Τα περισσότερα εμβόλια έχουν παρενέργειες και τα εμβόλια COVID δεν διαφέρουν. Το κοινό δεν πρέπει να ανησυχεί αν πρηστεί το σημείο στο οποίο έγινε η ένεση, αν ανεβάσει πυρετό, αν έχει ναυτίες ή αισθανθεί κόπωση. Αντιθέτως θα πρέπει να είναι χαρούμενο γιατί αυτές οι παρενέργειες αποτελούν ενδείξεις ότι το εμβόλιο δουλεύει.
Αυτό, βέβαια, έχει κάνει αρκετούς να αναρωτηθούν αν η έλλειψη παρερεργειών μετά τον εμβολιασμό σημαίνει ότι δεν απόκτησαν προστασία έναντι του ιού. Η απάντηση είναι καθησυχαστική. Δεν είναι απαραίτητο να έχεις παρενέργεις για να αποκτήσεις προστασία από το εμβόλιο.
Στις κλινικές δοκιμές της Pfizer τo 50% των εθελοντών δεν ανέπτυξαν σημαντικές παρενέργειες κατά τη δοκιμή. Αυτό δεν εμπόδισε το 90% να αναπτύξει ανοσία απέναντι στον SARS-CoV-2, τον ιό που προκαλεί την ασθένεια COVID-19.
Στις οδηγίες του εμβολίου της Moderna αναγράφεται ότι τις κοινές παρενέργειες ίσως τις βιώνουν 1 στους 10. Παρόλα αυτά, το εμβόλιο προστατεύει το 95% όσων το λαμβάνουν.
Ο τρόπος εκδήλωσης των παρενεργειών από το εμβόλιο
Αυτό μπορεί να εξηγηθεί λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα αναπτύσσει προστατευτική ανοσία έναντι των ιών όταν ενεργοποιείται για να το πράξει από ένα εμβόλιο. Τα περισσότερα εμβόλια COVID, συμπεριλαμβανομένων αρκετών που έχουν εγκριθεί, χρησιμοποιούν μια ιογενή πρωτεΐνη που βρίσκεται στο εξωτερικό μέρος του κορονοϊού, γνωστή ως πρωτεΐνη ακίδα, για να μιμηθούν μια φυσική ιογενή λοίμωξη και να ξεκινήσουν μια ανοσολογική απάντηση.
Ο κλάδος της ανοσολογικής απάντησης που είναι γνωστός ως έμφυτη ανοσία ανταποκρίνεται σχεδόν αμέσως στην ιική πρωτεΐνη ακίδας. Εξαπολύει επίθεση εναντίον του ξεκινώντας φλεγμονή, τα βασικά σημάδια της οποίας είναι πυρετός και πόνος. Έτσι είναι η έμφυτη ανοσολογική απάντηση που προκαλεί τις κοινές παρενέργειες που οι άνθρωποι βιώνουν μια ημέρα ή δύο μετά είχαν την ένεση
Η μακροχρόνια ειδική ανοσία, η οποία είναι ο απώτερος στόχος οποιουδήποτε εμβολιασμού, επιτυγχάνεται μόνο με την ενεργοποίηση του δεύτερου κλάδου της ανοσολογικής απάντησης: την προσαρμοστική ανοσία. Η προσαρμοστική ανοσία ενεργοποιείται με τη βοήθεια των έμφυτων ανοσολογικών συστατικών και έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία Τ κυττάρων και αντισωμάτων, τα οποία προστατεύουν από τη μόλυνση κατά την επακόλουθη έκθεση στον ιό.
Σε αντίθεση με την έμφυτη ανοσία, η προσαρμοστική ανοσία δεν μπορεί να ξεκινήσει φλεγμονή, αν και πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να συμβάλει σημαντικά σε αυτήν. Σε μερικούς ανθρώπους, αυτή η φλεγμονώδης αντίδραση τόσο από το έμφυτο όσο και από το προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα είναι υπερβολική και εκδηλώνεται ως παρενέργεια. Σε άλλες, αν και λειτουργεί κανονικά, δεν είναι σε επίπεδα που μπορούν να προκαλέσουν αξιοσημείωτες παρενέργειες. Είτε έτσι είτε αλλιώς, η ανοσία κατά του ιού έχει επιτευχθεί.
Οι παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωση των παρενεργειών
Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι τα άτομα άνω των 65 ετών έχουν λιγότερες παρενέργειες στο εμβόλιο. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στη σταδιακή μείωση της ανοσολογικής δραστηριότητας που σχετίζεται με την ηλικία. Αν και αυτό μπορεί να σχετίζεται με χαμηλότερα επίπεδα αντισωμάτων, εξακολουθούν να έχουν ανοσία κατά του ιού.
Το φύλο μπορεί επίσης να διαδραματίσει κάποιο ρόλο. Σε μια μελέτη των ΗΠΑ, το 79% των αναφορών των παρενεργειών ήταν από γυναίκες. Αυτή η σεξουαλική κατεύθυνση θα μπορούσε να έχει κάτι να κάνει με την τεστοστερόνη. Η τεστοστερόνη τείνει να αμβλύνει τη φλεγμονή και ως εκ τούτου τις παρενέργειες που σχετίζονται με αυτό. Οι άνδρες έχουν περισσότερη τεστοστερόνη από τις γυναίκες, η οποία μπορεί να συμβάλει σε λιγότερες αναφορές των παρενεργειών στους άνδρες.
Τα άτομα που πάσχουν από χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου και η σκλήρυνση κατά πλάκας, που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για τον έλεγχο των συμπτωμάτων τους, μπορεί να εμφανίσουν λιγότερες παρενέργειες λόγω της μετριαμένης φλεγμονώδους αντίδρασης. Αν και η ανοσολογική απάντηση είναι μετριασμένη δεν σημαίνει ότι είναι ανύπαρκτη. Σε μια μελέτη του 2020 που συνέκρινε τα επίπεδα αντισωμάτων σε άτομα που έπαιρναν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα με εκείνους που δεν ήταν, διαπιστώθηκε ότι τα άτομα που έλαβαν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα παρήγαγαν χαμηλότερα επίπεδα αντισωμάτων, αλλά κανένα από αυτά δεν στερούνταν αντιιικών αντισωμάτων.
Οι παρενέργειες του εμβολίου δεν πρέπει να λαμβάνονται ως μέτρο της αποτελεσματικότητας του εμβολίου. Παρά την ποικίλη ανοσολογική απόκριση στα εμβόλια, οι περισσότεροι άνθρωποι επιτυγχάνουν ανοσία κατά του κοροναϊού κατά τον εμβολιασμό, ανεξάρτητα από την παρουσία, την απουσία και τη σοβαρότητα των παρενεργειών.
ΠΗΓΗ: conversation
