Η συστηματική άσκηση αποτελεί εδώ και χρόνια μία από τις βασικές συστάσεις των γιατρών για τη διατήρηση της σωματικής υγείας, ιδιαίτερα όσο μεγαλώνουμε. Νέα μελέτη δείχνει ότι η τακτική αερόβια άσκηση επί δεκαετίες μπορεί να βοηθά τον οργανισμό να διατηρεί μεγαλύτερα αποθέματα λειτουργικότητας στην τρίτη ηλικία.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο GeroScience, εξέτασε τι συμβαίνει στον οργανισμό έπειτα από περίπου 30 χρόνια συστηματικής αερόβιας άσκησης, όπως το τρέξιμο, η ποδηλασία και η κολύμβηση. Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στη λεγόμενη «ζωτικότητα» (vitality capacity), έναν δείκτη της φυσιολογικής εφεδρείας του οργανισμού.
Η έννοια συνδέεται με τη σύγχρονη προσέγγιση της υγιούς γήρανσης, η οποία δεν περιορίζεται στην απουσία ασθενειών, αλλά εξετάζει κατά πόσο ένας άνθρωπος μπορεί να διατηρεί τη λειτουργικότητα και να κάνει όσα θεωρεί σημαντικά.
Γήρανση και αερόβια άσκηση
Στη μελέτη συμμετείχαν 39 υγιείς ενήλικες άνω των 55 ετών από τη Γαλλία. Οι 19 ασκούνταν συστηματικά τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα για περίπου 30 χρόνια, ενώ οι 20 είχαν κυρίως καθιστικό τρόπο ζωής.
Οι ερευνητές αξιολόγησαν 12 βιοδείκτες που σχετίζονται με τρεις βασικούς τομείς: την ανοσολογική και στρεσογόνο απόκριση, την ενέργεια και τον μεταβολισμό, καθώς και τη νευρομυϊκή λειτουργία. Παράλληλα, αξιολόγησαν τη φυσική κατάσταση, τη μυϊκή μάζα και δείκτες που σχετίζονται με την καρδιακή λειτουργία.
Μπορεί η άσκηση να διατηρεί τη φυσιολογική εφεδρεία;
Οι συμμετέχοντες που ασκούνταν συστηματικά παρουσίασαν υψηλότερη συνολική ζωτικότηταςσε σχέση με τους λιγότερο δραστήριους συνομηλίκους τους. Η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφηκε στον τομέα της ανοσολογικής και στρεσογόνου απόκρισης.
Οι δραστήριοι ενήλικες εμφάνισαν επίσης καλύτερα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα σε κατάσταση ηρεμίας και υψηλότερη μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού, δείκτες που συνδέονται με την ικανότητα του οργανισμού να προσαρμόζεται στις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις.
Ωστόσο, η ηλικία εξακολουθούσε να επηρεάζει τη ζωτικότητα, η οποία μειωνόταν όσο οι συμμετέχοντες μεγάλωναν, ανεξάρτητα από το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι πρόκειται για διερευνητική μελέτη και δεν μπορεί να αποδείξει ότι η αερόβια άσκηση είναι η αιτία της διατήρησης της φυσιολογικής εφεδρείας. Χρειάζονται μεγαλύτερες και πιο αντιπροσωπευτικές μελέτες για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα σε διαφορετικούς πληθυσμούς.
Πηγή: Medical Xpress
