Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα ή του δέρματος που έλαβαν εμβόλιο mRNA για την COVID-19 εντός 100 ημερών από την έναρξη της ανοσοθεραπείας έζησαν σημαντικά περισσότερο από όσους δεν έλαβαν το εμβόλιο.
Η παρατήρηση των ερευνητών του Πανεπιστημίου της Φλόριντα και του Κέντρου Καρκίνου MD Anderson του Πανεπιστημίου του Τέξας αποτελεί καθοριστικό σημείο σε μια δεκαετία και πλέον έρευνας για τη δοκιμή θεραπειών με βάση το mRNA, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να «ξυπνήσουν» το ανοσοποιητικό σύστημα κατά του καρκίνου.
Με βάση μια προηγούμενη μελέτη του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, η παρατήρηση αυτή σηματοδοτεί επίσης ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση ενός πολυαναμενόμενου καθολικού εμβολίου κατά του καρκίνου, το οποίο θα ενισχύει τα αποτελέσματα της ανοσοθεραπείας στην καταπολέμηση των όγκων.
Τα ευρήματα από την ανάλυση των αρχείων περισσότερων από 1.000 ασθενών στο MD Anderson είναι προκαταρκτικά, αλλά εάν επικυρωθούν σε μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που βρίσκεται τώρα στο στάδιο του σχεδιασμού, η μελέτη θα μπορούσε να έχει ευρεία κλινική επίδραση.
«Οι επιπτώσεις είναι εξαιρετικές — αυτό θα μπορούσε να φέρει επανάσταση σε ολόκληρο τον τομέα της ογκολογικής περίθαλψης», δήλωσε ο ανώτερος ερευνητής Elias Sayour, M.D., Ph.D., παιδιατρικός ογκολόγος στο UF Health και καθηγητής παιδιατρικής ογκολογικής έρευνας στο Stop Children's Cancer/Bonnie R. Freeman.
«Θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε ένα ακόμα καλύτερο μη ειδικό εμβόλιο για να κινητοποιήσουμε και να επαναφέρουμε την ανοσολογική απόκριση, με τρόπο που θα μπορούσε ουσιαστικά να είναι ένα καθολικό, έτοιμο προς χρήση εμβόλιο κατά του καρκίνου για όλους τους ασθενείς με καρκίνο».
Τα ευρήματα, που παρουσιάστηκαν στο 2025 European Society for Medical Oncology Congress στο Βερολίνο, βασίζονται στην οκταετή εργασία του Sayour που συνδυάζει λιπιδικά νανοσωματίδια και mRNA. Τα μόρια mRNA, συντομογραφία του messenger RNA, βρίσκονται σε κάθε κύτταρο και μεταφέρουν τις γενετικές πληροφορίες που απαιτούνται για την παραγωγή πρωτεϊνών.
Σημειωτέον ότι το εργαστήριο του Sayour ανακοίνωσε ένα εντυπωσιακό εύρημα τον Ιούλιο: για να προκαλέσουν μια ισχυρή αντικαρκινική αντίδραση, δεν χρειάζεται να στοχεύουν μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη σε έναν όγκο, αλλά μπορούν απλά να ενεργοποιήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, σαν να πολεμούσαν έναν ιό.
Σαν ένα διπλό χτύπημα, ο συνδυασμός του πατενταρισμένου πειραματικού «μη ειδικού» εμβολίου mRNA του Sayour με κοινά αντικαρκινικά φάρμακα που ονομάζονται αναστολείς του ανοσολογικού σημείου ελέγχου προκάλεσε μια ισχυρή αντικαρκινική αντίδραση σε ποντίκια εργαστηρίου. Το πειραματικό εμβόλιο δεν ήταν ειδικό για την πρωτεΐνη COVID spike ή οποιονδήποτε άλλο ιό ή καρκίνο, αλλά βασιζόταν σε τεχνολογία παρόμοια με αυτή των εμβολίων COVID.
Αυτή η ανακάλυψη, που χρειάστηκε χρόνια για να ολοκληρωθεί, προκάλεσε μια ερώτηση από τον πρώην μέλος του εργαστηρίου και επικεφαλής ερευνητή Adam Grippin, M.D., Ph.D.
Θα λειτουργούσε το εμβόλιο mRNA COVID-19 όπως το μη ειδικό εμβόλιο;
Για να το διαπιστώσει, η ερευνητική ομάδα ανέλυσε τα υπάρχοντα δεδομένα από ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα σταδίου 3 και 4 και μεταστατικό μελάνωμα που έλαβαν θεραπεία στο MD Anderson από το 2019 έως το 2023.
Αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι η λήψη εμβολίου mRNA COVID εντός 100 ημερών από την έναρξη της ανοσοθεραπείας συσχετίστηκε με σημαντική αύξηση της διάρκειας ζωής.
Η πιο εντυπωσιακή διαφορά, σύμφωνα με τον Sayour, παρατηρήθηκε σε ασθενείς που δεν αναμενόταν να έχουν ισχυρή ανοσολογική απόκριση, με βάση τη μοριακή σύνθεση των όγκων τους και άλλους παράγοντες.
Όπως συμβαίνει με κάθε παρατηρητική μελέτη, τα ευρήματα απαιτούν επιβεβαίωση από μια προοπτική και τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή.
Παρ' όλα αυτά, η ανακάλυψη είναι καθοριστική.
Παρατηρήσεις σε ανθρώπους και ποντίκια
Η νέα μελέτη περιελάμβανε τα αρχεία 180 ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν εμβόλιο COVID εντός περιόδου 100 ημερών πριν ή μετά την έναρξη της ανοσοθεραπείας και 704 ασθενών που έλαβαν θεραπεία με τα ίδια φάρμακα αλλά δεν έλαβαν το εμβόλιο. Η λήψη του εμβολίου συσχετίστηκε με σχεδόν διπλασιασμό της μέσης επιβίωσης, από 20,6 μήνες σε 37,3 μήνες.
Από τους ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα, 43 έλαβαν εμβόλιο εντός 100 ημερών από την έναρξη της ανοσοθεραπείας, ενώ 167 ασθενείς δεν έλαβαν εμβόλιο. Με το εμβόλιο, η μέση επιβίωση αυξήθηκε από 26,7 μήνες σε 30 έως 40 μήνες. Κατά τη στιγμή της συλλογής των δεδομένων, ορισμένοι ασθενείς ήταν ακόμη ζωντανοί, πράγμα που σημαίνει ότι η επίδραση του εμβολίου θα μπορούσε να είναι ακόμη ισχυρότερη.
Η χορήγηση εμβολίων κατά της πνευμονίας ή της γρίπης που δεν περιέχουν mRNA δεν είχε καμία επίδραση στη διάρκεια ζωής.
Για να υποστηρίξουν τα ευρήματά τους, οι ερευνητές του UF χρησιμοποίησαν μοντέλα ποντικών για να συνδυάσουν φάρμακα ανοσοθεραπείας με ένα εμβόλιο mRNA που στοχεύει συγκεκριμένα στην πρωτεΐνη COVID spike. Αυτά τα πειράματα έδειξαν ότι μπορούσαν να μετατρέψουν τους καρκίνους που δεν ανταποκρίνονταν σε θεραπεία σε καρκίνους που αντα
«Ένας από τους μηχανισμούς που εξηγεί πώς λειτουργεί αυτό είναι ότι όταν χορηγείται ένα εμβόλιο mRNA, αυτό λειτουργεί ως ένα σήμα που αρχίζει να μετακινεί όλα αυτά τα ανοσοκύτταρα από κακές περιοχές, όπως ο όγκος, σε καλές περιοχές, όπως οι λεμφαδένες», εξήγησε ο Sayour.
Εάν επιβεβαιωθούν, τα νέα ευρήματα ανοίγουν πολλές δυνατότητες και οι ερευνητές δήλωσαν ότι θα μπορούσε να σχεδιαστεί ένα ακόμη καλύτερο μη ειδικό καθολικό εμβόλιο. Για τους ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο, η αυξημένη επιβίωση από ένα τέτοιο καθολικό εμβόλιο θα μπορούσε να προσφέρει ένα ανεκτίμητο όφελος: περισσότερο χρόνο.
Πηγή: University of Florida
