Τα μέτρα κλειδώματος και τα μέτρα κοινωνικής απόστασης που εισήχθησαν σε όλο τον κόσμο για να προσπαθήσουν να περιορίσουν την πανδημία COVID-19 αναδιαμορφώνουν ζωές, νομοθετούν δραστηριότητες που κάποτε ήταν καθημερινές ελευθερίες και δημιουργούν νέους κοινωνικούς κανόνες.
Αλλά υπάρχουν πάντα μερικοί άνθρωποι που δεν παίζουν με τους κανόνες. Η παραβίαση των κανόνων δεν είναι ένα νέο φαινόμενο, αλλά οι επιστήμονες της συμπεριφοράς λένε ότι επιδεινώνεται στην πανδημία του κορονοϊού από πολιτιστικούς, δημογραφικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που μπορούν να κάνουν τους παραφωτίδες να φαίνονται πιο εγωιστές και επικίνδυνα.
Ακολουθούν μερικές ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με την επιστήμη της ανθρώπινης συμπεριφοράς κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19:
Γιατί κάποιοι συμμορφώνονται κάποιοι άλλοι όχι;
Ένας βασικός παράγοντας είναι ο ατομικισμός έναντι του κολεκτιβισμού.
«Ορισμένες χώρες… τείνουν να έχουν υψηλότερο αίσθημα ατομικισμού, δηλαδή να εκφράσουν την αίσθηση της ταυτότητάς τους και ποιοι είναι ως άτομο», δήλωσε ο Jay Van Bavel, αναπληρωτής καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
Οι άνθρωποι σε ατομικιστικές κουλτούρες τείνουν να απορρίπτουν τους κανόνες και να αγνοούν τις προσπάθειες των αρχών δημόσιας υγείας να «ωθήσουν» την αλλαγή συμπεριφοράς με μηνύματα κινδύνου ή έκκληση για αλτρουισμό.
"Αν πείτε, για παράδειγμα, ότι η χρήση μάσκας θα βοηθήσει στην προστασία άλλων, οι άνθρωποι σε ατομικιστικούς πολιτισμούς ενδιαφέρονται λιγότερο", δήλωσε ο Michael Sanders, ειδικός στο Ινστιτούτο Πολιτικής στο King's College του Λονδίνου.
Στις συλλογικές κουλτούρες, οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να κάνουν ό, τι καλύτερο για την ομάδα.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία ήταν παραδείγματα ατομικιστικών πολιτισμών, ενώ οι ασιατικοί πολιτισμοί τείνουν να είναι συλλογικιστές.
Ο ρόλος της εμπιστοσύνης και του φόβου
Σε κοινωνίες με μεγαλύτερο πολιτικό διχασμό, οι άνθρωποι είναι λιγότερο πιθανό να εμπιστεύονται συμβουλές από τη μία ή την άλλη πλευρά, και τείνουν επίσης να σχηματίζουν αντίπαλα στρατόπεδα.
Η αισιοδοξία και ο φόβος είναι επίσης ζωτικής σημασίας. Λίγο και από τα δύο μπορεί να είναι θετικά, αλλά πάρα πολλά από αυτά μπορεί να είναι καταστροφικά.
«Σε μια κατάσταση όπως μια πανδημία, η (αισιοδοξία) μπορεί να σας οδηγήσει να αναλάβετε κινδύνους που είναι απίστευτα επικίνδυνοι», δήλωσε ο Van Bavel.
Γιατί είναι δύσκολο να αποστασιοποιηθούμε κοινωνικά;
«Είμαστε πραγματικά κοινωνικά ζώα», είπε ο Van Bavel. «Το σώμα και ο εγκέφαλός μας έχουν σχεδιαστεί για σύνδεση και η πανδημία με πολλούς τρόπους έρχεται σε αντίθεση με τα ένστικτά μας για σύνδεση».
Αυτός είναι εν μέρει ο λόγος για τον οποίο εκδηλώνονται τοπικά κρούσματα σε μπαρ και νυχτερινά κέντρα, ή σε θρησκευτικές τελετές, γάμους και πάρτι.
Αν η μεινότητα δεν υπάκουει, γιατί πειράζει
«Το πρόβλημα είναι ότι, σε ένα τεράστιο συλλογικό πρόβλημα όπως αυτό που αντιμετωπίζουμε τώρα, εάν όλοι παραβιάσουν τους κανόνες λίγο, τότε δεν είναι διαφορετικό με πολλούς ανθρώπους που δεν ακολουθούν καθόλου τους κανόνες», δήλωσε ο Sanders.
ΠΗΓΗ: Reuters
