Το σιτάρι, τα μήλα και τα καρότα ενδέχεται να περιέχουν σήμερα έως και 50% λιγότερα από ορισμένα βασικά θρεπτικά συστατικά σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1960, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι ερευνητές της Deep Science Ventures (DSV), με έδρα το Λονδίνο, αποδίδει την υποχώρηση της θρεπτικής αξίας στην επιδείνωση της ποιότητας του εδάφους, αλλά και σε δεκαετίες καλλιεργειών και αναπαραγωγής φυτών με βασικό στόχο την αύξηση των αποδόσεων.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τρόφιμα όπως τα δημητριακά και το ψωμί, αλλά και τα καρότα, τα μήλα και τα μπιζέλια, έχουν χάσει μεταξύ 20% και 50% αρκετών βασικών θρεπτικών συστατικών. Ως αποτέλεσμα, σήμερα μπορεί να χρειάζεται να καταναλώνεται περίπου διπλάσια ποσότητα φρούτων και λαχανικών για να προσληφθεί η ίδια ποσότητα μετάλλων, όπως κάλιο, μαγνήσιο και χαλκός, που προσλάμβανε κάποιος πριν από 60 χρόνια.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η χρήση φαρμάκων για την απώλεια βάρους, όπως το Ozempic και το Mounjaro, οδηγεί σε μικρότερη πρόσληψη τροφής. Σύμφωνα με τους ειδικούς που επικαλείται η μελέτη, η μειωμένη πρόσληψη τροφής σε συνδυασμό με τη χαμηλότερη θρεπτική σύσταση θα μπορούσε να σημάνει για περίπου 5 εκατομμύρια εργαζόμενους ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο επίπεδα βασικών βιταμινών και μετάλλων που βρίσκονται κάτω από ασφαλή επίπεδα πρόσληψης.

Ανεπάρκειες που πλήττουν και το ανοσοποιητικό

Παρά την αύξηση των αποδόσεων των καλλιεργειών, το πρόβλημα των ελλείψεων μικροθρεπτικών συστατικών παραμένει. Περισσότεροι από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτιμάται ότι αντιμετωπίζουν τουλάχιστον μία κλινική έλλειψη μικροθρεπτικού συστατικού.

Το σελήνιο, ο ψευδάργυρος, ο σίδηρος και το κάλιο είναι μεταξύ των θρεπτικών συστατικών που προκαλούν ανησυχία. Η έλλειψη σεληνίου μπορεί να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό και να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, ενώ η έλλειψη ψευδαργύρου μπορεί να επηρεάσει το δέρμα, τα μαλλιά και το ανοσοποιητικό σύστημα. Η ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με κόπωση και δυσκολία συγκέντρωσης.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η βελτίωση της υγείας του εδάφους, σε συνδυασμό με αλλαγές στην καλλιέργεια και την επιλογή ποικιλιών, μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση της θρεπτικής αξίας των τροφίμων.

«Εδώ και εξήντα χρόνια μετράμε την επισιτιστική ασφάλεια σε θερμίδες και τόνους ανά εκτάριο, και με βάση αυτά τα κριτήρια έχουμε επιτύχει αξιοσημείωτα αποτελέσματα. Ωστόσο, σιγά-σιγά υποβαθμίζουμε την ποιότητα των τροφίμων μας», δήλωσε ο Will Summers, ανώτερος συνεργάτης για θέματα κλίματος στην DSV.
«Καθώς τα φάρμακα για την απώλεια βάρους κάνουν τους ανθρώπους να τρώνε λιγότερο, η διατροφική ποιότητα κάθε μπουκιάς αρχίζει να έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία. Τα καλά νέα είναι ότι διαθέτουμε ήδη τα εργαλεία για να διορθώσουμε αυτό το πρόβλημα, στους τομείς της γενετικής βελτίωσης, της υγείας του εδάφους, των αγορών και της πολιτικής. Αυτό που έλειπε ήταν η αναγνώριση ότι αξίζει να μετρηθεί και να επιλυθεί αυτό το πρόβλημα στην πηγή του.»

Πηγή: Independent