Στην δοκιμή αυτή οι ασθενείς που υπέφεραν από κράμπες που δημιουργεί η κίρρωση έπιναν λίγο από το ζωμό αυτό από πίκλεςκαι παρατήρησαν τον πόνο τους να μειώνεται σημαντικά σε σύγκριση με όσους έπιναν απλά νερό βρύσης όταν τους «χτυπούσε» η κράμπα.
Το ξύδι που υπάρχει μέσα στο ζουμί αυτό φαίνεται ότι ενεργοποιεί ένα νευρικό αντανακλαστικό που σταματά την κράμπα όταν φτάνει στο λαιμό. «Για αυτό φαίνεται ότι μια γουλιά είναι αρκετή» δήλωσε ο ερευνητής Elliot Tapper στο τμήμα γαστρεντερολογίας και ηπατολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, Ann Arbor στο Medscape Medical News.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στις 13 Απριλίου στο Αμερικανικό Περιοδικό Γαστρεντερολογίας. Οι κράμπες είναι συχνές στους ενήλικες με κίρρωση ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της ασθένειας. Κάποιες φορές μπορεί να διαρκέσουν για ώρες και οι θεραπευτικές επιλογές διαφέρουν.
«Είναι κάτι το οποίο ακολουθούν οι αθλητές ως τακτική και οι ηπατολόγοι το συστήνουν στους ασθενείςς τους και αυτό δεν είναι κάτι μοναδικό για την κίρρωση», δήλωσε ο Tapper.
Στη δοκιμή που έγινε συμμετείχαν 74 ενήλικες με μέση ηλικία τα 56,5 χρόνια οι οποίοι και είχαν τουλάχιστον 4 κράμπες τον προηγούμενο μήνα. Σύμφωνα με την ανάλυση το 54% ήταν άνδρες και το 41% είχε ασκίτη.
Η διάμεση συχνότητα του πόνου ήταν 11 με 12 κράμπες το μήνα, με τη μέση βαρύτητα να είναι μικρότερη από 4 από τις 10 με βάση την οπτική αναλογική κλίμακα (VAS) για τις κράμπες. Κάποιοι ασθενείς έπαιρναν φάρμακα και συμπληρώματα για τις κράμπες τους όπως μαγνήσιο, κάλιο, βακλοφένη, βιταμίνη Ε, ταυρίνη και γκαμπαπεντίνη/πρεγκαμπαλίνη.
Οι 38 ασθενείς επιλέχθηκαν τυχαία να πιούν ζουμί από πίκλα οι οι 36 υπόλοιποι νερό βρύσης όταν η κράμπα «χτυπούσε». Το ποσοστό των περισταστικών που αντιμετωπίστηκαν ήταν παρόμοιο στις ομάδες που ήπιαν ζουμί από τουρσί και νερό βρύσης (77% και 72%). Οι περισσότεροι ασθενείς στην ομάδα που κατανάλωσε το ζουμί αυτό δήλωσε ότι οι κράμπες τους πέρασαν μετά από παρέμβαση αυτή (69% έναντι 40%).
Όπως παρατηρήθηκε η σοβαρότητα του πόνου μειώθηκε μέσα σε 28 μέρες. Οι κράμπες αξιολογήθηκαν 10 φορές σε διάστημα 28 ημερών χρησιμοποιώντας διαδραστικά μηνύματα κειμένου.
Ο χυμός από την πίκλα σχετίζεται με ένα μεγαλύτερο ποσοστό μείωσης της σοβαρότητας της κράμπας σε σχέση με όσους ήπιαν νερό βρύσης (–2,25 πόντοι έναντι –0,36 στις κράμπες), διαφορά που ήταν στατιστικά σημαντική (P = 0,03).
Δεν υπήρχε ωστόσο σημαντική διαφορά στην αναλογία με την οποία «χτυπάει» η κράμπα ή στην ποιότητα του ύπνου ή στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.
Πηγή: https://www.medscape.com
