«Οι δονήσεις των φωνητικών σας χορδών και τα μοτίβα αναπνοής όταν μιλάτε, προσφέρουν πιθανές πληροφορίες για την υγεία σας», δήλωσε στο NPR η ωτορινολαρυγγολόγος Dr. Γιέλ Μπενσουσάν, διευθύντρια του Κέντρου για την Υγεία της Φωνής του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλόριντα και επικεφαλής της μελέτης.

«Ρωτήσαμε τους ειδικούς το εξής: Αν κλείσετε τα μάτια σας όταν βλέπετε έναν ασθενή, μπορείτε να κάνετε διάγνωση της πάθησής του μόνο και μόνο ακούγοντας τη φωνή του;» είπε η ερευνήτρια, αναφέροντας πως με αυτό τον τρόπο λήφθηκαν όλες οι πληροφορίες.

Πιθανές ασθένειες που «κρύβει» η φωνή μας

Σύμφωνα με την έρευνα ενα άτομο που μιλάει χαμηλόφωνα και αργά μπορεί να πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον, ενώ όταν το άτομο παρουσιάζει διάφορες διαταραχές λόγου όπως το επίμονο κόμπιασμα ή τρεμάμενη φωνή μπορεί να προμηνύει την εμφάνιση εγκεφαλικού επεισοδίου. Οι επιστήμονες θα μπορούσαν ακόμη και να διαγνώσουν κατάθλιψη ή και καρκίνο.

Η ομάδα θα ξεκινήσει συλλέγοντας τις φωνές ανθρώπων που πάσχουν από νευρολογικές, φωνητικές, και αναπνευστικές διαταραχές, καθώς και παιδιατρικές όπως ο αυτισμός και η καθυστέρηση της ομιλίας. Το έργο αποτελεί μέρος του προγράμματος Bridge to AI του NIH, το οποίο ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο με χρηματοδότηση άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, με στόχο τη δημιουργία βάσεων δεδομένων υγειονομικής περίθαλψης μεγάλης κλίμακας για την ιατρική ακρίβεια.

«Είχαμε έλλειψη πραγματικά μεγάλων βάσεων δεδομένων, αυτό που ονομάζουμε βάσεις δεδομένων ανοικτού κώδικα», είπε χαρακτηριστικά η Μπενσουσάν και πρόσθεσε πως «κάθε ίδρυμα έχει κατά κάποιον τρόπο τη δική του βάση δεδομένων. Ωστόσο, η δημιουργία αυτών των δικτύων και αυτών των υποδομών ήταν πραγματικά σημαντική και ιδίως για τους μελλοντικούς ερευνητές».

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ερευνητές χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για να μελετήσουν τις ανθρώπινες φωνές, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που θα συλλεχθούν δεδομένα σε αυτό το επίπεδο.

Ο απώτερος στόχος του προγράμματος είναι η ανάπτυξη μιας «έξυπνης» εφαρμογής που θα βοηθά τους γενικούς γιατρούς σε αγροτικές περιοχές ή σε υποεξυπηρετούμενες κοινότητες να εντοπίζουν με μεγαλύτερη ευκολία τις ασθένειες.

Μέχρι το τέλος της τετραετίας, οι ερευνητές ελπίζουν να συλλέξουν περίπου 30.000 φωνητικά δείγματα μαζί με δεδομένα για άλλους βιοδείκτες, όπως κλινικά δεδομένα και γενετικές πληροφορίες.

Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν μερικές δυσκολίες όπως για παράδειγμα, δεν έχει καταστεί σαφές αν οι ερευνητές έχουν την δυνατότητα να διαμοιραστούν με τους συναδέλφους τους τα φωνητικά δείγματα των ασθενών.

Μερικά από τα ερωτήματα που εξέφρασε η ερευνήτρια είναι:
«Ας πούμε ότι δωρίζετε τη φωνή σας στο πρόγραμμά μας, σε ποιον ανήκει η φωνή; Τι επιτρέπεται να κάνουμε με αυτήν; Τι επιτρέπεται να κάνουν οι ερευνητές με αυτήν; Μπορεί να εμπορευματοποιηθεί;»

Κάθε ίδρυμα έχει διαφορετικούς κανόνες σχετικά με το τι μπορεί να διαμοιραστεί, και αυτό ανοίγει σημαντικά ηθικά και νομικά ερωτήματα που θα διερευνήσει μια ομάδα βιοηθικολόγων.