Κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνάντης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Αναισθησιολόγιας και Εντατικής Φροντίδας, η δρ. Redfern συνέστησε σε κάθε γιατρό και νοσηλευτή ένα 20λεπτο ύπνο κατά τη διάρκεια των νυχτερινών βαρδιών. Υποστήριξε επίσης ότι κανείς επαγγελματίας υγείας δεν πρέπει να δουλεύει πάνω από τρεις συνεχόμενες βραδινές βάρδιες κάθε εβδομάδα.
Αυτό θα βοηθήσει τους ασθενείς να μείνουν ασφαλείς από κάποιο ανθρώπινο λάθος του υγειονομικού προσωπικού ενώ θα κρατήσει τους επαγγελματίας υγείας μακριά από τροχαία ατυχήματα, καθώς οδηγούν προς το σπίτι τους.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Anaesthesia, οι μισοί από τους ασκούμενους γιατρούς, σύμβουλους ή νοσηλευτές είχαν ένα ατύχημα ή παραλίγο ατύχημα ενώ επέστρεφαν σπίτι μετά από μία βραδινή βάρδια. Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης διαπιστώσει ότι η οδήγηση μετά από 20 ώρες χωρίς ύπνο είναι το ίδιο επικίνδυνο όσο το να οδηγάς πιωμένος.
Οι εργαζόμενοι που οδηγούσαν μετά από 12ωρη βάρδια ήταν επίσης 2 φορές πιο πιθανό να έχουν κάποιο ατύχημα συγκριτικά με εκείνους που δούλευαν 8ωρες βάρδιες. Η dr Redfern αναφέρει ότι αυτό το «χρέος ύπνου» αρχίζει να συσσωρεύεται μετά από δύο βραδιές περιορισμένου ύπνου. Επιπλέον, χρειάζονται τουλάχιστον δύο βραδιές «καλού» ύπνου για να αναρρώσει ο οργανισμός από την κούραση.
Οι γιατροί έχουν τις ίδιες ανάγκες με τους υπόλοιπους εργαζόμενους.
Οι ερευνητές λένε ότι η γνωστική λειτουργία μειώνεται αφού μείνεις ξύπνιος για 16 έως 18 ώρες συνεχόμενα. Για τους ιατρούς, η Redfern λέει ότι αυτό μειώνει την ικανότητά τους να αλληλοεπιδρούν αποτελεσματικά με τους ασθενείς και τους συναδέλφους τους.
«Όταν αρχίζει η κόπωση, εμείς στην ιατρική και νοσηλευτική ομάδα δείχνουμε λιγότερο κατανόηση στους ασθενείς και τους συναδέλφους, η επαγρύπνηση γίνεται πιο μεταβλητή και η λογική επηρεάζεται, καθιστώντας δύσκολο τον υπολογισμό, για παράδειγμα, των σωστών δόσεων φαρμάκων που χρειάζεται ένας ασθενής» εξηγεί.
«Δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε με ευέλικτο τρόπο ή να διατηρήσουμε νέες πληροφορίες που καθιστούν δύσκολη τη διαχείριση των ταχέως μεταβαλλόμενων καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Η διάθεσή μας χειροτερεύει, οπότε η ομαδική μας δουλειά υποφέρει. Ως εκ τούτου, επηρεάζεται ό,τι κάνει εμάς και τους ασθενείς μας ασφαλείς. Χρειάζονται αλλαγές στη διαχείριση των βαρδιών για να περιοριστούν οι επιπτώσεις της κόπωσης. Πρέπεσε να διασφαλειστεί ότι άπαντες λαμβάνουν ένα power nap. Κανείς δεν πρέπει να κάνει παραπάνω από τρεις συνεχόμενες βαρδιές».
