Σύμφωνα με την Ελληνική Κοινότητα Πνευμονικής Υπέρτασης «η πνευμονική υπέρταση είναι μια προοδευτική θανατηφόρα νόσος, η οποία προκαλεί στον πάσχοντα σημαντική κόπωση, δύσπνοια, ζάλη και περιορισμό της σωματικής αντοχής.
Ακόμα και η φαρμακευτική αγωγή συχνά περιορίζει τον ασθενή, λόγω των παρενεργειών της.
Για τους ασθενείς με πνευμονική υπέρταση οι καθημερινές δραστηριότητες χρήζουν ιδιαίτερης προσπάθειας, με ανάγκη συχνών στάσεων και ανάπαυσης.
Σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο, η μετακίνηση λίγων μέτρων είναι αδύνατη.
Οι ασθενείς αυτοί αντιμετωπίζουν σοβαρή λειτουργική αναπηρία, και συχνά αδυνατούν να χρησιμοποιήσουν αναπηρικό αμαξίδιο ή βοηθήματα μετακίνησης.
Η πρόσβαση στη στάθμευση ΑμεΑ αποτελεί ζήτημα ισότιμης μετακίνησης.
Η δυνατότητα στάθμευσης κοντά σε νοσοκομεία, υπηρεσίες υγείας, δημόσιες δομές και χώρους καθημερινής εξυπηρέτησης μπορεί να είναι καθοριστικής σημασίας για έναν ασθενή με σοβαρό περιορισμό της κινητικής του αντοχής.
Για αυτούς τους πάσχοντες, η απόσταση από το σταθμευμένο όχημα έως τον προορισμό τους δεν αποτελεί απλώς μια καθημερινή δυσκολία. Είναι ένα ουσιαστικό εμπόδιο στην πρόσβαση σε αναγκαίες υπηρεσίες και στην κοινωνική συμμετοχή».
«Θεσμική αναγνώριση των λειτουργικών περιορισμών»
Η Ελληνική Κοινότητα Πνευμονικής Υπέρτασης με τις παρεμβάσεις της «αναδεικνύει την ανάγκη θεσμικής αναγνώρισης των σοβαρών λειτουργικών περιορισμών που προκαλεί η νόσος, στο πλαίσιο των προϋποθέσεων χορήγησης του Δελτίου Στάθμευσης ΑμεΑ («Μπλε Κάρτα»).
Η αξιολόγηση της σχετικής επιλεξιμότητας οφείλει να λαμβάνει υπόψη, όχι μόνο τη διάγνωση ή τις ορατές εκδηλώσεις μιας αναπηρίας, αλλά και τον τεκμηριωμένο βαθμό λειτουργικού περιορισμού, με αντικειμενικά, διαφανή και ισότιμα κριτήρια».
Η Ελληνική Κοινότητα Πνευμονικής Υπέρτασης ζητά εδώ και χρόνια να μη μένουν εκτός προστασίας όσοι αντιμετωπίζουν σοβαρή και ιατρικά τεκμηριωμένη αδυναμία μετακίνησης, επειδή η αναπηρία τους δεν είναι άμεσα ορατή.
Η ουσιαστική προσβασιμότητα απαιτεί πολιτικές που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων με αναπηρία και ειδικά για παθήσεις σαν τη Πνευμονική Υπέρταση που δεν είναι χρόνια!
Η κοινότητα καλεί τους αρμόδιους φορείς να εξετάσουν το ισχύον πλαίσιο επιλεξιμότητας και να διασφαλίσουν ότι οι ασθενείς με σοβαρούς λειτουργικούς περιορισμούς δεν αποκλείονται εξαιτίας της φύσης της πάθησής τους.
«Η αναγνώριση της αόρατης αναπηρίας δεν αποτελεί προνομιακή μεταχείριση. Αποτελεί προϋπόθεση για ουσιαστική ισότητα, αξιοπρέπεια και προσβασιμότητα», καταλήγει στην ανακοίνωσή της η Ελληνική Κοινότητα Πνευμονικής Υπέρτασης.





