Αυτό πιστοποίησαν τα αποτελέσματα των επιστημονικών μελετών που παρουσιάστηκαν στο Συνέδριο της Ορθοπεδικής εταιρείας της Βραζιλίας, το οποίο έγινε 25-27 Νοεμβρίου στο Σάο Πάολο. Εκτός από το άμεσο χειρουργείο, η πλήρης αποκατάσταση, όπως τόνισαν κορυφαίοι ορθοπεδικοί στο συγκεκριμένο συνέδριο, επιτυγχάνεται και με κατάλληλη φυσικοθεραπεία.

«Το χειρουργείο γίνεται εύκολα μέσα από δυο μικρές τομές, διαρκεί λιγότερο από μία ώρα και γίνεται με τοπική νάρκωση στη μασχάλη, ενώ ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του αυθημερόν» εξηγεί ο διαπρεπής Χειρουργός Ορθοπεδικός- Μικροχειρουργός Χεριού, Δρ. Ιωάννης Α. Ιγνατιάδης, Διευθυντής Κλινικής Μικροχειρουργικής Άκρων στο Ιατρικό Ψυχικού και προσθέτει.

«Αν ο ασθενής πάει καθυστερημένα στο γιατρό, τότε σίγουρα θα υπάρχουν επιπλοκές που θα δυσκολέψουν το χειρουργείο και ίσως χρειαστεί και μόσχευμα».

Λίγες ημέρες μετά το χειρουργείο, για να αποφευχθεί η αγκύλωση αλλά και η περίπτωση νέας ρήξης, το χέρι μπαίνει σε δυναμικό νάρθηκα με γωνιόμετρο και απελευθερώνεται σταδιακά, κατά 20 μοίρες κάθε βδομάδα, το εύρος κίνησης αρχίζοντας από θέση ακινητοποίησης 90 μοιρών. Ο ασθενής συνήθως επιστρέφει στην εργασία του μετά από 40 ημέρες.

ΡΗΞΗ ΤΕΝΟΝΤΑ

Η ρήξη του τένοντα στο «ποντίκι» μπορεί να είναι μερική ή ολική. Η ολική ρήξη δεν είναι αρκετά συχνή, καθώς έχουμε 2-3 ανα100,000 κατοίκους το χρόνο, ενώ είναι σπάνιες στις γυναίκες. Η μερική όμως ρήξη ή η ψευδώς φερόμενη ως μερική είναι 30-33 φορές συχνότερη.

Η απόπειρα ανύψωσης μεγάλου βάρους από άνδρες άνω των 30 χρόνων, είναι η βασική αιτία, ενώ κατά βάθος υποβόσκει και κάποιος βαθμός εκφύλισης(φθοράς) που μπορεί να οφείλεται σε κακή κατασκευή (γονίδιο), κακή διατροφή, κάπνισμα, χρήση κορτιζόνης, έλλειψη άσκησης.

Η ρήξη πλήττει κυρίως τους άνδρες και οφείλεται σε ατυχήματα που συμβαίνουν κατά την διάρκεια της εργασίας ή της άθλησης.

Οι εργαζόμενοι σε βαριές χειρωνακτικές εργασίες (ανυψώσεις βαρών, αχθοφόροι κλπ) και οι αθλητές Bodybuilding, ακόντιου, σφύρας, σφαίρας κ.α. είναι αυτοί που κινδυνεύουν περισσότερο για ρήξη στο «ποντίκι».

Η ρήξη συνοδεύεται πάντα από:

• Επώδυνο κρότο,
• Τοπικό πόνο, πρήξιμο και μελανιά στον αγκώνα
• Αδυναμία στο λύγισμα (κάμψη) και πλήρη αδυναμία έξω στροφής του αγκώνα
• «Μπαλάκι» το οποίο εμφανίζεται στο πάνω μέρος του μπράτσου

Η επίσκεψη σε ορθοπεδικό κρίνεται αναγκαία και άμεση αν κάποιος αισθανθεί τα παραπάνω συμπτώματα, προκειμένου πέρα από την κλινική εξέταση να επιβεβαιωθεί η ρήξη με τις απαραίτητες απεικονιστικές εξετάσεις (Μαγνητική Τομογραφία (MRI) αγκώνα και υπερηχογραφία).

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Για νέους άνδρες συνίσταται άμεσα το χειρουργείο. Η ρήξη του τένοντα αυτού πρέπει να χειρουργείται το πολύ εντός 3-4 εβδομάδων, καθώς η επέμβαση είναι τεχνικά απλή και αποφεύγονται οι επιπλοκές.

«Αν η ρήξη δεν αντιμετωπιστεί άμεσα χειρουργικά και αφεθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε η αντιμετώπιση γίνεται δύσκολη καθώς η χειρουργική λύση είναι πολύπλοκή και απαιτούνται μοσχεύματα» καταλήγει ο κ. Ιγνατιάδης.

Αντίθετα η αντιμετώπιση για ασθενείς μεγάλης ηλικίας και κυρίως γι' αυτούς που δεν ασκούν χειρωνακτική εργασία ή αθλητικές δραστηριότητες μπορεί να γίνει συντηρητικά με φυσικοθεραπεία