Μέσα σε 12 ημέρες έχουν βγει θετικοί στον κορονοϊό 5 εργαζόμενοι του Αττικού νοσοκομείου. Οι περισσότεροι παρουσίασαν συμπτώματα, είχαν αρχικά αρνητικά τεστ που θετικοποιήθηκαν στη συνέχεια.
«Ήταν ανάμεσα σε αυτούς που θα έπρεπε εξαρχής να έχουν βγει σε καραντίνα. Αντ’ αυτού συνέχισαν να κάνουν βάρδιες κανονικά» σημειώνουν σε οργισμένο ύφος οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου.
Ειδικότερα, όπως περιγράφουν, όλα ξεκίνησαν πριν 12 ημέρες όταν συνάδελφος τους παρουσίασε συμπτώματα ύποπτα για λοίμωξη COVID-19 και υποβλήθηκε σε έλεγχο που απέβη θετικός. Λίγες ώρες μετά θετικός ανιχνεύθηκε και ασθενής που νοσηλευόταν στη γενική πτέρυγα της ΜΕΘ (όχι στην COVID πτέρυγα της), μετά από προληπτικό έλεγχο που διενεργήθηκε πριν από προγραμματισμένη επεμβατική πράξη, με βάση το σχετικό πρωτόκολλο.
«Η συνάδελφος απομακρύνθηκε από την εργασία της, ο ασθενής μεταφέρθηκε στη COVID πτέρυγα… κι όλα μέλι γάλα! Καμία επίσημη οδηγία και ενημέρωση δεν δόθηκε για ώρες μετά και παρά τις επαναλαμβανόμενες κρούσεις μας. Κι ούτε λίγο ούτε πολύ μας ζητήθηκαν και τα ρέστα γιατί δεν προσέχουμε, δεν κρατάμε τις απαραίτητες αποστάσεις και δεν χρησιμοποιούμε μέτρα προστασίας. Μετά το συμβάν μας δόθηκε οδηγία για υποχρεωτική χρήση και οφθαλμικής προστασίας κατά τη διενέργεια συγκεκριμένων πράξεων … Παρεμπιπτόντως μέχρι τώρα, γάντια, μάσκες και ποδιές μιας χρήσης μας δίνονταν με το σταγονόμετρο, λόγω ελλείψεων ή με τη δικαιολογία ότι κάνουμε αλόγιστη χρήση».
Οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου καταγγέλλουν ότι δεν υπήρχε κανένα συντονισμένο σχέδιο δράσης για τον περιορισμό της διασποράς.
«Την ίδια μέρα, και πριν λάβουμε οποιαδήποτε επίσημη οδηγία, όλο το προσωπικό προέβη σε μαζική διενέργεια τεστ, και αναδείχθηκε άλλο ένα θετικό κρούσμα ανάμεσα μας. Ζητήσαμε, όπως και το σωματείο, επανειλημμένα να ληφθούν πιο δραστικά μέτρα για να περιοριστεί η μετάδοση, να απομακρυνθούν τουλάχιστον οι συνάδελφοι που είχαν στενή επαφή με τα κρούσματα τις τελευταίες ημέρες. Η απάντηση ήταν θα κάνουμε ότι μας πουν, όποτε μας το πουν! Κανένα συγκεκριμένο και σαφώς καθορισμένο πλάνο δεν υπήρχε για το τι κάνουμε σε ανάλογες περιπτώσεις, κανένα σχέδιο δράσης για να περιοριστεί η μετάδοση! Κι όσο για τους συναδέλφους που έπρεπε να βγουν σε καραντίνα… θεωρήθηκαν από τους αρμόδιους και σύμφωνα με τις οδηγίες τους, ως εργαζόμενοι σε «μετρίου κινδύνου» έκθεση και γι αυτό παρέμειναν στην εργασία τους» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Τα ερωτήματα οργής των εργαζομένων
Οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου στη συνέχεια της ανακοίνωσης αναρωτιούνται τα εξής:
1)«Ποιες οδηγίες; Αυτές που τις διαβάζουν δέκα άνθρωποι και διαμορφώνουν δέκα διαφορετικές απόψεις; Υπάρχει ασάφεια που αφήνει περιθώρια «ελαστικότητας» στη λήψη αποφάσεων.
2) Οι αρμόδιοι και οι ειδικοί που συνέταξαν τις οδηγίες έχουν περάσει ποτέ την πόρτα μιας ΜΕΘ; Γνωρίζουν τις συνθήκες εργασίας μας και τις πράξεις που διενεργούνται; Ποιοι είναι αυτοί που αποφασίζουν τελικά και πόσο όντως αρμόδιοι είναι;
3) Και το σημαντικότερο όλων: υπήρχε η δυνατότητα όντως να απομακρυνθούν οι εν λόγω συνάδελφοι και να αντικατασταθούν από άλλους, χωρίς να επηρεαστεί η λειτουργία της μονάδας, χωρίς να χρειαστεί για παράδειγμα να κλείσουν κλίνες; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι τεράστιες, τόσο που δεν μας επιτρέπεται ούτε να αρρωστήσουμε. Μεγάλος αριθμός συμβασιούχων νοσηλευτών απολύεται σε ένα μήνα από τώρα. Μόνιμες προσλήψεις προσωπικού ελάχιστες. Ποια ήταν λοιπόν η προετοιμασία του συστήματος για το δεύτερο επερχόμενο κύμα της πανδημίας; Ελαστικοποιούνται τα όποια υγειονομικά πρωτόκολλα προκειμένου να συνεχίσει να λειτουργεί το σύστημα όπως όπως, εις βάρος της υγείας ασθενών και προσωπικού; Πολύ φοβόμαστε πως ναι».
Τα αιτήματα των εργαζομένων του Αττικού
Οι εργαζόμενοι στο Αττικόν νοσοκομείο θεωρούν ότι η διασπορά του ιού θα είχε αποφευχθεί αν δεν υπήρχαν ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό και αν υπηρχε ένα σαφές σχέδιο δράσης και είχαν ληφθεί τα απαραίτητα δραστικά μέτρα.
Γι΄αυτό ζήτησαν δίκαιη και αξιοπρεπή αντιμετώπιση, έγκαιρη ενημέρωση και λήψη αποφάσεων, τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων και προσλήψεις προσωπικού.
Στην ανακοίνωσή τους καταλήγουν: «Το ότι δεν είμαστε απλά αριθμοί σε ένα πρόγραμμα, αλλά άνθρωποι με οικογένειες, παιδιά, γονείς σε ευπαθείς ομάδες, δεν το έλαβε κανείς υπόψη. Το άγχος και την ανησυχία μας δεν την έλαβε κανείς υπόψη. Και συνεχίζουμε να πηγαινοερχόμαστε…».
