Τις τελευταίες ημέρες πληθαίνουν οι καταγγελίες πολιτών που έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης ή παρενόχλησης. Κάποιοι από αυτούς, μάλιστα, βίωσαν αυτά τα περιστατικά κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία.
Η Ένωση Ψυχιάτρων Παιδιών και Εφήβων υπενθυμίζει με ανακοίνωση της πόσο απροστάτευτοι είναι αυτοί οι πληθυσμοί μετά τη σεξουαλική κακοποίηση ή παρενόχληση. «Γίνεται φανερό, πως μια τέτοιας σοβαρότητας ψυχοτραυματική εμπειρία δεν «ξεχνιέται». Ακόμη κι όταν το τραύμα “επουλωθεί”, αφήνει πάντα το σκοτεινό του αποτύπωμα στον εξελισσόμενο ψυχισμό και στην ατομική ιστορία του υποκειμένου».
Γι΄αυτό προτείνει 2 λύσεις στην Πολιτεία για την επίλυση του προβλήματος
- την πρόληψη στο επίπεδο της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας
- άμεση ανάγκη λειτουργίας των «Αυτοτελών Γραφείων Προστασίας Ανηλίκων Θυμάτων – “Σπίτιτου Παιδιού”» που συστάθηκαν με τον ν. 4478/2017(ΦΕΚ 91Α΄/23- 06-17) για τη δικανική εξέταση ανηλίκων θυμάτων κακοποίησης, με στόχο την κατάλληλη μεταχείρισή τους και την προστασία τους από δευτερογενή θυματοποίηση στο πλαίσιο του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης.
Όσον αφορά τη 2η λύση επισημαίνουν ότι παρά τη σύσταση του νόμου ο τρόπος δικανικής εξέτασης των ανήλικων θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης παραμένει ο ίδιος.
«Ειδικότερα, από την στιγμή της καταγγελίας ή της αποκάλυψης της κακοποίησης, τα παιδιά καλούνται να περιγράψουν την παραβίαση που υπέστησαν σε πολύωρες καταθέσεις, σε διαφορετικές υπηρεσίες κατά τα διάφορα στάδια της διαδικασίας (προανάκριση, ιατροδικαστική εξέταση, κύρια ανάκριση, πραγματογνωμοσύνη, ακροαματική διαδικασία, κ.λπ.), συνήθως σε ακατάλληλους χώρους, σε επαγγελματίες που δε διαθέτουνεπαρκείςγνώσειςκαιεκπαίδευσηγιατηνορθή διεξαγωγή της εξέτασης και την προσήκουσα μεταχείριση των θυμάτων. Η δε απουσία ενός συστήματος διασφάλισης της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των ανηλίκων στο πλαίσιο των δικαστικών διαδικασιών, επιτρέπει συστηματικά την δημοσιοποίηση απόταΜΜΕπροσωπικών τουςστοιχείων και λεπτομερειών για την κακοποίηση που υπέστησαν, καθιστώντας τους αναγνωρίσιμους, με περαιτέρω επιβάρυνση για τον ψυχισμό τους» εξηγούν.
«Η εξαιρετικά επώδυνη και ψυχοπιεστική αυτή διαδικασία η οποία, όπως είναι γνωστό, μπορεί να διαρκέσει πολλά έτη, ισοδυναμεί με δευτερογενή θυματοποίηση των ανηλίκων από το ίδιο το σύστημα που έχει ως αποστολή την προστασία τους» καταλήγουν.
