Όπως επισημαίνει, το Σωματείο Εργαζομένων στο Θριάσιο Νοσοκομείο οι κενές οργανικές θέσεις ξεπερνούν τις 20.000, ενώ οι συνολικές ανάγκες του συστήματος είναι ακόμη μεγαλύτερες.
Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για αντίφαση ανάμεσα στις κυβερνητικές δηλώσεις και την πραγματικότητα, αναφέροντας χαρακτηριστικά την τοποθέτηση του πρωθυπουργού ότι «θέλουμε να προσλάβουμε νοσηλευτές αλλά δεν βρίσκουμε», καθώς και δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών ότι το ΕΣΥ βρίσκεται «στην καλύτερη φάση της ιστορίας του».
Σύμφωνα με στοιχεία από το ΑΣΕΠ και την απογραφή του Δημοσίου, η εικόνα που παρουσιάζεται είναι διαφορετική:
- Το 2025 δεν προκηρύχθηκε καμία μόνιμη θέση για νοσηλευτικό, διοικητικό ή τεχνικό προσωπικό, ενώ οι αποχωρήσεις ξεπέρασαν τις 1.800.
- Το 2024 προκηρύχθηκαν μόλις 162 θέσεις νοσηλευτών και το 2023 μόνο 44 θέσεις βοηθών νοσηλευτών.
- Το 2022, για 3.720 θέσεις υποβλήθηκαν πάνω από 21.000 αιτήσεις, γεγονός που -σύμφωνα με τους εργαζόμενους- διαψεύδει τον ισχυρισμό περί έλλειψης ενδιαφέροντος.
Παράλληλα, καταγράφεται διαρκής μείωση του προσωπικού: από 93.580 εργαζόμενους το 2013, σε 72.626 τον Δεκέμβριο του 2025. Συνολικά, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το προσωπικό (μόνιμο και συμβασιούχο) έχει μειωθεί κατά περίπου 5.750 άτομα.
Τα κενά στο Θριάσιο
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο Θριάσιο Νοσοκομείο, όπου, παρά τις 136 κενές οργανικές θέσεις νοσηλευτών, η προκήρυξη προβλέπει μόλις 14 προσλήψεις, καλύπτοντας περίπου το 10% των αναγκών. Το νοσοκομείο εξυπηρετεί ευρύ πληθυσμό της Δυτικής Αττικής, της Δυτικής Αθήνας και του Πειραιά, με ιδιαίτερα αυξημένες εφημερίες.
Επιπλέον, οι εργαζόμενοι εκφράζουν ανησυχία για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026, όπου προβλέπεται μείωση κατά 180 εκατ. ευρώ στη μισθοδοσία του προσωπικού των δημόσιων δομών υγείας. Όπως υποστηρίζουν, αυτό ενδέχεται να επιδεινώσει περαιτέρω την ήδη κρίσιμη υποστελέχωση και να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα και ασφάλεια των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Στο ίδιο πλαίσιο, καταγγέλλουν ότι η υποστελέχωση συνδέεται με ευρύτερο σχεδιασμό λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, όπου το κόστος μετακυλίεται στους ασθενείς και περιορίζεται η κρατική χρηματοδότηση.
Κριτική ασκείται και στη στάση της πλειοψηφίας της διοίκησης της ΠΟΕΔΗΝ, την οποία οι εργαζόμενοι κατηγορούν για σιωπή ή ανοχή απέναντι στις εξελίξεις.
Οι υγειονομικοί καλούν σε ενίσχυση των συλλογικών διεκδικήσεων, με βασικά αιτήματα τις μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, την αύξηση των μισθών και την ενίσχυση της δημόσιας χρηματοδότησης, με στόχο -όπως τονίζουν- ένα πλήρως λειτουργικό και δωρεάν σύστημα υγείας υψηλού επιπέδου.
