Η υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη και τα ερωτήματα γύρω από ιατρική πράξη σε ιδιωτικό ιατρείο φέρνουν στο προσκήνιο και ένα ευρύτερο ζήτημα: τα όρια ανάμεσα στην τεκμηριωμένη ιατρική, την ευεξία και τις θεραπείες που διαφημίζονται ως anti-aging, longevity ή «detox».
Με αφορμή τη συζήτηση αυτή, ο ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής Δημήτρης Παπαδημητριάδης ανακοίνωσε ότι διαβίβασε στο υπουργείο Υγείας και στον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών ψηφιακό κατάλογο με 153 παρόχους στην Αθήνα και την ευρύτερη Αττική, ζητώντας διερευνητικό έλεγχο για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας.
{https://www.facebook.com/story.php?story_fbid=1719240036872073&id=100063582786980&mibextid=wwXIfr&rdid=QQXxy8neG6PiRSWC#}
Ο κατάλογος καταρτίστηκε αποκλειστικά από δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες και αφορά δομές που διαφημίζουν ή παρέχουν, μεταξύ άλλων, υπηρεσίες συμπληρωματικής ή εναλλακτικής ιατρικής, functional και anti-aging medicine, καθώς και πρακτικές όπως βιοσυντονισμός, ηλεκτροδιαγνωστικές μέθοδοι, τεστ τροφικής δυσανεξίας, «detox», IV βιταμίνες και NAD+, οζονοθεραπεία, chelation, regenerative medicine, exosomes, stem cells, peptides και hormone optimization.
Ο γιατρός διευκρινίζει ότι η καταγραφή «δεν συνιστά καταγγελία περί παρανομίας, αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς ή εξαπάτησης συγκεκριμένου επαγγελματία ή φορέα», ούτε προδικάζει τα αποτελέσματα οποιουδήποτε ελέγχου. Στόχος είναι να τεθεί υπόψη των αρμόδιων αρχών ένα συγκεντρωμένο σύνολο δημόσιων πληροφοριών, ώστε να κριθεί εάν απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση.
Το κρίσιμο ζήτημα: τι ακριβώς υπόσχεται μια θεραπεία
Όπως επισημαίνει, η ένταξη μιας δομής στον κατάλογο δεν σημαίνει ότι όλες οι υπηρεσίες της είναι ατεκμηρίωτες ή στερούνται ιατρικής ένδειξης. Υπάρχουν τεχνολογίες και ιατρικές πράξεις με καθιερωμένες χρήσεις, οι οποίες όμως μπορεί να διαφημίζονται παράλληλα για πολύ ευρύτερες εφαρμογές, από την «αποτοξίνωση» και την αντιγήρανση έως τη γενική ευεξία και πρόληψη.
«Η αξιολόγηση έγινε με γνώμονα τον συγκεκριμένο διαφημιζόμενο ισχυρισμό και όχι απλώς την ονομασία της τεχνικής», σημειώνει.
Στο πλαίσιο αυτό, ζητεί να εξεταστεί κατά περίπτωση εάν οι υπηρεσίες παρέχονται από πρόσωπα με την απαιτούμενη επαγγελματική ιδιότητα και άδεια, εάν πραγματοποιούνται σε νομίμως αδειοδοτημένους χώρους και εάν ο χρησιμοποιούμενος ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός χρησιμοποιείται σύμφωνα με την προβλεπόμενη χρήση του.
Παράλληλα, θέτει ζήτημα ελέγχου των διαφημιστικών ισχυρισμών για διάγνωση, θεραπεία, πρόληψη ή «αποτοξίνωση», καθώς και της ενημέρωσης των πολιτών για το επίπεδο επιστημονικής τεκμηρίωσης και τους πιθανούς κινδύνους.
Ιδιαίτερη προσοχή, σύμφωνα με την καταγραφή, χρειάζονται οι περιπτώσεις όπου διαγνωστικοί ισχυρισμοί χωρίς καθιερωμένη επιστημονική επικύρωση συνδυάζονται με θεραπευτικές παρεμβάσεις, αλλά και εκείνες όπου πραγματοποιούνται ενδοφλέβιες, αιματολογικές, κυτταρικές ή άλλες επεμβατικές πράξεις για ευρείες ή μη σαφώς καθιερωμένες ενδείξεις.
Ο κατάλογος αποτελεί, όπως καταλήγει ο κ. Παπαδημητριάδης, «εργαλείο αρχικής χαρτογράφησης και όχι τελεσίδικη αξιολόγηση». Οι πληροφορίες βασίζονται στη δημόσια διαδικτυακή παρουσία των παρόχων κατά τον χρόνο της έρευνας και, όπως σημειώνει, μπορεί να είναι ελλιπείς ή να απαιτούν επιβεβαίωση.
«Σκοπός της παρούσας δεν είναι η στοχοποίηση οποιουδήποτε επαγγελματία, αλλά η προληπτική προστασία της δημόσιας υγείας, της ασφάλειας των ασθενών και της αξιοπιστίας της ιατρικής πληροφόρησης», αναφέρει.
