Συγκεκριμένα ο σύνδεσμος αρχικά παραθέτει κωδικοποιημένα επιστημονικά στοιχεία για την παχυσαρκία και τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, θίγει το ζήτημα της ένταξης στα αποζημιούμενα σκευάσματα τα νέας γενιάς ενέσιμα φάρμακα για την αντιμετώπισή της.

Ο σύνδεσμος αναγνωρίζει το υψηλό κόστος των φαρμάκων, ωστόσο καλεί τους υπεύθυνους να σταθμίσουν τα οφέλη από τη χορήγησή τους.

Επιπλέον, εστιάζει στα οφέλη από την ισότιμη πρόσβαση των ασθενών στα ενέσιμα φάρμακα, συγκεκριμένα το Wegovy και το Munjaro, και ζητεί την έναρξη δημόσιου διαλόγου για το ζήτημα.

Το υπόμνημα

Το πλήρες κείμενο του υπομνήματος έχει ως εξής:

«Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Πασχόντων από Καρδιοπάθειες ιδρύθηκε το 2022 και εκπροσωπεί θεσμικά και σε πανελλαδικό επίπεδο το σύνολο των πασχόντων από καρδιαγγειακά νοσήματα, μία κατηγορία η οποία περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό υπο-ομάδων.

Είναι ενεργό μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ), της Ελληνικής Ομοσπονδίας Συλλόγων Σπανίων Παθήσεων – Νοσημάτων, του Global Heart Hub, του World Heart Federation, του Global ARCH, της EURORDIS, του Rare Diseases International, του NCD Alliance, του Mended Hearts Europe, του World Patients’ Alliance, του Childrens’ Heart Link κ.ά. Αποτελεί φορέα επίσημα αναγνωρισμένο και σχετικά πιστοποιημένο από την ελληνική Πολιτεία καθώς και το μόνο αυτή τη στιγμή πανελλήνιο όργανο εκπροσώπησης του πολυπληθέστατου χώρου των καρδιαγγειακών παθήσεων, βάσει νομίμως εγκριθέντος Καταστατικού.

Με την παρούσα παρέμβασή μας, επισημαίνουμε ένα θέμα ιατρικής καθαρά φύσης το οποίο απασχολεί σημαντικό αριθμό συμπασχόντων μας.

Επισημαίνουμε εν τάχει τα επιστημονικά δεδομένα, τα οποία δεν επιδέχονται αμφισβήτησης:

1. Η παχυσαρκία ως μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας στην Ελλάδα

• Σύμφωνα με διεθνείς πηγές, περίπου 27–28% των ενηλίκων στην Ελλάδα ζουν με παχυσαρκία, ποσοστό από τα υψηλότερα στην Ευρώπη.
• Συνολικά, πάνω από 60% των ενηλίκων είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.
• Στους εφήβους, στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι η Ελλάδα ανήκει στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά υπέρβαρων/παχύσαρκων 15χρονων (≥25%).

Η παχυσαρκία συνδέεται με:

• Καρδιαγγειακά νοσήματα (στεφανιαία νόσος, καρδιακή ανεπάρκεια, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια)
• Σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
• Υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, υπνική άπνοια, μη αλκοολική λιπώδη νόσο ήπατος, ορισμένους καρκίνους

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αντιμετωπίζει την παχυσαρκία ως χρόνια νόσο και όχι απλώς ως θέμα «βάρους» ή «ατομικής επιλογής», με τεράστιο κόστος σε:

• θνησιμότητα & νοσηρότητα,
• ποιότητα ζωής,
• και οικονομική επιβάρυνση των συστημάτων υγείας.

Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμο να καταγράψουμε την κατάσταση σήμερα στη χώρα μας αναφορικά με την αντιμετώπιση ενός μείζονος προβλήματος δημόσιας υγείας:

• Η μόνη φαρμακευτική αγωγή για παχυσαρκία που αποζημιώνεται μέχρι σήμερα (ως γενικό σχήμα) είναι η λιραγλουτίδη 3.0 mg, και μάλιστα με αυστηρούς περιορισμούς (ηλικία, BMI, συννοσηρότητες).
• Τα νεότερα φάρμακα semaglutide 2.4 m.g. και tirzepatide έχουν λάβει έγκριση για παχυσαρκία σε ευρωπαϊκό επίπεδο και κυκλοφορούν στην Ελλάδα, αλλά μέχρι πρόσφατα η πρόσβαση ήταν μόνο με ιδιωτική συνταγογράφηση και εξ ολοκλήρου με ιδία δαπάνη των ασθενών.

Από τον Σεπτέμβριο 2025, στο πλαίσιο του προγράμματος «Προλαμβάνω» προβλέπεται η έναρξη δωρεάν θεραπειών κατά της παχυσαρκίας για επιλεγμένους ασθενείς, στο πλαίσιο του οποίου τα παραπάνω φάρμακα θα διατίθενται χωρίς συμμετοχή σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, με κριτήρια BMI και συννοσηροτήτων.

Επομένως, εκτός του συγκεκριμένου προγράμματος, σεμαγλουτίδη και τιρζεπατίδη δεν έχουν ακόμη γενικευμένη αποζημίωση για παχυσαρκία από τον ΕΟΠΥΥ, και η πρόσβαση παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη.

Η συζήτηση για τη θέση των φαρμάκων αυτών στην κλινική πρακτική και στην αποζημίωση προδήλως θα πρέπει να περιλαμβάνει:

1. Κλινική αποτελεσματικότητα & ασφάλεια

• Υψηλή αποτελεσματικότητα σε απώλεια βάρους και βελτίωση συνοδών νοσημάτων.
• Ανεπιθύμητες ενέργειες (κυρίως γαστρεντερικές) και ανάγκη προσεκτικής παρακολούθησης από εξειδικευμένους γιατρούς.

2. Οικονομική διάσταση

• Το άμεσο κόστος των φαρμάκων είναι υψηλό, αλλά πρέπει να σταθμιστεί απέναντι στη μείωση των καρδιαγγειακών επεισοδίων, των νοσηλειών και της αναπηρίας σε βάθος χρόνου.

3. Ισότητα πρόσβασης

• Όταν η πρόσβαση στη θεραπεία εξαρτάται κυρίως από την ιδιωτική πληρωμή, οι πλέον ευάλωτες ομάδες (χρόνιοι καρδιοπαθείς, άτομα με βαριές αναπηρίες, άτομα χαμηλού εισοδήματος) μένουν συνηθέστατα χωρίς πρόσβαση.
• Η οργάνωση σαφών, δίκαιων και διαφανών κριτηρίων πρόσβασης (BMI, συννοσηρότητες, τεκμηρίωση αποτυχημένων μη φαρμακευτικών προσπαθειών κ.λπ.) αποτελεί κεντρικό θέμα πολιτικής Υγείας.

Με βάση τα παραπάνω, πιστεύουμε ότι το ενδιαφέρον μας, ως εκπροσώπων της πολυπληθούς κατηγορίας των πασχόντων από καρδιαγγειακά νοσήματα αλλά και των πολλών συννοσηροτήτων που συνοδεύουν τις παθήσεις μας, είναι εύλογο και θεμιτό και για το λόγο αυτό ζητάμε από σας την έναρξη δημοσίου διαλόγου με στόχο την τεκμηριωμένη, δίκαιη και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στις πιο αποτελεσματικές διαθέσιμες θεραπείες, ιδίως για όσους βρίσκονται σε υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο ή/και αντιμετωπίζουν σοβαρούς λειτουργικούς περιορισμούς λόγω της παχυσαρκίας».