνδρομο von Hippel-Lindau (VHL).
Η εγκριτική απόφαση επιτρέπει την εμπορική διάθεση του νέου φαρμάκου για τις συγκεκριμένες ενδείξεις στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και στην Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία. Ωστόσο, ο χρόνος εμπορικής διαθεσιμότητας του belzutifan στις χώρες της ΕΕ εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η ολοκλήρωση των εθνικών διαδικασιών αποζημίωσης.
Πιο αναλυτικά, το καινοτόμο σκεύασμα αφορά:
- Τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με νόσο του von Hippel-Lindau (VHL) που απαιτούν θεραπεία για συσχετισμένα, τοπικά καρκινώματα του νεφρού (RCC), αιμαγγειοβλαστομάτια του κεντρικού νευρικού συστήματος (CNS), ή παγκρεατικούς νευροενδοκρινικούς όγκους (pNET), για τους οποίους οι τοπικές θεραπείες είναι ακατάλληλες,
- Τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με προχωρημένο κυτταρικό καρκίνωμα του νεφρού που παρουσίασαν πρόοδο μετά από δύο ή περισσότερες γραμμές θεραπείας που περιλάμβαναν αναστολέα του υποδοχέα PD-1 ή αναστολέα του PD-L1 και τουλάχιστον δύο θεραπείες στοχευμένες στον αγγειακό ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα (VEGF).
Πρόκειται για την πρώτη έγκριση που λαμβάνει το belzutifan στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και βασίζεται στα αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών LITESPARK-004 και LITESPARK-005, αντίστοιχα. Αξίζει να σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί θετική γνωμοδότηση της Επιτροπής Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA), τον Δεκέμβριο του 2024.
Μετά την απόφαση της ΕΕ, το belzutifan είναι πλέον εγκεκριμένο σε πάνω από 30 χώρες για συγκεκριμένους ενήλικες ασθενείς με προχωρημένο RCC που έχουν προηγουμένως υποβληθεί σε θεραπεία και σε περισσότερες από 40 χώρες για ενήλικες ασθενείς με ορισμένους όγκους σχετιζόμενους με τη νόσο VHL.
Τι έδειξε η μελέτη LITESPARK-004 στους ασθενείς με VHL
Η LITESPARK-004 είναι μια ανοικτή Φάσης 2 κλινική δοκιμή που αξιολογεί το belzutifan για τη θεραπεία των ασθενών με VHL που είχαν τουλάχιστον έναν μετρήσιμο στερεό όγκο τοπικά στο νεφρό και δεν απαιτούσαν άμεση χειρουργική επέμβαση. Στη μελέτη συμμετείχαν 61 ασθενείς που έλαβαν belzutifan (120 mg από του στόματος μία φορά την ημέρα) έως την πρόοδο της νόσου ή την εκδήλωση αναπάντεχης τοξικότητας. Ο πρωτεύων στόχος ήταν το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης στη θεραπεία (ORR) σε VHL-σχετιζόμενο νεφροκυτταρικό καρκίνωμα. Οι δευτερεύοντες στόχοι περιλαμβάνουν, τη διάρκεια της ανταπόκρισης (DOR), τον χρόνο μέχρι την ανταπόκριση, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), τον χρόνο μέχρι τη χειρουργική επέμβαση και την ασφάλεια. Επιπλέον, η μελέτη αξιολόγησε τα ποσοστά ανταπόκρισης σε άλλους κοινούς όγκους που σχετίζονται με την ασθένεια VHL, όπως οι παγκρεατικοί νευροενδοκρινικοί όγκοι (pNET) και τα αιμαγγειοβλαστώματα του κεντρικού νευρικού συστήματος (CNS).
Στους ασθενείς με VHL-σχετιζόμενο RCC, το belzutifan εμφάνισε ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) 49%, με το 56% αυτών των ασθενών να διατηρεί την ανταπόκριση για τουλάχιστον 12 μήνες. Σε ασθενείς με VHL-σχετιζόμενα αιμαγγειοβλαστώματα του CNS, το belzutifan εμφάνισε ORR 63%, ενώ σε ασθενείς με VHL-σχετιζόμενους pNET εμφάνισε ORR 83%.
Τι είναι το Σύνδρομο von Hippel-Lindau
Το σύνδρομο von Hippel-Lindau είναι μια σπάνια γενετική νόσος που επηρεάζει περίπου 200.000 άτομα παγκοσμίως και εκτιμάται ότι 10.000 έως 15.000 άτομα στην Ευρώπη πάσχουν από αυτή. Οι ασθενείς με VHL διατρέχουν κίνδυνο για επαναλαμβανόμενους καλοήθεις όγκους των αιμοφόρων αγγείων, καθώς και για κάποιους κακοήθεις όγκους. Ένας από τους πιο συνηθισμένους όγκους είναι το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα (RCC), μια μορφή καρκίνου του νεφρού, που εμφανίζεται περίπου στο 70% των ασθενών με σύνδρομο VHL.
Τι έδειξε η μελέτη LITESPARK-005 σε ασθενείς με προχωρημένο RCC
Η LITESPARK-005 είναι μια ανοικτή, τυχαιοποιημένη, ενεργά ελεγχόμενη Φάσης 3 κλινική δοκιμή που αξιολογεί το belzutifan σε σύγκριση με το everolimus για τη θεραπεία των ασθενών με αμετάβλητο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό νεφροκυτταρικό καρκίνωμα (RCC) που προχώρησε μετά από αναστολέα PD-1 ή PD-L1 και θεραπείες στόχευσης του υποδοχέα VEGF, είτε σε ακολουθία είτε σε συνδυασμό. Στη μελέτη συμμετείχαν 746 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν το belzutifan (120 mg από του στόματος μία φορά την ημέρα) ή το everolimus (10 mg από του στόματος μία φορά την ημέρα). Οι δύο πρωτεύοντες στόχοι ήταν το PFS και η συνολική επιβίωση. Οι δευτερεύοντες στόχοι περιλαμβάνουν το ORR, το DOR και την ασφάλεια.
Το belzutifan μείωσε τον κίνδυνο προόδου της νόσου ή θανάτου κατά 25% σε σύγκριση με το everolimus. Η μέση επιβίωση χωρίς πρόοδο (PFS) ήταν 5,6 μήνες για το belzutifan σε σύγκριση με 5,6 μήνες για το everolimus. Το ORR για το belzutifan ήταν 22%, με ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης 3% και ποσοστό μερικής ανταπόκρισης 19%, ενώ το ORR για το everolimus ήταν 4%, χωρίς ασθενείς να επιτύχουν πλήρη ανταπόκριση και με ποσοστό μερικής ανταπόκρισης 4%.
Τι είναι το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα (RCC)
Το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα (RCC) είναι ο πιο κοινός τύπος καρκίνου του νεφρού. Το 2020 διαγνώστηκαν περισσότερες από 130.000 νέες περιπτώσεις RCC στην Ευρώπη. Το RCC είναι περίπου διπλάσιο σε συχνότητα στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Περίπου το 30% των ασθενών με καρκίνο του νεφρού διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο.
