Οι άνθρωποι που χειρουργούνται από γυναίκες χειρουργούς έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν επιπλοκές και να χρειαστούν παρακολούθηση απ' ό,τι όταν το νυστέρι χειρίζονται άνδρες, σύμφωνα με δύο μεγάλες μελέτες που δείχνουν ότι οι άνδρες χειρουργοί έχουν να πάρουν σημαντικά μαθήματα από τις γυναίκες συναδέλφους τους. Γιατροί στον Καναδά και τη Σουηδία εξέτασαν περισσότερα από 1 εκατ. αρχεία ασθενών από δύο διαφορετικά ιατρικά μητρώα και διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς που χειρουργήθηκαν από γυναίκες χειρουργούς είχαν σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα και λιγότερα προβλήματα τους μήνες μετά την επέμβαση.
Οι ερευνητές ψάχνουν τους πιθανούς λόγους για τις διαφορές, αλλά τα αρχεία υποδηλώνουν ότι οι γυναίκες χειρουργοί τείνουν να χειρουργούν πιο αργά και πιο σταθερά, γι αυτό και μπορεί να επιτυγχάνουν καλύτερα αποτελέσματα παίρνοντας τον χρόνο τους στο χειρουργείο.
Ο δρ. Christopher Wallis, επικεφαλής μιας από τις μελέτες στο νοσοκομείο Mount Sinai στο Τορόντο, δήλωσε ότι τα ευρήματα θα πρέπει να ωθήσουν τους άνδρες χειρουργούς να προβληματιστούν σχετικά με την προσέγγισή τους στη χειρουργική και να μάθουν από τις γυναίκες συναδέλφους τους προς όφελος των ασθενών τους. «Ως άνδρας χειρουργός, νομίζω ότι αυτά τα δεδομένα θα πρέπει να κάνουν εμένα και τους συναδέλφους μου να σταματήσουμε και να σκεφτούμε γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η ομάδα του Wallis εξέτασε τις ιατρικές επιπλοκές, την επανεισαγωγή στο νοσοκομείο και τα ποσοστά θανάτου μετά από χειρουργική επέμβαση σε σχεδόν 1,2 εκατομμύρια ασθενείς του Οντάριο μεταξύ 2007 και 2019. Τα αρχεία περιλάμβαναν 25 διαφορετικές χειρουργικές επεμβάσεις στην καρδιά, τον εγκέφαλο, τα οστά, τα όργανα και τα αιμοφόρα αγγεία.
Η ανάλυση, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Jama Surgery, έδειξε ότι 90 ημέρες μετά από μια επέμβαση, το 13,9% των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν από έναν άνδρα χειρουργό είχαν «ανεπιθύμητα μετεγχειρητικά συμβάντα», ένας γενικός όρος που περιλαμβάνει το θάνατο και ιατρικές επιπλοκές που κυμαίνονται από προβλήματα που απαιτούν περαιτέρω χειρουργική επέμβαση έως μείζονες λοιμώξεις, καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικά επεισόδια. Το αντίστοιχο ποσοστό για τους ασθενείς που εξετάστηκαν από γυναίκες χειρουργούς ήταν 12,5%.
Οι ασθενείς που εξετάστηκαν από γυναίκες χειρουργούς είχαν καλύτερη τύχη ακόμα και έναν ολόκληρο χρόνο μετά την επέμβαση, καθώς το 20,7% είχαν κάποιο ανεπιθύμητο μετεγχειρητικό συμβάν, σε σύγκριση με το 25% των ασθενών που εξετάστηκαν από άνδρες χειρουργούς. Όταν οι γιατροί εξέτασαν καθαρά τους θανάτους μετά την επέμβαση, η διαφορά ήταν ακόμη πιο έντονη: οι ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν από άνδρες χειρουργούς είχαν 25% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν ένα χρόνο μετά την επέμβαση από εκείνους που αντιμετωπίστηκαν από γυναίκες χειρουργούς.
Μια δεύτερη μελέτη με τη συμμετοχή 150.000 ασθενών στη Σουηδία, που δημοσιεύθηκε και αυτή στην επιθεώρηση Jama Surgery, παρουσιάζει παρόμοια εικόνα. Ο Δρ My Blohm και οι συνεργάτες του στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης εξέτασαν τα αποτελέσματα των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης. Διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν από γυναίκες χειρουργούς υπέστησαν λιγότερες επιπλοκές και είχαν μικρότερη παραμονή στο νοσοκομείο από εκείνους που χειρουργήθηκαν από άνδρες. Οι γυναίκες χειρουργοί χειρουργούσαν πιο αργά από τους άνδρες συναδέλφους τους και ήταν λιγότερο πιθανό να μεταπηδήσουν από την... κλειδαρότρυπα στην ανοικτή χειρουργική κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης.
Ο Δρ. Blohm δήλωσε ότι, όπως συμβαίνει με όλες τις μελέτες παρατήρησης, τα αποτελέσματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή, αλλά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η χειρουργική τεχνική και η ανάληψη κινδύνου μπορεί να εξηγούν ορισμένες από τις διαφορές που παρατηρήθηκαν. «Σε ορισμένες χώρες υπάρχει η γενική πεποίθηση ότι οι άνδρες χειρουργοί είναι ανώτεροι από τις γυναίκες χειρουργούς», είπε και συμπλήρωσε πως «είναι ενδιαφέρον ότι οι περισσότερες μελέτες που έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν δείχνουν ότι οι γυναίκες χειρουργοί είναι τουλάχιστον εξίσου καλοί με τους άνδρες χειρουργούς, ή όπως στην προκειμένη περίπτωση ακόμη και ελαφρώς καλύτεροι».
Ο δρ. Wallis δήλωσε ότι υπήρχαν «πολλά μαθήματα να πάρουμε από τις γυναίκες συναδέλφους». Όπως επισήμανε «οι άνδρες και οι γυναίκες διαφέρουν ως προς τον τρόπο άσκησης της ιατρικής. Η υιοθέτηση ή η υιοθέτηση ορισμένων πρακτικών που είναι πιο συνηθισμένες μεταξύ των γυναικών ιατρών είναι πιθανό να βελτιώσει τα αποτελέσματα για τους ασθενείς μου» και συμπλήρωσε «από τότε που ανέλαβα αυτό το έργο, το έχω σίγουρα κάνει προσωπικά και θα ενθάρρυνα τους συναδέλφους μου να κάνουν το ίδιο: χρησιμοποιήστε το ως μια στιγμή για ενδοσκόπηση».
Πέρα από την προσέλκυση περισσότερων γυναικών στη χειρουργική, ο Δρ. Wallis δήλωσε ότι υπάρχει ανάγκη να «εξελιχθεί» η χειρουργική για να διασφαλιστεί ότι θα διατηρήσει καλύτερα τις γυναίκες και θα τις προωθήσει σε θέσεις επιρροής. «Υπάρχει πληθώρα δεδομένων ότι έχουμε μια λεγόμενη διαρροή με μειωμένο αριθμό γυναικών σε ανώτερες θέσεις», είπε.
Σε ένα συνοδευτικό κύριο άρθρο, ο καθηγητής Martin Almquist του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Skåne στη Σουηδία γράφει: «Το γεγονός ότι οι γυναίκες χειρουργοί είχαν επεμβάσεις με λιγότερες επιπλοκές αλλά μεγαλύτερους χρόνους επέμβασης υποδηλώνει ότι το μαντρί των Navy Seal "το αργό είναι ομαλό και το ομαλό είναι γρήγορο" ισχύει και στη χειρουργική».
Ο Δρ. Tim Mitchell, πρόεδρος του Βασιλικού Κολλεγίου Χειρουργών της Αγγλίας, δήλωσε ότι τα ευρήματα προστίθενται σε μια αυξανόμενη βιβλιογραφία που επισημαίνει διαφορές στα αποτελέσματα των ασθενών για τους άνδρες και τις γυναίκες χειρουργούς.
«Αυτή η σύνδεση είναι ενδιαφέρουσα και σημαντική», δήλωσε. «Ωστόσο, η συσχέτιση δεν έχει αιτιώδη συνάφεια και μια πιθανή εξήγηση μπορεί να έχει να κάνει με την πολυπλοκότητα των περιπτώσεων. Οι συγγραφείς προσπάθησαν να λάβουν υπόψη τους το μείγμα των περιπτώσεων προσαρμόζοντας τους συγχυτικούς παράγοντες, αλλά δεν μπορούν να αποκλειστούν οι εναπομείναντες συγχυτικοί παράγοντες. Συμφωνώ ότι το ιδεώδες του χειρουργού ως "μοναχικού καουμπόη" ανήκει σε μια εποχή που έχει παρέλθει προ πολλού».
Πηγή: Theguardian.com
