Η προσφορά βοήθειας και κοινωνικής υποστήριξης προς τον συνάνθρωπο φαίνεται να συνδέεται με έναν εγκέφαλο που εμφανίζεται «νεότερος» σε σχέση με την πραγματική ηλικία ενός ανθρώπου, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Georgetown, το Πανεπιστήμιο Emory και το Πανεπιστήμιο του Wisconsin–Madison. ανέλυσαν δεδομένα από τη μεγάλη αμερικανική μελέτη MIDUS, η οποία εξετάζει την υγεία και την ευημερία χιλιάδων ενηλίκων. Επικεντρώθηκαν στον χρόνο που δήλωναν οι συμμετέχοντες ότι αφιερώνουν στην παροχή πρακτικής και συναισθηματικής υποστήριξης σε άλλους.

Για να εκτιμήσουν την κατάσταση του εγκεφάλου, χρησιμοποίησαν τον δείκτη BrainAGE. Πρόκειται για μια μέτρηση που συγκρίνει την εκτιμώμενη ηλικία του εγκεφάλου, βάσει μαγνητικών τομογραφιών και αλγορίθμων μηχανικής μάθησης, με την πραγματική ηλικία του ατόμου.

Η ανάλυση έδειξε ότι όσοι ανέφεραν περισσότερες ώρες παροχής υποστήριξης παρουσίαζαν χαμηλότερες τιμές BrainAGE, δηλαδή εγκέφαλο που έμοιαζε νεότερος για την ηλικία τους. Η συσχέτιση παρέμεινε ακόμη και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως η γενική κατάσταση της υγείας, ο τρόπος ζωής, τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, οι κοινωνικές συνθήκες και η υποστήριξη που λάμβαναν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες.

Οι ερευνητές επισημαίνουν, ωστόσο, ότι τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν πως η βοήθεια προς τους άλλους επιβραδύνει τη γήρανση του εγκεφάλου ή προλαμβάνει νευροεκφυλιστικές παθήσεις.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο Translational Psychiatry, δείχνουν μια πιθανή σύνδεση μεταξύ της προσφοράς κοινωνικής υποστήριξης και της υγείας του εγκεφάλου. Απαιτούνται, όμως, περαιτέρω μελέτες και επιβεβαίωση των ευρημάτων σε άλλες ομάδες πληθυσμού.