Ο ιός SARS CoV-2 προκαλεί πνευμονία COVID-19 και υποξαιμία. Η υποξαιμία είναι η έλλειψη οξυγόνου στο αίμα - η πιο σημαντική επιπλοκή της πνευμονίας COVID-19 και μια σημαντική αιτία θανάτου.
Λίγα αντιιικά φάρμακα ήταν αποτελεσματικά στη θεραπεία της λοίμωξης COVID-19, ωστόσο, σε σοβαρή πνευμονία, το οξυγόνο ανακουφίζει από την υποξαιμία. Μπορεί να δώσει χρόνο για να καθαρίσει η λοίμωξη και να επουλωθούν οι πνεύμονες. Για πολλούς ανθρώπους που πάσχουν από COVID-19, το οξυγόνο σώζει ζωές.
Ποιες είναι οι προκλήσεις που για να φτάσει το οξυγόνο μέχρι τους ασθενείς;
Οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος αντιμετωπίζουν τεράστια εμπόδια στην παροχή οξυγόνου στους ασθενείς. Σε πολλές χώρες τα κατάλληλα συστήματα για την παροχή οξυγόνου έχουν παραμεληθεί εδώ και δεκαετίες, παρά το γεγονός ότι η πνευμονία είναι η μόνη μεγαλύτερη αιτία εισαγωγής σε νοσοκομεία σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, ακόμη και πριν από την πανδημία.
Ένα σύστημα οξυγόνου περιλαμβάνει τον εξοπλισμό που απαιτείται για την ανίχνευση της υποξαιμίας και τη παροχή οξυγόνου. Αυτό περιλαμβάνει· μια μικρή συσκευή που ονομάζεται παλμικό οξύμετρο η οποία είναι απαραίτητη για την ανίχνευση της υποξαιμίας, της πηγής οξυγόνου (της οποίας υπάρχουν διάφορες επιλογές), άλλου τεχνικού εξοπλισμού για την παροχή οξυγόνου (όπως μετρητές ροής και σωλήνες οξυγόνου), μια μικρή συσκευή που ονομάζεται αναλυτής οξυγόνου (η οποία αξιολογεί την καθαρότητα του οξυγόνου από την πηγή) και παροχή ρεύματος. Επιπλέον, οι εκπαιδευμένοι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας, οι τεχνικοί βιοϊατρικής και η συντήρηση του εξοπλισμού είναι ζωτικής σημασίας.
Η παραμέληση των συστημάτων οξυγόνου ήταν εν μέρει αποτυχία της αγοράς, εν μέρει έλλειψη γνώσης και πρόβλεψης, εν μέρει αδράνεια Σε χώρους υγειονομικής περίθαλψης, χωρίς αποτελεσματικά συστήματα οξυγόνου, συνήθως υπάρχει ανεπαρκής εφοδιασμός με άλλες βασικές υπηρεσίες που απαιτούνται για την ασφαλή λειτουργία ενός νοσοκομείου - όπως η τροφοδοσία, η παροχή νερού, η αποχέτευση και ο έλεγχος των λοιμώξεων.
Μέχρι την πανδημία, ορισμένες κυβερνήσεις μπορεί να μην έχουν εκτιμήσει πλήρως ότι το οξυγόνο σώζει ζωές. Ή μπορεί να ήταν απροετοίμαστοι να επενδύσουν σε ένα σωστά λειτουργικό σύστημα οξυγόνου. Τέλος, έχει δοθεί χαμηλή προτεραιότητα στην ανάπτυξη και την κλιμάκωση του οξυγόνου σε σχέση με τα νέα φάρμακα, για τα οποία μπορεί να αφαιρεθεί μία πατέντα και οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες μπορούν να αποκομίζουν μεγάλο κέρδος.
Πόσοι τρόποι παροχής οξυγόνου υπάρχουν
Τα ισχυρά συστήματα οξυγόνου, που θα υποστήριζαν μια πανδημία, χρειάζονται χρόνο για να εφαρμοστούν. Τα βασικά είναι η πηγή οξυγόνου και οι επιλογές περιλαμβάνουν κυλίνδρους αερίου, συμπυκνωτές οξυγόνου και γεννήτριες οξυγόνου.
Οι φιάλες οξυγόνου είναι υλικοτεχνικά δύσκολες και δαπανηρές στη μεταφορά από πολλούς ιδιωτικούς προμηθευτές σε μεγάλες πόλεις, ειδικά σε απομακρυσμένα νοσοκομεία. Ένας μόνο κύλινδρος οξυγόνου, ο οποίος θα παρεχόταν σε ένα άτομο, μπορεί να διαρκέσει μεταξύ 24 και 72 ωρών ανάλογα με τη σοβαρότητα της υποξαιμίας και το πόσο οξυγόνο χρειάζονται. Ωστόσο, τα άτομα με σοβαρή COVID-19 έχουν συχνά υποξαιμία για περισσότερο από μία εβδομάδα, οπότε ένας κύλινδρος μπορεί να εξαντληθεί.
Οι συμπυκνωτές οξυγόνου είναι μικρές μηχανές κομοδίνου. Παίρνουν ατμοσφαιρικό αέρα και αφαιρούν άζωτο (που είναι το 78% του αέρα) αφήνοντας κοντά σε καθαρό οξυγόνο. Αναπτύχθηκαν εμπορικά για την κατ' οίκον φροντίδα ενηλίκων με χρόνια πνευμονοπάθεια στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Από τη δεκαετία του 1990 παρέχουν αποτελεσματικά οξυγόνο σε νοσοκομεία σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Οι συμπυκνωτές οξυγόνου μπορούν να παρέχουν οξυγόνο σε έως και πέντε παιδιά, ή σε έναν ή δύο άρρωστους ενήλικες, κάθε φορά. Παρέχουν μια συνεχή πηγή οξυγόνου, που προέρχεται από τον αέρα, οπότε δεν χρειάζονται επαναπλήρωση. Είναι σχετικά φθηνοί, αλλά απαιτούν αξιόπιστη παροχή ρεύματος (μπορούν να τροφοδοτηθούν με ηλιακή ενέργεια),κάποια εκπαίδευση για το προσωπικό και συντήρηση. Κατασκευάζονται σε πολλά μέρη, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ευρώπης, της Κίνας, της Ινδίας και της Ρωσίας.
Οι γεννήτριες οξυγόνου είναι ένας άλλος τρόπος παροχής οξυγόνου. Πρόκειται για μεγάλες μηχανές που παράγουν οξυγόνο από τον αέρα (περίπου 5000 λίτρα την ώρα) και μπορούν να γεμίσουν μεταξύ 30 και 50 κυλίνδρων την ημέρα. Οι γεννήτριες οξυγόνου είναι ακριβές (περίπου 100.000 δολάρι$ ΗΠΑ) και απαιτούν εκπαιδευμένο βιοϊατρικό τεχνικό, αλλά είναι μια μακροπρόθεσμη επένδυση. Έχουν χρησιμοποιηθεί στην Ασία, τον Καναδά και πρόσφατα στην Παπούα Νέα Γουινέα. Κατασκευάζονται στην Κίνα και τις ΗΠΑ. Ορισμένα παράγονται πλήρως και μπορούν να αποσταλούν σε νοσοκομεία. Χρειάζονται μόνο μια ηλεκτρική σύνδεση και έναν εκπαιδευμένο βιοϊατρικό τεχνικό για να τα τρέξουν.
Ένα βασικό πλεονέκτημα των γεννητριών οξυγόνου και των συμπυκνωτών είναι ότι μπορούν να εξυπηρετήσουν μια ολόκληρη περιοχή ή υπηρεσία υγείας με τρόπο που μπορεί να είναι ανεξάρτητος από ιδιωτικές εταιρείες φυσικού αερίου.
Μπορούν να ληφθούν άμεσα μέτρα;
Προς το παρόν, οι κυβερνήσεις και οι υπηρεσίες υγείας θα πρέπει να επενδύσουν σε συμπυκνωτές οξυγόνου και γεννήτριες κομοδίνου για την κάλυψη ολόκληρων νοσοκομειακών ή περιφερειακών αναγκών. Οι παγκόσμιοι οργανισμοί θα πρέπει να το υποστηρίξουν αυτό με παρόμοιο τρόπο ώστε τα εμβόλια να κλιμακώνονται μέσω παγκόσμιων εταιρικών σχέσεων όπως η COVAX.
Υπάρχουν πολλοί παγκόσμιοι κατασκευαστές συμπυκνωτών οξυγόνου και γεννητριών οξυγόνου και υπάρχουν προδιαγραφές από τον ΠΟΥ για αυτόν τον εξοπλισμό. Ο εφοδιασμός είναι περιορισμένος επί του παρόντος, αλλά η παραγωγή κλιμακώνεται. Η Ινδία ανακοίνωσε πρόσφατα την εισαγωγή 10.000 συμπυκνωτών οξυγόνου.
ΠΗΓΗ: conversation
