Στους περισσότερους ανθρώπους η αρτηριακή πίεση μειώνεται κατά 10% έως 20% στη διάρκεια του ύπνου, δίνοντας στην καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία την ευκαιρία να ξεκουραστούν. Σε ορισμένους, όμως, αυτή η νυχτερινή πτώση δεν συμβαίνει με αποτέλεσμα να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, εγκεφαλικού επεισοδίου, νεφρικής νόσου και πρόωρου θανάτου.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Waterloo εντόπισαν τώρα έναν πιθανό μηχανισμό που μπορεί να εξηγεί το φαινόμενο ο οποίος περιγράφεται αναλυτικά στη σχετική δημοσίευση τους στο PLOS ONE.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι ακόμη και μια μικρή ασυμφωνία στον χρόνο με τον οποίο οι νεφροί επεξεργάζονται το αλάτι μπορεί να διατηρεί την αρτηριακή πίεση αυξημένη κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Οι εσωτερικοί «χρονοδιακόπτες» του οργανισμού

«Πολλά από τα συστήματα που ελέγχουν την αρτηριακή πίεση ακολουθούν τους δικούς τους 24ωρους ρυθμούς, μεταξύ άλλων οι νεφροί, τα αιμοφόρα αγγεία, το νευρικό σύστημα και οι ορμόνες», εξηγεί η Anita Layton, καθηγήτρια Εφαρμοσμένων Μαθηματικών στο Waterloo.

«Αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι ο χρονισμός αυτών των καθημερινών ρυθμών μπορεί να είναι εξίσου σημαντικός με τους ίδιους τους ρυθμούς».

Οι εσωτερικοί αυτοί «χρονοδιακόπτες» συνεργάζονται για να ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση ημέρα και νύχτα. Μέχρι σήμερα, ωστόσο, δεν ήταν σαφές πώς οι διαφορές στον χρονισμό τους μπορεί να επηρεάζουν την καρδιαγγειακή υγεία.

Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε ένα σύνθετο υπολογιστικό μοντέλο του ανθρώπινου οργανισμού και πραγματοποίησε εικονικά πειράματα, μεταβάλλοντας ξεχωριστά τους βιολογικούς ρυθμούς κάθε συστήματος.

Η καθυστέρηση στον ρυθμό των νεφρών

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η εξασθένηση του καθημερινού ρυθμού των νεφρών είχε σχετικά μικρή επίδραση στη νυχτερινή αρτηριακή πίεση. Αντίθετα, η καθυστέρηση του ρυθμού αυτού κατά λίγες μόλις ώρες ήταν αρκετή για να αλλάξει το φυσιολογικό πρότυπο αρτηριακής πίεσης με αποτέλεσμα η πίεση να μην πέφτει στον ύπνο.

Η επίδραση ήταν εντονότερη σε άτομα με υψηλότερη πρόσληψη αλατιού και σε εκείνους που εμφανίζουν μεγαλύτερη ευαισθησία στο αλάτι.

Η Layton τονίζει ότι πρόκειται για μελέτη υπολογιστικού μοντέλου και, επομένως, δεν προκύπτει ακόμη σύσταση για αλλαγή της ώρας κατανάλωσης αλατιού ή λήψης αντιυπερτασικών φαρμάκων. Ωστόσο, τα ευρήματα αναδεικνύουν έναν μηχανισμό που μπορεί πλέον να εξεταστεί σε πειραματικές και κλινικές μελέτες, με στόχο την καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση της νυχτερινής υπέρτασης και της μη φυσιολογικής νυχτερινής πτώσης της αρτηριακής πίεσης.

Πηγή: EurekAlert