Η μοναξιά είναι γνωστό ότι επηρεάζει δραστικά τη μνήμη στους ηλικιωμένους, αλλά τώρα μια μελέτη δείχνει ότι τελικά δεν επιταχύνει τη νοητική παρακμή.
Η κοινωνικοποίηση βοηθά τους ανθρώπους να παραμένουν διανοητικά ενεργοί, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα του εγκεφάλου και την ικανότητά του να αντιμετωπίζει προκλήσεις, καθώς και μειώνοντας τον κίνδυνο γνωστικής παρακμής, σύμφωνα με την Alzheimer’s Society.
Ωστόσο, μια μεγάλη ευρωπαϊκή μελέτη που παρακολούθησε περισσότερους από 10.000 ανθρώπους για επτά χρόνια έδειξε ότι η μοναξιά δεν επιταχύνει τη μείωση της μνήμης με την πάροδο του χρόνου.
Οι συμμετέχοντες που ανέφεραν υψηλά επίπεδα μοναξιάς είχαν χειρότερες επιδόσεις στις δοκιμασίες μνήμης στην αρχή της περιόδου της έρευνας. Ωστόσο, η ικανότητα των μοναχικών ατόμων να ανακαλούν πληροφορίες μειώθηκε με παρόμοιο ρυθμό κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης, όπως και εκείνη των συμμετεχόντων που δεν ένιωθαν μοναξιά.
«Το εύρημα ότι η μοναξιά επηρέασε σημαντικά τη μνήμη, αλλά όχι την ταχύτητα της μείωσης της μνήμης με την πάροδο του χρόνου, ήταν ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα», δήλωσε ο κύριος συγγραφέας Δρ. Luis Carlos Venegas-Sanabria, από το Universidad del Rosario.
«Αυτό δείχνει ότι η μοναξιά μπορεί να διαδραματίζει πιο σημαντικό ρόλο στην αρχική κατάσταση της μνήμης παρά στην προοδευτική της φθορά.»
Τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Aging & Mental Health βασίστηκαν στη μελέτη Survey of Health, Ageing and Retirement in Europe (SHARE), η οποία εξέτασε 10.217 άτομα, ηλικίας 65 έως 94 ετών, από 12 χώρες σε ολόκληρη την ήπειρο, ομαδοποιημένες σε τέσσερις γεωγραφικές περιοχές: κεντρική, νότια, βόρεια και ανατολική.
Όσοι είχαν ιστορικό άνοιας, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Αλτσχάιμερ, αποκλείστηκαν από τη μελέτη, ενώ οι ερευνητές έλαβαν επίσης υπόψη τη σωματική δραστηριότητα, τη συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες, τα επίπεδα κατάθλιψης και τον διαβήτη στα αποτελέσματά τους.
Η μνήμη αξιολογήθηκε με βάση το πόσο καλά μπορούσαν οι συμμετέχοντες να ανακαλέσουν πληροφορίες αμέσως και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Οι ερευνητές έθεσαν επίσης ερωτήσεις στους συμμετέχοντες, όπως αν ένιωθαν έλλειψη συντροφιάς, για να μετρήσουν το μέγεθος της μοναξιάς τους.
Η ανθρωπογεωγραφία της μοναξιάς
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι χώρες της νότιας Ευρώπης ανέφεραν τα υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς (12%), ακολουθούμενες από την ανατολική (9%), την κεντρική (6%) και τη βόρεια (9%) . Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (92%) ανέφερε είτε μέτρια είτε χαμηλά επίπεδα μοναξιάς κατά την έναρξη της έρευνας. Η ομάδα με τα υψηλά επίπεδα (8%) ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, κυρίως γυναίκες και ανέφεραν χειρότερα προβλήματα υγείας. Είχαν επίσης υψηλότερη συχνότητα κατάθλιψης, υψηλής αρτηριακής πίεσης και διαβήτη.
Όσοι ανήκαν στην κατηγορία με τα υψηλά επίπεδα είχαν χειρότερες επιδόσεις στη μνήμη στην αρχή της μελέτης σε σύγκριση με όσους είχαν χαμηλότερα επίπεδα μοναξιάς. Ωστόσο, παρουσίασαν ταχεία πτώση της μνήμης παρόμοια με εκείνη των συμμετεχόντων στις κατηγορίες χαμηλής και μέσης μοναξιάς.
Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης συνδέσει τη μοναξιά στην παιδική ηλικία με αυξημένο κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης. Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of the American Medical Association έδειξε ότι τα άτομα που ένιωθαν μοναξιά ή δεν είχαν στενές φιλίες πριν από την ηλικία των 17 ετών ήταν πιο πιθανό να αναπτύξουν άνοια, ακόμη και αν δεν ένιωθαν πλέον μοναξιά στην ενήλικη ζωή.
Πηγή: Independent
