Φυσιολογικά, πρόκειται για κλειστή δομή χωρίς χάσματα ή ελλείμματα. Ενίοτε, τα στοιχεία που τον αποτελούν χαλα-ρώνουν, ώστε σπλάγχνα από το εσωτερικό της κοιλιάς βρίσκουν διέξοδο μέσω αυτών, προ-καλώντας ένα εξόγκωμα, το οποίο ο ασθενής πιάνει και αισθάνεται, και το οποίο ενίοτε πο-νάει. Πρακτικά, πρόκειται για την προβολή ενδοκοιλιακού περιεχομένου δια μέσου αδύνα-μων σημείων της βουβωνικής χώρας προς τα έξω, εξηγεί ο κ. Σπυρίδων Σμπαρούνης, MD, M.Sc., Γενικός Χειρουργός, Μετεκπαιδευθείς στη Χειρουργική Ογκολογία και Προηγμένη Λαπαροσκοπική Χειρουργική, Επιμελητής Προηγμένης Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής Κλινικής, Metropolitan General.

Πώς δημιουργείται;

Οι περισσότερες βουβωνοκήλες είναι ιδιοπαθείς, δηλαδή εμφανίζονται σε σημεία του βου-βωνικού πόρου που είναι κατασκευαστικά ασθενή από την εμβρυϊκή μας ζωή. Σε μεγαλύτε-ρες ηλικίες, η φθορά και το αδυνάτισμα των κοιλιακών τοιχωμάτων μπορούν επίσης να προκαλέσουν την εμφάνιση ευένδοτων σημείων. Παράγοντες που αυξάνουν την ενδοκοι-λιακή πίεση, όπως χρόνια δυσκοιλιότητα, χρόνιος βήχας ή πνευμονοπάθειες, εγκυμοσύνη, ή άρση μεγάλων βαρών, μπορούν να οδηγήσουν στην εμφάνιση βουβωνοκήλης. Άλλα πιθανά αίτια είναι παλαιότερος τραυματισμός ή χειρουργική επέμβαση.

Πόσο συχνή είναι;

Η βουβωνοκήλη είναι η συχνότερη κήλη: 75% των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος είναι βουβωνοκήλες. Είναι οκτώ φορές συχνότερες στους άνδρες: ένας άνδρας έχει δια βίου πιθα-νότητα 25% να αναπτύξει βουβωνοκήλη, σε αντίθεση με τις γυναίκες, όπου το ποσοστό εί-ναι 5%. Παρά ταύτα, η βουβωνοκήλη παραμένει η συχνότερη γυναικεία κήλη. Στις Ηνωμέ-νες Πολιτείες πάσχει από βουβωνοκήλη το 10% του πληθυσμού, ενώ πάνω από 20.000.000 ασθενείς παγκοσμίως υποβάλλονται ετησίως σε χειρουργική θεραπεία.

Πώς θα καταλάβω αν έχω βουβωνοκήλη; Κινδυνεύω από κάτι;

Συχνά ο ασθενής ανακαλύπτει μόνος του ένα εξόγκωμα στη βουβωνική χώρα, το οποίο διο-γκώνεται όταν βήχει ή σφίγγεται, και εξαφανίζεται όταν χαλαρώνει, ενώ μπορεί και να πο-νάει. Ενίοτε, ο πόνος είναι ακόμη και το πρώτο σύμπτωμα που οδηγεί τον ασθενή στο ια-τρείο, χωρίς καν να ψηλαφάται μόρφωμα. Ένα ποσοστό 8%-13% των ασθενών που επισκέ-πτονται χειρουργό για βουβωνοκήλη από τη μία πλευρά, έχουν ταυτόχρονα και αδιάγνωστη αντίπλευρη βουβωνοκήλη. Σε μεγαλύτερες κήλες, το εξόγκωμα ενοχλεί και επηρεάζει τον ασθενή στην καθημερινότητά του, ενώ μπορεί να εμφανιστεί γενικότερος κοιλιακός πόνος ή διαταραχές των κενώσεων. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η περίσφιξη: κάθε ασθενής με βουβωνοκήλη διατρέχει πάντοτε το ρίσκο να εγκλωβιστεί κάποιο ενδοκοιλιακό σπλάγχνο μέσα στην κήλη, ώστε αυτό να μη μπορεί να αιματωθεί ικανοποιητικά. Σε τέτοιες περιπτώ-σεις, το εγκλωβισμένο σπλάγχνο ισχαιμεί και νεκρώνεται, με ολέθρια αποτελέσματα όπως διάτρηση εντέρου και περιτονίτιδα, που διακινδυνεύουν ακόμη και τη ζωή του ασθενούς.

Τι μπορώ να κάνω;

Αν υποψιάζεστε πως έχετε βουβωνοκήλη, σοφό είναι να κλείσετε ραντεβού με χειρουργό. Αν ως τότε νιώσετε έντονο πόνο στη βουβωνική χώρα που δεν περνάει μόνος του ή με λήψη απλών παυσίπονων, ή αν έχετε ψηλαφητή μάζα στη βουβωνική χώρα που πονάει και δεν εξαφανίζεται όταν ξαπλώνετε, τότε είναι πιθανόν να έχετε περισφιγμένη βουβωνοκήλη, και καλό θα ήταν να απευθυνθείτε επειγόντως σε χειρουργό χωρίς καθυστέρηση.

Πώς θεραπεύεται μια βουβωνοκήλη;

Δυστυχώς, δεν υπάρχει συντηρητική θεραπεία για τις βουβωνοκήλες: η μόνη λύση είναι η χειρουργική επέμβαση, γι’ αυτό και προτείνεται στους ασθενείς να χειρουργηθούν το συ-ντομότερο δυνατόν. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές για την αποκατάσταση μιας βουβωνοκή-λης, και η επιλογή της κατάλληλης είναι πάντα εξατομικευμένη για κάθε μοναδικό ασθενή, Μία βουβωνοκήλη μπορεί να χειρουργηθεί είτε με την ανοικτή προσπέλαση, δηλαδή με μία τομή στη βουβωνική περιοχή, είτε ελάχιστα επεμβατικά, δηλαδή με τρεις πολύ μικρότερες τομές, δια μέσου των οποίων ο χειρουργός επισκευάζει την κήλη εκ των έσω, με χρήση λα-παροσκοπικής κάμερας και λεπτών εργαλείων που χειρίζεται με τα χέρια του, ή μέσω ενός ρομποτικού συστήματος.

Αυτή η προσέγγιση προσφέρει μειωμένο ως και καθόλου μετεγχειρητικό πόνο, μειωμένα ποσοστά μετεγχειρητικής λοίμωξης των τραυμάτων, ανώτερο αισθητικό αποτέλεσμα, άμεση επιστροφή του ασθενούς στην καθημερινότητα και τις δραστηριότητες του, και δυνατότητα για αποκατάσταση αμφοτερόπλευρων βουβωνοκηλών στο ίδιο χειρουργείο. Υπάρχουν βέ-βαια ασθενείς όπου η ελάχιστα επεμβατική προσπέλαση αντενδείκνυται, όπως σε υποτροπή βουβωνοκήλης μετά από λαπαροσκοπική επέμβαση, ασθενείς με βεβαρυμένο ιστορικό που δε μπορούν να λάβουν αναισθησία, ή ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπευτική ακτι-νοβόληση στην κάτω κοιλιά. Σε τέτοιες περιπτώσεις, προτιμούμε την ανοικτή προσπέλαση.

Υπάρχει κίνδυνος να επανεμφανιστεί η κήλη;

Δεν υπάρχει θεραπεία με μηδενικό ποσοστό υποτροπής: το εφ’ όρου ζωής ποσοστό επανεμ-φάνισης της κήλης φτάνει ως και 7%, ασχέτως προσπελάσεως. Η άρτια κατάρτιση του χει-ρουργού, η χρήση ποιοτικών εργαλείων, και η μετεγχειρητική προσοχή του ασθενούς, είναι κρίσιμες για την ελαχιστοποίηση του ποσοστού αυτού.

Είναι σημαντική η επιλογή χειρουργού έμπειρου στη χειρουργική των κηλών, συζητήσιμου και επεξηγηματικού, που θα φροντίσει τον ασθενή, θα του εξηγήσει όλες τις εναλλακτικές που είναι διαθέσιμες, και θα τον βοηθήσει να επιλέξει την κατάλληλη για να λύσει το πρό-βλημά του, καταλήγει ο κ. Σμπαρούνης