Nέα επιστημονική έρευνα φέρνει στο φως νέα δεδομένα για το ζήτημα της μικρορύπανσης στα αστικά λύματα. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ), του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) και του Συνδέσμου Εταιρειών Φαρμάκων Ευρείας Χρήσης (ΕΦΕΧ), σε συνεργασία με το Εργαστήριο Αναλυτικής Χημείας του ΕΚΠΑ, υπό τον Καθηγητή Αναλυτικής Χημείας, Νίκο Θωμαΐδη.
Η επιστημονική ομάδα πραγματοποίησε συστηματικές δειγματοληψίες στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων της Ψυττάλειας και της Λάρισας. Αντικείμενο της έρευνας ήταν η εξέταση ενός ευρέος φάσματος μικρορύπων και η αξιολόγηση της συμβολής τους στο συνολικό οικοτοξικολογικό φορτίο των επεξεργασμένων λυμάτων.
Η μελέτη καταδεικνύει ότι η συμβολή των φαρμακευτικών ουσιών στο υπολογιζόμενο τοξικό φορτίο των επεξεργασμένων λυμάτων είναι περιορισμένη και διαμορφώνεται σε μόλις 7% κατά μέσο όρο στις δύο υπό εξέταση εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων. Το εύρημα αυτό διαφοροποιείται ουσιωδώς από τις εκτιμήσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο πλαίσιο της εκτίμησης επιπτώσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αναθεώρηση της Οδηγίας, σύμφωνα με τις οποίες στις φαρμακευτικές ουσίες αποδόθηκε περίπου το 66% του συνολικού τοξικού φορτίου των σχετικών μικρορύπων.
Τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύουν ότι η μικρορύπανση των αστικών λυμάτων αποτελεί ένα σύνθετο και πολυπαραγοντικό ζήτημα. Ενόψει της εφαρμογής της νέας ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα αστικά λύματα (UWWTD), η ΠΕΦ, ο ΣΦΕΕ και ο ΕΦΕΧ επισημαίνουν την ανάγκη η εφαρμογή της διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού (EPR) να στηρίζεται στα πλέον πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα και να αντανακλά την πραγματική συμβολή των διαφορετικών κατηγοριών μικρορύπων.
Η ΠΕΦ, ο ΣΦΕΕ και ο ΕΦΕΧ στην σχετική ανακοίνωσή τους, επαναλαμβάνουν τη σταθερή δέσμευση της φαρμακοβιομηχανίας στην προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, καθώς και στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, ως κοινούς και αδιαπραγμάτευτους στόχους. Σε κάθε περίπτωση, η προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας προϋποθέτει τη διαμόρφωση συνεκτικών και επιστημονικά τεκμηριωμένων πολιτικών, καθώς και ενός αποτελεσματικού πλαισίου διαχείρισης, το οποίο θα θέτει σαφείς προτεραιότητες και θα βασίζεται σε στοχευμένες παρεμβάσεις.
