Έναν πιθανό βιοδείκτη για τη μακροχρόνια COVID εντόπισαν ερευνητές από το Ινστιτούτο Γονιδιωματικής Έρευνας (TGen), που ανήκει στο City of Hope, και το Ινστιτούτο Lundquist για τη Βιοϊατρική Καινοτομία στο Harbor-UCLA Medical Center.
Εάν τα ευρήματα της μελέτης τους επιβεβαιωθούν από άλλα ερευνητικά κέντρα, ο βιοδείκτης θα μπορούσε να είναι ο πρώτος συγκεκριμένος δείκτης για την επιβεβαίωση της μακροχρόνιας COVID. Επί του παρόντος, οι κλινικοί γιατροί διαγιγνώσκουν τη μακροχρόνια COVID με βάση μια σειρά συμπτωμάτων που εμφανίζουν οι ασθενείς μετά από λοίμωξη από SARS-CoV-2.
«Εάν ένας ασθενής προσέλθει στην κλινική και αναφέρει την επιμονή τυπικών σημείων και συμπτωμάτων μακροχρόνιας COVID, 12 εβδομάδες ή περισσότερο μετά τη λοίμωξη COVID-19, του δίνω μια προκαταρκτική διάγνωση, αλλά δεν διαθέτω εξετάσεις αίματος ή βιοδείκτες για να επιβεβαιώσω αυτή τη διάγνωση», δήλωσε ο William Stringer, M.D., ερευνητής του Lundquist Institute και κύριος συγγραφέας της μελέτης.
Τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Infection, περιγράφουν λεπτομερώς την ανίχνευση θραυσμάτων της πρωτεΐνης SARS-CoV-2 εντός εξωκυτταρικών κυστιδίων (EVs) — μικροσκοπικών, φυσικών περιβλημάτων που βοηθούν τα κύτταρα να μοιράζονται πρωτεΐνες, μεταβολίτες και άλλα υλικά. Οι ερευνητές συνέλεξαν και ανέλυσαν δείγματα αίματος από 14 ασθενείς κατά τη διάρκεια 12 εβδομάδων αερόβιας άσκησης (56 δείγματα συνολικά) σε μια κλινική δοκιμή που διεξήχθη με επικεφαλης τον Stringer σε ασθενείς με μακροχρόνια COVID.
Οι ερευνητές βρήκαν 65 διαφορετικά θραύσματα πρωτεΐνης από τον SARS-CoV-2 μέσα στα EV. Αυτά τα θραύσματα προέρχονται από την πρωτεΐνη Pp1ab του ιού, ένα ένζυμο RNA Replicase που είναι βασικό για τον τρόπο με τον οποίο ο ιός αντιγράφει τον εαυτό του και δημιουργεί άλλα ιικά σωματίδια. Αυτή η πρωτεΐνη βρίσκεται αποκλειστικά στον SARS-CoV-2 και όχι σε μη μολυσμένα ανθρώπινα κύτταρα, σημείωσε ο Asghar Abbasi, Ph.D., ερευνητής του Ινστιτούτου Lundquist και πρώτος συγγραφέας της μελέτης.
Είναι σημαντικό ότι οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτά τα ιικά πεπτίδια εμφανίστηκαν σε κάθε άτομο αλλά όχι σε κάθε αιμοληψία, στα EV των ασθενών με Long COVID και δεν ανιχνεύθηκαν σε μια ξεχωριστή ομάδα ελέγχου με δείγματα EV προ της πανδημίας.
Αυτά τα ευρήματα προστίθενται στις αυξανόμενες ενδείξεις που δείχνουν ότι ο SARS-CoV-2 μπορεί να παραμένει σε ορισμένους ιστούς του σώματος πολύ μετά την αρχική λοίμωξη. Ορισμένες ομάδες υποθέτουν ότι αυτές οι ιικές δεξαμενές που εμμένουν θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο στη μακροχρόνια COVID. Το πώς ο ιός φτάνει στους ιστούς χωρίς τα συνήθη σημεία εισόδου του, όπως ο εγκέφαλος, παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα και μπορεί να σχετίζεται με τα σωματίδια EV.
«Σκεφτήκαμε ότι αν ο ιός κυκλοφορεί ή μετακινείται στο σώμα, θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να δούμε αν τα EV μεταφέρουν αυτά τα ιικά θραύσματα», εξήγησε ο Abbasi.
Αυτή η ιδέα εντάχθηκε σε μια κλινική δοκιμή υπό την ηγεσία των Δρ Abbasi και Stringer, η οποία ήδη μελετούσε τα EV για να διαπιστώσει αν συνδέονται με αλλαγές στην ανοσολογική λειτουργία που σχετίζονται με την άσκηση και την αδιαθεσία μετά την άσκηση, ένα σύνηθες σύμπτωμα σε αυτούς τους ασθενείς.
Τα θολά σημεία που πρέπει να διευκρινιστούν
«Αν και πολλά υποσχόμενο, το μοριακό σήμα των ιικών πεπτιδίων στα δείγματα της μελέτης παρατηρήθηκε ότι ήταν αμυδρό και δεν ανιχνευόταν με συνέπεια σε κάθε χρονικό σημείο συλλογής αίματος», δήλωσε ο Patrick Pirrotte, Ph.D., αναπληρωτής καθηγητής στο TGen, διευθυντής του Integrated Mass Spectrometry Shared Resource στο TGen και στο City of Hope, και συν-συντάκτης της μελέτης. «Υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να διερευνήσουμε και που δεν γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή».
Για παράδειγμα, πρόσθεσε, οι ερευνητές δεν γνωρίζουν αν η άσκηση από μόνη της οδηγεί στην έκφραση των ιικών σημάτων ενδοκυτταρικά και, στη συνέχεια, αυτά τα ιικά προγράμματα οδηγούν σε πρωτεΐνες που θα αποβληθούν, ή αν υπάρχει μόνιμη δεξαμενή σε αυτά τα κύτταρα και είναι απλώς θέμα ανίχνευσης σε ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο. Αν και τα πεπτίδια που ταυτοποιήθηκαν προέρχονταν από μία από τις μεγαλύτερες πρωτεΐνες του ιού, οι ερευνητές δεν ανίχνευσαν άλλες συγκρίσιμα μεγάλες πρωτεΐνες που να υποδηλώνουν ενεργή ιική αναπαραγωγή.
Είναι πιθανό τα πεπτίδια που περιέχονται στα EV να είναι απλώς μοριακά «απορρίμματα» που απομένουν μετά τον σχηματισμό νέων ιικών πρωτεϊνών. «Δεν έχουμε πραγματοποιήσει [τις δοκιμές μας] σε άτομα χωρίς μακροχρόνια συμπτώματα COVID που είναι ή ήταν μολυσμένα με COVID», δήλωσε ο Stringer. «Αυτό θέτει το ερώτημα: πρόκειται απλώς για συνεχή απομάκρυνση των απορριμμάτων από τα μολυσμένα από COVID κύτταρα ή πρόκειται πραγματικά για συνεχιζόμενη αναπαραγωγή σε κάποιο σημείο;
Νομίζω ότι αυτό είναι το μηχανιστικό ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί σε μελλοντικές μελέτες».
