Σύμφωνα με το Ίδρυμα Πάρκινσον, περίπου 10 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν με την συγκεκριμένη νευρολογική πάθηση που εκφυλίζει την κινητική ικανότητα καθώς προκαλεί βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

«Ο εγκέφαλος είναι ένα δυναμικό και συνεχώς εξελισσόμενο σύστημα και το Πάρκινσον διαταράσσει αυτό το σύστημα με πολύπλοκους, συνεχώς μεταβαλλόμενους τρόπους», εξηγεί ο Aasef Shaikh MD, PhD, καθηγητής και διευθυντής του Κέντρου Έρευνας και Εκπαίδευσης στο Νευρολογικό Ινστιτούτο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Κλίβελαντ.

«Ακόμα και εν απουσία ασθένειας, ο εγκέφαλος υφίσταται αλλαγές καθώς μεγαλώνει. Όταν εισάγεται μια εκφυλιστική πάθηση όπως η νόσος Πάρκινσον, αυτός ο παράγοντας προσθέτει επίπεδα πολυπλοκότητας και μη γραμμικές διαταραχές στη λειτουργία του εγκεφάλου», προσθέτει.

Ο ίδιος είναι ο κύριος συγγραφέας της νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Clinical Neurophysiology, στην οποία διαπιστώθηκε ότι η ποδηλασία βοηθά στην αποκατάσταση των νευρωνικών συνδέσεων που έχουν υποστεί βλάβη από τη νόσο.

Ποδηλασία και βαθιά εγκεφαλική διέγερση

Οι ερευνητές συνεργάστηκαν με εννέα ενήλικες που πάσχουν από Πάρκινσον οι οποίοι και ακολούθησαν πρόγραμμα με 12 συνεδρίες ποδηλασίας σε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Όλοι οι συμμετέχοντες έφεραν συσκευές βαθιάς εγκεφαλικής διέγερσης (DBS) που είχαν ήδη εμφυτευτεί πριν από την έναρξη της μελέτης.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα προσαρμοστικό πρόγραμμα ποδηλασίας όπου με την πάροδο του χρόνου, το ποδήλατο στην ουσία «μάθαινε» πώς αποδίδει ο κάθε συμμετέχων κατά την διάρκεια της άσκησης.
Για παράδειγμα, ενώ μια οθόνη παιχνιδιού επέτρεπε στους συμμετέχοντες να γνωρίζουν οι ίδιοι την ένταση με την οποία ποδηλατούν, το στατικό ποδήλατο πρόσθετε ή αφαιρούσε αντίσταση ανάλογα με το επίπεδο προσπάθειας του κάθε αναβάτη.

Μετρήσιμες αλλαγές μετά από 12 συνεδρίες

Στο τέλος της μελέτης, ο Shaikh και η ομάδα του διαπίστωσαν ότι μετά από μόλις 12 συνεδρίες ποδηλασίας, καταγράφηκε μια μετρήσιμη αλλαγή στα εγκεφαλικά σήματα που σχετίζονται τόσο με τον κινητικό έλεγχο όσο και με την απόδοση της κίνησης όσων συμμετείχαν στο πρόγραμμα.

«Αυτό το εύρημα είναι η απόδειξη της αρχής ότι η άσκηση αλλάζει τον εγκέφαλο. Μας έδωσε περισσότερες πληροφορίες για το γεγονός ότι αυτή η αλλαγή συμβαίνει μόνο όταν η άσκηση γίνεται επίμονα, σταθερά και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Από μηχανιστικής άποψης, η έρευνα έδειξε ότι οι παράγοντες μιας τέτοιας αλλαγής μπορεί τελικά να βρίσκονται εκτός των βασικών εγκεφαλικών γαγγλίων - της βασικής δομής που εμπλέκεται στη νόσο του Πάρκινσον», εξηγεί ο Δρ Aasef.

Πόσο επηρεάζει η άσκηση τη νόσο του Πάρκινσον;

Κατά τον τον Daniel H. Daneshvar, MD, PhD, επικεφαλής Αποκατάστασης Εγκεφαλικών Βλαβών στο Mass General Brigham και αναπληρωτή καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, «για τους ασθενείς, αυτή είναι μια πολλά υποσχόμενη απόδειξη ότι η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην επαναδραστηριοποίηση τμημάτων του εγκεφάλου που έχουν επηρεαστεί από τη νόσο του Πάρκινσον».

Στα ίδια συμπεράσματα οδηγείται και ο Samer Tabbal, MD, νευρολόγος και διευθυντής του προγράμματος κινητικών διαταραχών στο Baptist Health Miami Neuroscience Institute.

«Το κινητικό όφελος της άσκησης σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον έχει αποδειχθεί σε πολλές προηγούμενες μελέτες», λέει ο Tabbal.
«Αυτή η μελέτη είναι μια καλή προσπάθεια να εξηγηθεί πώς η άσκηση παρέχει τέτοια κινητικά οφέλη, δείχνοντας πώς η άσκηση αλλάζει τη συμπεριφορά των κυττάρων ακόμη και σε έναν κατεστραμμένο εγκέφαλο. Η ικανότητα της συμπεριφοράς των εγκεφαλικών κυττάρων να αλλάζει, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού νέων συνδέσεων, αναφέρεται ως νευροπλαστικότητα».

Όπως επισημαίνει, είναι ενδιαφέρον εύρημα ότι η δυναμική ποδηλασία δεν είχε σημαντικές άμεσες επιπτώσεις στις μετρήσεις αποτελεσμάτων, αλλά είχε σαφή μακροπρόθεσμα θετικά αποτελέσματα αναφορικά με τη νόσο.

«Μακροπρόθεσμα, αν γνωρίζουμε πώς η άσκηση βελτιώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, θα μπορούσαμε να βρούμε άλλα μέσα για να επιτύχουμε το ίδιο ή και μεγαλύτερο όφελος μέσω άλλων τρόπων, όπως η χρήση φαρμάκων, ηλεκτρικής διέγερσης, μαγνητικής διέγερσης, μουσικής ή φωτοθεραπείας», προσθέτει.

Πηγή: Medicalnewstoday.com