Μία ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Warwick ανέλυσε μία ένωση γνωστή ως BnOCPA (βενζυλοξυ-κυκλοπεντυλαδενοσίνη), η οποία αποδείχτηκε ότι είναι ένα δυνατό αναλγητικό που δεν είναι εθιστικό σε συστήματα μοντέλων δοκιμών. Το BnOCPA έχει επίσης έναν μοναδικό τρόπο δράσης, ο οποίος θα μπορούσε να προσφέρει ένα νέο μονοπάτι για τη δημιουργία αναλγητικών φαρμάκων.
Η μελέτη, που διεξήχθη από την ομάδα του Warwick σε συνεργασία με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βέρνης, το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, το Πανεπιστήμιο Coventry, το Πανεπιστήμιο Monash και βιομηχανικούς οργανισμούς, δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature Communications.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο σχεδόν ο μισός πληθυσμός αναφέρει χρόνιο πόνο που προκαλεί είτε μέτρια είτε σοβαρή αναπηρία. Τέτοιος πόνος επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής και πολλά από τα συνταγογραφούμενα παυσίπονα έχουν παρενέργειες. Τα οποιοειδή, όπως η μορφίνη και η Οξυκωδόνη, μπορούν να προκαλέσουν εθισμό και είναι επικίνδυνα όταν γίνεται κατάχρησή τους. Επομένως, υπάρχει μία ανάγκη για νέα ισχυρά παυσίπονα.
Πολλά φάρμακα δρουν ενεργοποιώντας μόρια προσαρμογής γνωστά ως πρωτεΐνες G στην κυτταρική επιφάνεια. Η ενεργοποίηση των πρωτεϊνών G μπορεί να προκαλέσει ποικίλα κυτταρικά αποτελέσματα. Επειδή μόνο ένα είδος πρωτεΐνης G ενεργοποιείται από το BnOCPA, οι δράσεις του είναι πολύ επιλεκτικές, ελαχιστοποιώντας την πιθανότητα αρνητικών παρενεργειών.
Ο Δρ Mark Wall, από τη Σχολή Επιστημών Ζωής στο Πανεπιστήμιο του Warwick , ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας δήλωσε: «Η επιλεκτικότητα και η ισχύς του BnOCPA το καθιστούν πραγματικά μοναδικό και ελπίζουμε ότι με περαιτέρω έρευνα θα είναι δυνατή η παραγωγή ισχυρών παυσίπονων που θα βοηθήσουν τους ασθενείς να αντιμετωπίσουν τον χρόνιο πόνο».
Ο καθηγητής Bruno Frenguelli, κύριος ερευνητής του έργου, από τη Σχολή Επιστημών Ζωής του Πανεπιστημίου του Warwick, πρόσθεσε: «Δεν περιμέναμε ότι το BnOCPA θα συμπεριφερόταν διαφορετικά από άλλα μόρια της κατηγορίας του, αλλά όσο περισσότερο κοιτάζαμε το BnOCPA ανακαλύπταμε ιδιότητες που δεν είχαν ξαναδεί και που μπορεί να ανοίξουν νέους τομείς της φαρμακευτικής χημείας».
ΠΗΓΗ: scitechdaily
