Ο ειδικός παθολόγος με εξειδίκευση στο διαβήτη Αδαμάντιος Μπουρδάκης, στην ομιλία του «Αποτελεί ο Σακχαρώδης Διαβήτης ισοδύναμο Στεφανιαίας Νόσου;», ανέφερε μεταξύ άλλων ότι παγκοσμίως ένας στους 3 διαβητικούς πάσχει από στεφανιαία νόσο και το 50% των θανάτων ασθενών με διαβήτη οφείλεται σε αυτήν. Η επίπτωση της στεφανιαίας νόσου στον διαβήτη μετά την ηλικία των 65 ετών αφορά εξίσου και τα δύο φύλα, ενώ σε μικρότερες ηλικίες υπερτερούν σε ποσοστό δύο προς ένα οι άντρες. «Ο σακχαρώδης διαβήτης και οι καρδιαγγειακές παθήσεις συνυπάρχουν σε μεγάλο αριθμό ασθενών. Κυριότερες είναι η στεφανιαία νόσος, το έμφραγμα του μυοκαρδίου και η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο ή μειωμένο κλάσμα εξώθησης».

Στον σακχαρώδη διαβήτη, σύμφωνα με τον κ. Μπουρδάκη, η αθηρωμάτωση (σ.σ.: η δημιουργία πλακών στα αγγεία) είναι πιο εκτεταμένη και εξελίσσεται ταχύτερα. Δεν επηρεάζει μόνο τις αρτηρίες της καρδιάς, αλλά και τα αγγεία του εγκεφάλου και των κάτω άκρων. «Η χρόνια υπεργλυκαιμία, η αντίσταση στην ινσουλίνη, η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες επιταχύνουν τη βλάβη των αγγείων, ενώ οι αθηρωματικές πλάκες είναι συχνά πιο ασταθείς και αυξάνουν τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού. Μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα με διαβήτη διάρκειας άνω των 10 ετών, ακόμη και χωρίς προηγούμενο καρδιαγγειακό επεισόδιο, μπορεί να έχουν αντίστοιχο κίνδυνο με άτομα που έχουν ήδη υποστεί έμφραγμα, ή ασταθή στηθάγχη. Ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος όταν ο διαβήτης παραμένει αρρύθμιστος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν θεωρείται εξαρχής ισοδύναμος με στεφανιαία νόσο ή καρδιακή ανεπάρκεια. Ωστόσο, μετά από 8-10 χρόνια διάρκειας ή όταν ο διαβήτης παραμένει αρρύθμιστος επί μακρόν, ο καρδιαγγειακός κίνδυνος μπορεί να γίνει αντίστοιχα υψηλός».