Μετά από μια καρδιακή προσβολή, η πλειονότητα των ασθενών τείνει να ελαχιστοποιεί την φυσική της δραστηριότητα εξαιτίας του φόβου ενός νέου επεισοδίου.
Μια νέα μελέτη ωστόσο απέδειξε ότι η αντικατάσταση 30 λεπτών καθιστής θέσης με ισόποσο διάστημα οποιουδήποτε επιπέδου σωματικής δραστηριότητας, ακόμη και αν είναι μόνο αργό περπάτημα, τελικά μειώνει τον κίνδυνο ενός δεύτερου καρδιακού επεισοδίου κατά 50%.
«Τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν ότι η καθιστική ζωή είναι μια τοξική, επιβλαβής συμπεριφορά που μπορεί να επηρεάσει την ανάρρωση και τον μελλοντικό κίνδυνο για την υγεία μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο», λέει ο επικεφαλής συγγραφέας Keith Diaz, PhD, αναπληρωτής Καθηγητής Συμπεριφορικής Ιατρικής στο Columbia University Medical Center στη Νέα Υόρκη.
«Αυτό το εύρημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό για άτομα που αναρρώνουν μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο και τα οποία μπορεί να θεωρούν μια μέτρια ή έντονη σωματική δραστηριότητα δύσκολη ή τρομακτική», προσθέτει.
Πώς έγινε η μελέτη
Οι ερευνητές παρακολούθησαν περισσότερα από 600 άτομα ηλικίας 21 έως 96 ετών που είχαν νοσηλευθεί εξαιτίας καρδιακού επεισοδίου.
Για 30 ημέρες μετά την έξοδο τους από το νοσοκομείο, έφεραν επάνω τους μια ειδική συσκευή η οποία μετρούσε τον χρόνο που περνούσαν καθισμένοι ή γενικά σωματικά αδρανείς κάθε μέρα.
Οι πιο δραστήριοι ασθενείς, κατέγραψαν ανά ημέρα, 25 λεπτά μέτριας έως έντονης φυσικής δραστηριότητας. περίπου 2,5 ώρες ελαφριάς δραστηριότητας. 12 ώρες αδράνειας με καθιστική ζωή και περίπου 8,5 ώρες ύπνου.
Η λιγότερο ενεργή ομάδα συμμετεχόντων είχαν 11 λεπτά μέτριας έως έντονης δραστηριότητας. σχεδόν 2 ώρες ελαφριάς δραστηριότητας. 13,5 αδρανείς ώρες και 8 ώρες ύπνου.
Οι ασθενείς με την μικρότερη φυσική δραστηριότητα, είχαν καταγεγραμμένα μόλις 3 λεπτά μέτριας έως έντονης κίνησης, λιγότερο από 1,5 ώρα ελαφριάς δραστηριότητας, ενώ παρέμεναν καθισμένοι για 15,5 ώρες και κοιμούνταν λιγότερο από 7 ώρες.
Τα βασικά ευρήματα
Οι λιγότερο δραστήριοι άνθρωποι διέτρεχαν παραπάνω από διπλάσιο κίνδυνο να παρουσιάσουν ακόμα ένα καρδιακό επεισόδιο ή ακόμα και να καταλήξουν σε ορίζοντα ενός έτους, σε σύγκριση με τους πιο δραστήριους ασθενείς.
Η ημερήσια εναλλαγή 30 λεπτών ακινησίας με κάποια δραστηριότητα μέτριας ή μεγαλύτερης έντασης όπως το γρήγορο περπάτημα ή το ποδήλατο, μείωσε αυτόν τον κίνδυνο κατά 61%.
Ακόμα και μια πιο ήπια κίνηση, όπως το να περπατάει κάποιος αργά ή να ασχολείται με οικιακές εργασίες, ήταν εξαιρετικά ωφέλιμη, μειώνοντας τον κίνδυνο για ένα δεύτερο επεισόδιο κατά 50%.
Πότε η ανάπαυση μπορεί να γίνει δολοφόνος
Αν και μπορεί να φαίνεται αντιφατικό, η μελέτη απέδειξε ότι το να μένει κάποιος δραστήριος σωματικά μετά από ένα σοβαρό καρδιακό συμβάν, συνδέεται με καλύτερη πρόγνωση για την υγεία του.
«Πριν από πενήντα χρόνια, οι ασθενείς με στεφανιαία νόσο τίθονταν σε ανάπαυση έξι εβδομάδων μετά την καρδιακή προσβολή και περισσότερο από το 20% αυτών πέθαιναν μέσα σε ένα χρόνο», λέει η Eleanor Levin, MD, καρδιολόγος και κλινική καθηγήτρια ιατρικής στο Stanford Health Care στην Καλιφόρνια.
«Τώρα αυτό το ποσοστό χάρη στις νεότερες θεραπείες και στην πρώιμη κινητοποίηση των ασθενών, έχει μειωθεί σε περίπου 5%», προσθέτει.
Πρώιμη κινητοποίηση σημαίνει ο ασθενής να κινείται όσο το δυνατόν συντομότερα μετά από ένα έμφραγμα, ιδανικά μέσα στις πρώτες ημέρες της νοσηλείας, εξηγεί η Δρ Levin.
Η σημασία της κίνησης
Γιατί όμως η άσκηση είναι τόσο χρήσιμη μετά από μια καρδιακή προσβολή;
«Πιστεύουμε ότι βοηθά στην ενεργοποίηση των μυών για να λειτουργήσουν ως καλύτεροι ρυθμιστές του σακχάρου στο αίμα και της χοληστερόλης, κάτι που ωφελεί την υγεία της καρδιάς», λέει ο Δρ Diaz.
Από την αλλη, η καθιστική ζωή δημιουργεί συσπάσεις στα αιμοφόρα αγγεία των ποδιών, αλλάζοντας τελικά τη ροή του αίματος και μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης, σημειώνει.
Ο ύπνος είναι σύμμαχος
Ενώ η άσκηση εξακολουθεί να είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο ωστόσο και ο ύπνος φαίνεται να συνεπικουρεί στην βελτίωση των πιθανοτήτων να αποτραπεί ένα δεύτερο καρδιακό επεισόδιο.
«Ακόμη και ο ύπνος μισής ώρας επιπλέον, αντί αυτός ο χρόνος να ξοδευτεί στο τηλέφωνο ή παρακολουθώντας μια σειρά, μπορεί να υποστηρίξει την ανάρρωση και να μειώσει περαιτέρω κίνδυνο. Αυτό είναι ένα μικρό, εφικτό βήμα που μπορεί να κάνει σημαντική διαφορά», τονίζει ο Δρ Diaz.
Σε αντίθεση με την ανάπαυση σε μια πολυθρόνα, ο ύπνος προάγει υγιεινές, επανορθωτικές διαδικασίες που βοηθούν στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, στη μείωση της φλεγμονής και στην υποστήριξη της καρδιακής λειτουργίας.
Τα σωτήρια διαλείμματα άσκησης
Η Δρ Levin συνιστά στους ασθενείς την λεγόμενη καρδιακή αποκατάσταση, ένα πρόγραμμα υπό ιατρική επίβλεψη που μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας όσων έχουν υποστεί έμφραγμα ή πάσχουν από άλλους τύπους καρδιακής νόσου.
«Η συμμετοχή στην καρδιακή αποκατάσταση έχει αποδειχθεί σε πρόσφατες μελέτες ότι μειώνει τη θνησιμότητα κατά 47%, αλλά λιγότεροι από 1 στους 4 ασθενείς με στεφανιαία νόσο ξεκινά και ολοκληρώνει το πρόγραμμα», λέει η Levin.
Ο Δρ Diaz προτείνει πεντάλεπτα διαλείμματα με περπάτημα σε όποιον ρυθμό είναι άνετο για τον κάθε ασθενή, κάθε μισή ώρα ή μια ώρα.
«Αυτό που ανακαλύψαμε είναι ότι οι βλαβερές συνέπειες της καθιστικής ζωής τόσο στα επίπεδα σακχάρου όσο και στην αρτηριακή πίεση, μειώθηκαν σημαντικά μόνο με την βοήθεια ενός πεντάλεπτου ήπιου περιπάτου κάθε μισή ώρα», αναφέρει χαρακτηριστικά.
