Η διακοπή της παρατεταμένης καθιστικής ζωής με σύντομους περιπάτους σε γρήγορο ρυθμό μπορεί να συμβάλει περισσότερο στη ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα σε σύγκριση με την ίδια συνολική διάρκεια άσκησης όταν πραγματοποιείται σε μία συνεχόμενη συνεδρία.
Αυτό προκύπτει από νέα τυχαιοποιημένη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Obesity.
Στη μελέτη συμμετείχαν 30 ενήλικες με περιττό βάρος ή παχυσαρκία, οι οποίοι ακολουθούσαν καθιστική ζωή και ανέφεραν ότι περνούσαν περισσότερες από έξι ώρες ημερησίως καθισμένοι.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Και οι δύο πραγματοποίησαν 45 λεπτά γρήγορου περπατήματος ημερησίως, πέντε ημέρες την εβδομάδα, για διάστημα έξι εβδομάδων. Η διαφορά ήταν ότι η πρώτη ομάδα κατένειμε το περπάτημα σε μικρότερα διαστήματα μέσα στην ημέρα, διακόπτοντας την καθιστική δραστηριότητα, ενώ η δεύτερη πραγματοποιούσε μία ενιαία συνεδρία 45 λεπτών.
Καλύτερη ρύθμιση της γλυκόζης με συχνά διαλείμματα κίνησης
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες που διέκοπταν συχνά την καθιστική ζωή με σύντομους περιπάτους παρουσίασαν μεγαλύτερη βελτίωση στη ρύθμιση της γλυκόζης, όπως διαπιστώθηκε μέσω δοκιμασίας ενδοφλέβιας ανοχής στη γλυκόζη.
Παράλληλα, οι συγκεκριμένοι συμμετέχοντες εμφάνισαν περισσότερο χρόνο εντός του επιθυμητού εύρους τιμών γλυκόζης και μικρότερες διακυμάνσεις του σακχάρου κατά τη διάρκεια της καθημερινότητάς τους. Οι συγκεκριμένες παράμετροι αξιολογήθηκαν με τη χρήση συσκευών συνεχούς καταγραφής γλυκόζης .
Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Audrey Bergouignan, Ph.D., διευθύντρια ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS) και αναπληρώτρια καθηγήτρια στην Ιατρική του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Anschutz, επισημαίνει ότι ο τρόπος κατανομής της σωματικής δραστηριότητας μέσα στην ημέρα ενδέχεται να είναι εξίσου σημαντικός με τη συνολική διάρκειά της.
Όπως αναφέρει, αντί να βασίζονται αποκλειστικά σε μία συνεδρία άσκησης, οι άνθρωποι μπορούν να επωφεληθούν από τη συστηματική διακοπή της παρατεταμένης καθιστικής ζωής με σύντομους περιπάτους, ιδιαίτερα όσοι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.
Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία της τακτικής κίνησης στην καθημερινότητα και υποδηλώνουν ότι ακόμη και η ανακατανομή της ίδιας ποσότητας άσκησης μέσα στην ημέρα μπορεί να προσφέρει πρόσθετα οφέλη για τον μεταβολισμό της γλυκόζης.





