Τα ενέσιμα σκευάσματα για την απώλεια βάρους μπορεί να είναι ευεργετικά για την ψυχική υγεία των ανθρώπων, καθώς και να συμβάλλουν στον περιορισμό της όρεξης.
Αυτό προκύπτει από έρευνα που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία διαπίστωσε ότι οι ενέσεις που καταστέλλουν την όρεξη βελτιώνουν επίσης τη διάθεση, την ευεξία και την ποιότητα ζωής περισσότερο από την ινσουλίνη και άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα.
Αρχικά αναπτυγμένα για ασθενείς με διαβήτη, τα φάρμακα αυτά έχουν μεταμορφώσει τον τρόπο αντιμετώπισης της παχυσαρκίας και υπάρχουν όλο και περισσότερες αποδείξεις για ευρύτερα οφέλη για την υγεία.
Η έρευνα, που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Παχυσαρκία στη Μάλαγα της Ισπανίας, διαπίστωσε επίσης ότι τα ενέσιμα φάρμακα για την απώλεια βάρους ήταν ασφαλή και αποτελεσματικά για ενήλικες που λαμβάνουν αντιψυχωσικά ή αντικαταθλιπτικά φάρμακα για σοβαρές ψυχικές ασθένειες
Τα φάρμακα ανήκουν σε μια ομάδα γνωστή ως αγωνιστές του υποδοχέα γλυκαγόνης-1 (GLP-1), οι οποίοι επιβραδύνουν την πέψη και μειώνουν την όρεξη. Οι συγγραφείς διαπίστωσαν ότι η θεραπεία με αυτά τα φάρμακα, δεν συσχετίστηκε με χειρότερη ψυχική υγεία, ούτε με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης νέων ψυχικών ασθενειών ή ψυχιατρικών εισαγωγών.
Πέντε μελέτες διαπίστωσαν ότι στην πραγματικότητα βελτίωσαν την ψυχική ευεξία και την ποιότητα ζωής σε άτομα με διαταραχές του φάσματος της σχιζοφρένειας, μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και διπολική διαταραχή. Σε ενήλικες χωρίς ψυχικές ασθένειες, οι ενέσεις για απώλεια βάρους είχαν μεγαλύτερη ευεργετική επίδραση στην ψυχική υγεία από την ινσουλίνη και άλλα αντιδιαβητικά σκευάσματα.
Η κύρια συγγραφέας, Δρ Sigrid Breit, από το Πανεπιστήμιο της Βέρνης, δήλωσε: «Τα GLP-1 RA μπορεί να έχουν αντικαταθλιπτικά και αγχολυτικά αποτελέσματα, πιθανώς λόγω των αντιφλεγμονωδών και αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων τους, οι οποίες μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη μείωση της νευροφλεγμονής».
«Αυτά τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά για άτομα με σοβαρές ψυχικές διαταραχές, τα οποία είναι τρεις φορές πιο πιθανό να ζουν με παχυσαρκία σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό».
