Η Νορβηγίδα πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ, η οποία πάσχει από χρόνια πνευμονική νόσο, πιθανότατα θα υποβληθεί σε μεταμόσχευση πνεύμονα έπειτα από «σημαντική επιδείνωση» της υγείας της, ανακοίνωσε σήμερα το Βασιλικό Παλάτι της Νορβηγίας.

Η 52χρονη σύζυγος του πρίγκιπα διαδόχου Χάακον πάσχει από πνευμονική ίνωση, μια ανίατη πνευμονική νόσο που προκαλεί δυσκολίες στην αναπνοή και την έχει επανειλημμένα αναγκάσει να λάβει αναρρωτική άδεια ή να μειώσει τα επίσημα καθήκοντά της.

«Πλησιάζουμε στο σημείο όπου θα είναι απαραίτητη η μεταμόσχευση πνεύμονα και κάνουμε τις απαραίτητες προετοιμασίες ώστε αυτό να γίνει όταν έρθει η ώρα», δήλωσε ο Άρε Μάρτιν Χολμ, καθηγητής στο τμήμα Πνευμονολογίας στο νοσοκομείο Ρικσοσπιτάλετ.

«Σε αυτό το στάδιο, δεν έχει ακόμη αποφασιστεί πότε η διάδοχος πριγκίπισσα θα ενταχθεί στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση πνεύμονα», πρόσθεσε, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Παλατιού.

Η πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ ακύρωσε για άλλη μια φορά τις δημόσιες εμφανίσεις της τον Οκτώβριο για να υποβληθεί σε θεραπεία.

«Αυτό το φθινόπωρο, αρκετές εξετάσεις έδειξαν σημαντική επιδείνωση της υγείας της διαδόχου πριγκίπισσας», ανακοίνωσε σήμερα το Παλάτι.

Τι είναι η πνευμονική ίνωση

Η Ιδιοπαθής Πνευμονική Ίνωση, σύμφωνα με την Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, αν και όχι πολύ συχνό νόσημα, επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών που πάσχουν από αυτήν, ενώ όπως τονίζουν οι ειδικοί, η πρώιμη διάγνωση και η έγκαιρη έναρξη της θεραπείας αποτελούν κομβικά σημεία στη σωστή διαχείριση του νοσήματος.

Με συμπτώματα όπως χρόνιος βήχας και δύσπνοια στην κόπωση, η Ιδιοπαθής Πνευμονική Ίνωση προσβάλλει συνήθως άτομα άνω των 50 ετών, καπνιστές. Η διάγνωση της νόσου απαιτεί αποκλεισμό άλλων νοσημάτων όπως τα αυτοάνοσα, και τίθεται με βάση την αξονική θώρακος, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και βιοψία πνεύμονα.

Τα τελευταία δέκα χρόνια υπάρχουν δύο αποτελεσματικά αντι-ινωτικά φάρμακα για την καταπολέμηση της νόσου: την πιρφενιδόνη και τη νιντετανίμπη. Παράλληλα, η αντιμετώπιση της νόσου περιλαμβάνει φάρμακα για την καταπολέμηση του βήχα, χορήγηση οξυγόνου, ψυχολογική υποστήριξη του ασθενούς, καθώς και πνευμονική αποκατάσταση. Με όλα αυτά τα μέσα έχει επιτευχθεί διπλασιασμός της επιβίωσης που σε αρκετές περιπτώσεις ξεπερνά τα 8 έτη.

Η σύγχρονη αντίληψη είναι ότι ο ασθενής πρέπει να έχει σωματική δραστηριότητα, μέσα σε όρια που αντέχει, και να συνεχίζει μία όσο το δυνατόν φυσιολογική ζωή. Η άσκηση, στο πλαίσιο ενός προγράμματος πνευμονικής αποκατάστασης, μπορεί να βελτιώσει την αερόβια ικανότητα του ασθενή, τη μυϊκή δύναμη, την ισορροπία και την ευκαμψία του και να καθυστερήσει την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως δύσπνοια ή κόπωση.