Επιστήμονες στη Σουηδία λένε ότι η αποφρακτική υπνική άπνοια, της οποίας το ροχαλητό είναι το κύριο σύμπτωμα, διακόπτει την παροχή οξυγόνου - τροφοδοτεί όγκους, θρόμβους αίματος και οδηγεί στην απώλεια εγκεφαλικών κυττάρων.
Η αποφρακτική υπνική άπνοια (OSA) επηρεάζει περίπου 30 εκατομμύρια Αμερικανούς - αν και μόνο 6 εκατομμύρια είναι διαγνωσμένες περιπτώσεις, σύμφωνα με την Αμερικανική Ιατρική Ένωση. Η κατάσταση προκαλεί χαλάρωση και στενότητα των τοιχωμάτων του λαιμού, διακόπτοντας την κανονική αναπνοή αρκετές φορές τη νύχτα. Τα υπέρβαρα άτομα είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στην OSA. Τα προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν την απώλεια βάρους ή τη χρήση μάσκας στο κρεβάτι που φυσά αέρα στο πίσω μέρος του λαιμού.
Τα ευρήματα, που παρουσιάστηκαν στη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Εταιρείας (ERS) στη Βαρκελώνη, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου. Βασίζονται σε τρεις μελέτες σε όλη την Ευρώπη.
«Είναι ήδη γνωστό ότι οι ασθενείς με αποφρακτική υπνική άπνοια έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, αλλά δεν έχει γίνει σαφές εάν αυτό οφείλεται ή όχι στην ίδια την OSA ή σε σχετικούς παράγοντες κινδύνου για καρκίνο, όπως η παχυσαρκία , η καρδιομεταβολική νόσος και οι παράγοντες του τρόπου ζωής», λέει ο Δρ Andreas Palm, ερευνητής και ανώτερος σύμβουλος στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, σε μια δήλωση. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η στέρηση οξυγόνου λόγω OSA σχετίζεται ανεξάρτητα με τον καρκίνο».
Οι συγγραφείς της μελέτης ανέλυσαν δεδομένα για 62.811 Σουηδούς πέντε χρόνια πριν αρχίσουν να λαμβάνουν θεραπεία για αποφρακτική άπνοια ύπνου με μάσκα CPAP (συνεχής θετική πίεση αεραγωγών). Το συνδύασαν με πληροφορίες από το Σουηδικό Εθνικό Μητρώο Καρκίνου, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος του σώματος, άλλα προβλήματα υγείας και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Τους έδωσε τη δυνατότητα να ταιριάξουν 2.093 ασθενείς με OSA και διάγνωση καρκίνου έως και πέντε χρόνια πριν από τη διάγνωση OSA με μια ομάδα ελέγχου 2.093 ασθενών με OSA αλλά όχι καρκίνο.
Η βαρύτητα μετρήθηκε με τον δείκτη άπνοιας υπόπνοιας (AHI) - ο οποίος μετρά τις αναπνευστικές διαταραχές κατά τη διάρκεια του ύπνου - ή τον δείκτη αποκορεσμού οξυγόνου (ODI), ο οποίος μετρά πόσες φορές την ώρα τα επίπεδα στο αίμα πέφτουν κατά τουλάχιστον 3% για δέκα δευτερόλεπτα ή περισσότερο.
«Βρήκαμε ότι οι ασθενείς με καρκίνο είχαν ελαφρώς πιο σοβαρή OSA, όπως μετρήθηκε με μέσο όρο δείκτη υπόπνοιας άπνοιας 32 έναντι 30 και δείκτη αποκορεσμού οξυγόνου 28 έναντι 26», λέει ο Palm. «Σε περαιτέρω ανάλυση των υποομάδων, το ODI ήταν υψηλότερο σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα (38 έναντι 27), καρκίνο προστάτη (28 έναντι 24) και κακοήθη μελάνωμα (32 έναντι 25).
«Τα ευρήματα αυτής της μελέτης υπογραμμίζουν την ανάγκη να θεωρείται η άπνοια ύπνου χωρίς θεραπεία ως παράγοντας κινδύνου για καρκίνο και οι γιατροί να γνωρίζουν την πιθανότητα καρκίνου όταν θεραπεύουν ασθενείς με OSA», συνεχίζει ο Palm. «Ωστόσο, η επέκταση του προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο σε όλους τους ασθενείς με OSA δεν δικαιολογείται ούτε συνιστάται από τα αποτελέσματα της μελέτης μας».
Μια δεύτερη μελέτη εντόπισε μια σχέση μεταξύ OSA και μεγαλύτερης μείωσης της εγκεφαλικής δύναμης σε μια περίοδο πέντε ετών.
Μια τρίτη μελέτη έδειξε ότι ασθενείς με πιο σοβαρή αποφρακτική υπνική άπνοια, όπως μετρήθηκε με AHI και δείκτες νυχτερινής στέρησης οξυγόνου, ήταν πιο πιθανό να αναπτύξουν θρόμβους αίματος (φλεβική θρομβοεμβολή) που μπορεί να προκαλέσουν καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό.
ΠΗΓΗ: studyfinds
