Οι αντιδράσεις της δημόσιας υγείας στην πανδημία επικεντρώθηκαν στην πρόληψη της εξάπλωσης του ιού, στον περιορισμό του αριθμού των θανάτων και στη μείωση της επιβάρυνσης των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης. Αλλά υπάρχει επίσης μια άλλη, λιγότερο ορατή επιδημία στην οποία πρέπει να επικεντρωθούμε: η ψυχική ασθένεια
Μία πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι η ψυχική υγεία των ανθρώπων επιδεινώθηκε μετά την έναρξη της πανδημίας. Αυτό προέκυψε μετά την ανάλυση δεδομένων που παρείχαν 17.452 ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίοι ρωτήθηκαν τον Απρίλιο του 2020 ως μέρος της μελέτης του Ηνωμένου Βασιλείου για τη διαχρονική μελέτη . Πρόκειται για μια μεγάλη συνεχιζόμενη μελέτη ατόμων που συνεισφέρουν δεδομένα κάθε χρόνο, μερικά από το 1992.
Δεν επηρεάστηκαν όλοι εξίσου. Νέοι, γυναίκες και άτομα με μικρά παιδιά είδαν την ψυχική τους υγεία να επιδεινώνεται σημαντικά περισσότερο από άλλες ομάδες.
Πώς μετρήθηκε η ψυχική δυσφορία
Η έρευνα μέτρησε την ψυχική υγεία χρησιμοποιώντας 12 ερωτήσεις, οι οποίες κάλυψαν τις δυσκολίες των ανθρώπων με τον ύπνο, τη συγκέντρωση και τη λήψη αποφάσεων, καθώς και τη συναισθηματική τους κατάσταση.
Στη συνέχεια, στις απαντήσεις των ανθρώπων δόθηκε μια τιμή μεταξύ 0-4, με τις υψηλότερες βαθμολογίες να δείχνουν χειρότερη ψυχική υγεία. Αυτές οι βαθμολογίες προστέθηκαν μαζί για να δώσουν σε κάθε άτομο ένα σύνολο μεταξύ μηδέν και 36, το οποίο προσέφερε ένα συνολικό μέτρο της ψυχικής του υγείας. Εφαρμόστηκε επίσης ένα ξεχωριστό σύστημα βαθμολόγησης στις απαντήσεις των ανθρώπων για να εκτιμηθεί εάν έδειχναν κλινικά σημαντικά επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας - δηλαδή, εάν η δυσφορία τους ήταν αρκετά υψηλή για να χρειαστεί ενδεχομένως ιατρική βοήθεια.
Διαπιστώθηκε ότι πολλές κοινές και γνωστές ανισότητες στην ψυχική υγεία παρέμειναν στη μέση του lockdown. Για παράδειγμα, οι γυναίκες εμφάνισαν σημαντικά χειρότερη ψυχική υγεία από τους άνδρες (με μέση βαθμολογία 13,6 σε σύγκριση με 11,5) και το ένα τρίτο των γυναικών είχε κλινικά σημαντικά επίπεδα κινδύνου σε σύγκριση με το ένα πέμπτο των ανδρών.
Η ψυχική υγεία τείνει επίσης να χειροτερεύει περαιτέρω με βάση την κλίμακα εισοδήματος. Αυτοί που πληρώνονταν λιγότερο είχαν μέσο όρο 13,9, με το 32% να δείχνει κλινικά σημαντικά επίπεδα κινδύνου. Αυτό συγκρίθηκε με ένα μέσο όρο 12,0 για τους υψηλότερα αμειβόμενους, εκ των οποίων το 26% παρουσίασε υψηλά επίπεδα κινδύνου.
Ωστόσο, ενώ αυτό μας είπε πού βρίσκονταν οι ανάγκες ψυχικής υγείας, δεν μας είπε ποια ήταν τα αποτελέσματα της πανδημίας. Το κατανοήσαμε καλύτερα συγκρίνοντας τις βαθμολογίες του τρέχοντος έτους με προηγούμενες μετρήσεις - και πράγματι, η ψυχική υγεία ήταν, κατά μέσο όρο, χειρότερη φέτος. Ο μέσος όρος βαθμολογίας αυξήθηκε από 11,5 το οικονομικό έτος 2018/19 σε 12,6 στην καταγραφή που έγινε τον Απρίλιο του 2020. Παρατηρήσαμε επίσης μια σημαντική συνολική αύξηση του ποσοστού των ατόμων που εμφανίζουν κλινικά επίπεδα κινδύνου: 19% το 2018/19 έναντι 27% τον Απρίλιο του 2020.
Ωστόσο, επειδή η πανδημία εμφανίστηκε με φόντο επιδείνωση της ψυχικής υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο, περιμέναμε κάποια επιδείνωση. Το λάβαμε αυτό υπόψη εξετάζοντας τις προ-πανδημικές απαντήσεις κάθε ατόμου, από το 2014. Αυτά μας βοήθησαν να προβλέψουμε ποια ήταν τα σκορ τον Απρίλιο του 2020 εάν δεν είχε συμβεί η πανδημία.
Συνολικά, διαπιστώσαμε ότι οι βαθμολογίες ήταν 0,5 βαθμοί χειρότεροι από αυτό που θα περίμενε κανείς, υποδηλώνοντας ότι η πανδημία - συγκεκριμένα - είχε επιπτώσεις στην ψυχική υγεία.
Δεν επηρεάζονται όλοι
Αυτή η επιδείνωση της ψυχικής υγείας διέφερε σημαντικά για διαφορετικές ομάδες. Σε σύγκριση με αυτό που θα είχαμε προβλέψει να δούμε, οι βαθμολογίες των ανδρών επιδεινώθηκαν οριακά (+0.06), ενώ η αλλαγή για τις γυναίκες ήταν πολύ μεγαλύτερη (+0,92). Οι νέοι, ηλικίας 18-24 ετών, επηρεάστηκαν περισσότερο, παρατηρώντας μια σχετική αύξηση 2,7 σε σχέση με αυτό που θα περίμενε κανείς αν δεν είχε συμβεί η πανδημία.
Είχαμε επίσης προβλέψει ότι ο φόβος του ιού θα οδηγούσε σε φτωχότερη ψυχική υγεία και ότι αυτό θα επηρέαζε δυσανάλογα βασικούς εργαζομένους ή άτομα με υποκείμενες συνθήκες υγείας. Αλλά αυτό δεν συνέβη.
Οι παράγοντες που οδηγούν στη μείωση της ψυχικής υγείας ορισμένων ανθρώπων δεν είναι ακόμη σαφείς. Αλλά κάποια στοιχεία αποκαλύπτονται όταν εξετάζουμε ποιος επηρεάστηκε περισσότερο. Η επιδείνωση των γυναικών και εκείνων με μικρά παιδιά δείχνει τη δυσκολία διαχείρισης του οικιακού φορτίου κατά το κλείδωμα. Το να έχουμε μικρά παιδιά είναι δύσκολο σε κάθε σημείο και γνωρίζουμε ότι η αξιόπιστη υποστήριξη από μέλη της οικογένειας, επί πληρωμή παιδική φροντίδα και φίλους μειώνει τον αντίκτυπό της. Οι κοινωνικοί περιορισμοί και το κλείδωμα της κυβέρνησης έκοψαν απότομα τις περισσότερες από αυτές τις υποστηρίξεις.
Οι επιπτώσεις στους νέους είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές. Αυτά συνέβησαν σε ένα πλαίσιο, την τελευταία δεκαετία, της σημαντικής επιδείνωσης της ψυχικής υγείας για τους νέους και των υπηρεσιών ψυχικής υγείας των νέων που αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν .
Μερικοί νέοι είναι ευάλωτοι στην κοινωνική απομόνωση και επηρεάζονται άσχημα από την απόσυρσή τους από το σχολείο. Μπορεί να χάσουν την εποπτεία της ευημερίας τους από καθηγητές και άλλους υπεύθυνους ενήλικες, καθώς και την πρόσβαση σε τακτικά γεύματα και την υποστήριξη από φίλους.
