Στη συνάντηση συμμετείχαν περισσότεροι από 60 εκπρόσωποι Συλλόγων Ασθενών, καθώς και στελέχη του Συνδέσμου και των εταιρειών μελών του. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, οι εκπρόσωποι του ΣΦΕΕ ανέδειξαν τις σοβαρές επιπτώσεις της υποχρηματοδότησης της φαρμακευτικής δαπάνης στη χώρα μας, που περιλαμβάνουν σημαντικές επιβαρύνσεις τόσο στις φαρμακευτικές εταιρείες (υπέρογκες υποχρεωτικές επιστροφές) όσο και στη συμμετοχή των ασθενών.
Παράλληλα, λιγότερη φαρμακευτική καινοτομία έρχεται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Οι Έλληνες ασθενείς αντιμετωπίζουν καθυστέρηση στην πρόσβαση σε καινοτόμα φάρμακα, όπως καταγράφεται στη μελέτη EFPIA Patients W.A.I.T. Indicator 2023. Η Πολιτεία χρειάζεται να αυξήσει τη δημόσια χρηματοδότηση για το φάρμακο. Ταυτόχρονα, χρειάζεται να γίνει αποδοτική διαχείριση των πόρων στην υγεία και εξορθολογισμός της δαπάνης μέσω ψηφιακών εργαλείων και διαφάνειας. Όσο και αν αυξηθεί η χρηματοδότηση το πρόβλημα θα παραμείνει άλυτο εάν δεν συνδυαστεί με εξορθολογισμό της ζήτησης και πλήρη εφαρμογή ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων, όπως δημιουργία και επέκταση θεραπευτικών πρωτοκόλλων και μητρώων ασθενών και χρήση ψηφιακών εργαλείων για τη βελτίωση των ελέγχων και την αύξηση της αποτελεσματικότητας των επενδύσεων. Επιπλέον, υπογράμμισαν ότι, μέσω της διαμόρφωσης εθνικής στρατηγικής για το φάρμακο που θα ενισχύει την αποδοτικότητα και τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας, μπορούν να εξασφαλιστούν τα οφέλη της καινοτομίας τόσο για τους ασθενείς όσο και για την κοινωνία. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ενίσχυση των κλινικών μελετών, μέσω πρόσθετων κινήτρων που θα προσελκύσουν επενδύσεις και θα αυξήσουν τον αριθμό τους στη χώρα.
Στη συζήτηση που ακολούθησε, οι σύλλογοι ασθενών ανέδειξαν ως βασικά αιτήματα την έγκαιρη και ισότιμη πρόσβαση στη φαρμακευτική καινοτομία, η οποία παραμένει δύσκολη λόγω διαφόρων εμποδίων, όπως η έλλειψη επαρκούς δημόσιας χρηματοδότησης. Αυτό εντείνει τις ανισότητες στην πρόσβαση σε θεραπείες και υπηρεσίες υγείας, καθώς η Ελλάδα καταγράφει από τις υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες στην Ευρώπη, δημιουργώντας ανασφάλεια και επιβαρύνοντας οικονομικά τους ασθενείς και τις οικογένειές τους.
Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, απαιτούνται συντονισμένες ενέργειες από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και μια ολιστική προσέγγιση, μια εθνική στρατηγική για το φάρμακο, που θα διασφαλίζει καθολική και έγκαιρη πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες, ενισχύοντας τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας και διασφαλίζοντας και τη βιωσιμότητα των φαρμακευτικών επιχειρήσεων και των εργαζομένων τους.
